Натавон крдозин беш сабурӣ натавон

نتوان کردازین بیش صبوری نتوان

Кор аз он шуд ки тавон доштани ин рози ниҳон

کار از آن شد که توان داشتن این راز نهان

Бо чунин ҳоли змни сбрўи ниҳон кардани роз

با چنین حال زمن صبرو نهان کردن راز

Ҳамчунон бошад каз реги равони оби равон

همچنان باشد کز ریگ روان آب روان

Ту ндонӣ ки мрокорди гузаштаи сети зи гӯшт

تو ندانی که مراکارد گذشته ست ز گوشت

Ту ндонӣ ки марои кори расидаи сети бҷон

تو ندانی که مرا کار رسیده ست بجان

Тоҳмӣ гуфтам бошад ки накӯ гардад кор

تاهمی گفتم باشد که نکو گردد کار

Кори ман бар бтрӣ буду дили ман бгмон

کار من بر بتری بود و دل من بگمان

Кори имрӯзи бтар гашт ки навмед шудам

کار امروز بتر گشت که نومید شدم

Аз ту эй кӯдаки шодии даҳ андӯҳи ситон

از تو ای کودک شادی ده اندوه ستان

То кӣ аз рӯй чу ту дӯсти ҷудо бояд буд

تا کی از روی چو تو دوست جدا باید بود

Ҳамаи андӯҳам аз инаст ваҳмаи дардам аз он

همه اندوهم از اینست وهمه دردم از آن

Манам ин каз ту марои даври ҳаме бояд буд

منم این کز تو مرا دور همی باید بود

Манам ин каз ту маро бояд дидани ҳиҷрон

منم این کز تو مرا باید دیدن هجران

эй тани биҷони кӯҳӣ ки нагардӣ ночиз

ای تن بیجان کوهی که نگردی ناچیز

эй дили биҳши рӯе ки нагардӣ бузён

ای دل بیهش رویی که نگردی بزیان

Кори ман бо ту бики рӯзи расидаи сети биё

کار من با تو بیک روز رسیده ست بیا

Бикун аз мардии имрӯзи ҳама ҳар чаҳ тавон

بکن از مردی امروز همه هر چه توان

Дили ман хуш кун ва донам дили ман хуш нашавад

دل من خوش کن و دانم دل من خوش نشود

То нагӯйӣ ту Марв , вена ту наёрӣ бзбон

تا نگویی تو مرو، وین تو نیاری بزبان

Ту чу ман ёбӣ бисёр ва наёбам чу тўмн

تو چو من یابی بسیار و نیابم چو تومن

Гар ҷаҳон ҷумла бигардам зи карон то бикрон

گر جهان جمله بگردم ز کران تا بکران

Бо ту ху кардам вхўи бози ҳаме бояд кард

با تو خو کردم وخو باز همی باید کرد

Аз тўои тунди хуии сангдили танги даҳон

از توای تند خوی سنگدل تنگ دهان

Ту чунин ғам ба чаҳ доне ки надонистӣ хӯрд

تو چنین غم به چه دانی که ندانستی خورد

Ғам рафтани з дар чашму чароғи султон

غم رفتن ز در چشم و چراغ سلطان

Мейри абӯи Аҳмади бен Маҳмӯди он шаҳри гушой

میر ابو احمد بن محمود آن شهر گشای

Мейри АбуАҳмади бен Маҳмӯди он қалъаи ситон

میر ابواحمد بن محمود آن قلعه ستان

Онкӣ бо кӯшиш ӯ абр бахиласт бахил

آنکه با کوشش او ابر بخیلست بخیل

Онкӣ бо кӯшиш ӯ шери ҷбонсти ҷбон

آنکه با کوشش او شیر جبانست جبان

Дӯстдоронро зу қисм Наимаст Наим

دوستداران را زو قسم نعیمست نعیم

Бади сколонро зу баҳра синонаст синон

بد سکالانرا زو بهره سنانست سنان

Гар мисли душман ӯро буд аз кӯҳи сипар

گر مثل دشمن او را بود از کوه سپر

Чун каттон гардад , чун тир буза кард камон

چون کتان گردد، چون تیر بزه کرد کمان

Нисбатӣ дорад дарёи зи дил ӯ гарчи

نسبتی دارد دریا ز دل او گرچه

Ин карон дорад ва онро натавон ёфт карон

این کران دارد و آن را نتوان یافت کران

Ҳимматӣ дорад бар рафтаи баҷое ки ҳаргиз

همتی دارد بر رفته بجایی که هرگز

Нест мумкин ки расад тоқати махлуқ бар он

نیست ممکن که رسد طاقت مخلوق بر آن

Грҳмаҳи хостаи хеш бхўоҳндаҳ диҳад

گرهمه خواسته خویش بخواهنده دهد

Набарди табъи зи ҷой ва накунад рӯй гарон

نبرد طبع ز جای و نکند روی گران

эй ситоянда шоҳони ҷаҳони шоҳи маро

ای ستاینده شاهان جهان شاه مرا

Чанд раҳи шоҳ ҷаҳон хондӣ , азин беш махон

چند ره شاه جهان خواندی ، ازین بیش مخوان

Ин ҷаҳони камтар аз онаст барҳамат ӯ

این جهان کمتر از آنست برهمت او

Ки тавон гуфт мар ӯро ки туе шоҳи ҷаҳон

که توان گفت مر او را که تویی شاه جهان

Биҷӯонеу накӯи номии маърӯф шудаи сет

بجوانی و نکو نامی معروف شده ست

Бҷўонмрдии кон нодарра бошад зи ҷавон

بجوانمردی کان نادره باشد ز جوان

Бо чунин халқ ва чунин расмгар ӯро гӯйанд

با چنین خلق و چنین رسم گر او را گویند

Ки фириштаи сет ҳмонокаҳ набошад бӯҳтон

که فرشته ست هماناکه نباشد بهتان

эй накӯи расми ту бар ҷомаи фарҳанги тароз

ای نکو رسم تو بر جامه فرهنگ طراز

эй накӯи номи ту бӯи номаи шоҳии унвон

ای نکو نام تو بو نامه شاهی عنوان

Маликони хизмати ту пеша гирифтанд ҳама

ملکان خدمت تو پیشه گرفتند همه

Хизмату тоъати ту рӯй намояди бҷҳон

خدمت و طاعت تو روی نماید بجهان

Аз паии хизмат ту кард ҷудои азтни хеш

از پی خدمت تو کرد جدا ازتن خویش

Беҳтарини баҳраи худованди ҳамаи туркистон

بهترین بهره خداوند همه ترکستان

Ҳар ки бар тофт Аннан аз ту ва исён оварад

هر که برتافت عنان از تو و عصیان آورد

Аз дар хона ӯ давлат бартофт Аннан

از در خانه او دولت برتافت عنان

Нест эй шоҳи турои ҳеҷ шабиҳ аз ашбоаҳ

نیست ای شاه ترا هیچ شبیه از اشباه

Нест эй мейри турои ҳеҷ қарин аз ақрон

نیست ای میر ترا هیچ قرین از اقران

Млкобр дар майдон ту будам як рӯз

ملکابر در میدان تو بودم یک روز

Андари он рӯз ки кардӣ ту ншози чавгон

اندر آن روز که کردی تو نشاظ چوگان

Олимӣ дидам бар гирди ту назора ва ту

عالمی دیدم بر گرد تو نظاره و تو

Икмнии гӯии расонида ба авҷи кайвон

یکمنی گوی رسانیده به اوج کیوان

Ин ҳаме гуфт ки аҳсанти вазае шоҳи замин

این همی گفت که احسنت وزه ای شاه زمین

Ваон ҳаме гуфт ки ҷӯяд зӣ эй шоҳи замон

وان همی گفت که جوید زی ای شاه زمان

Ҳар киро гуфтам : ин кист ? маро гуфт ки ӯ

هر که را گفتم: این کیست؟ مرا گفت که او

Офтобаст ҳаме гӯй занад дар майдон

آفتابست همی گوی زند در میدان

Халқро бртўи чунин шефтаи эҳсон ту кард

خلق را برتو چنین شیفته احسان تو کرد

То ту бошӣ дили ту сайр мабод аз эҳсон

تا تو باشی دل تو سیر مباد از احسان

Дили мардум ба накӯи кори тавон барад аз роҳ

دل مردم به نکو کار توان برد از راه

Бар накӯи корӣ ҳаргиз накунад халқи зиён

بر نکو کاری هرگز نکند خلق زیان

Мардумони рохрд ва рой бидон дод худоӣ

مردمان راخرد و رای بدان داد خدای

То бидонанд бад аз неку сурӯд аз қуръон

تا بدانند بد از نیک و سرود از قرآن

Неку бад ҳар ду тавон кард валикин сахтаст

نیک و بد هر دو توان کرد ولیکن سختست

Неки душвори тавон кардану бади сахти осон

نیک دشوار توان کردن و بد سخت آسان

Ту ҳаме ранҷ наҳй бар тан то ҳар чаҳ кунӣ

تو همی رنج نهی بر تن تا هر چه کنی

Ҳамаи некӯ буд аҳсанту зиҳ эй некӯи дон

همه نیکو بود احسنت و زه ای نیکو دان

Баси ксои кӯро кирдори ту чўнонкаҳи маро

بس کسا کو را کردار تو چونانکه مرا

Бо зёъу рама Эй карду кушодаи дастон

با ضیاع و رمه ای کرد و گشاده دستان

Меҳри ту бар дили ман то ба ҷигар бех зада сет

مهر تو بر دل من تا به جگر بیخ زده ست

Шохҳо карда баланд ва борҳо карда гарон

شاخها کرده بلند و بارها کرده گران

эй нишони ту расида ба ҳамаи халқу маро

ای نشان تو رسیده به همه خلق و مرا

Аз ҳамаи халқи ҷаҳони бахт ба ту дода нишон

از همه خلق جهان بخت به تو داده نشان

Гарчи онҷо ки фиристодӣ имрӯзи маро

گرچه آنجا که فرستادی امروز مرا

Хонаи тест вҷдоиӣ нашиносам зи миён

خانه تست وجدایی نشناسم ز میان

Чун марои буйаи даргоҳи ту хезад чаҳ кунам

چون مرا بویه درگاه تو خیزد چه کنم

Раҳе омӯз раҳеро ва азин ғами бурҳон

رهی آموز رهی را و ازین غم برهان

Ман ки икрўзи бисот ту набинам малико

من که یکروز بساط تو نبینم ملکا

Аинҷҳон бар ман гуҳи гӯри шӯи гуҳи зиндон

اینجهان بر من گه گور شو گه زندان

Чун бикбор гирифтам дил аз хизмати ту

چون بیکبار گرفتم دل از خدمت تو

Набӯд дарди маро назд табибони дармон

نبود درد مرا نزد طبیبان درمان

Мари маро аз дили хеш эй шаҳ навмед макун

مر مرا از دل خویش ای شه نومید مکن

Ки фидои дили ту боди марои ҷону равон

که فدای دل تو باد مرا جان و روان

Ин ман аз тнгдлӣ гуфтам ва аз тнгдлӣ

این من از تنگدلی گفتم و از تنگدلی

Он барояд ки дил халқ нахоҳад ба забон

آن برآید که دل خلق نخواهد به زبان

Гртў эй шоҳи маро дар даҳан шер кунӣ

گرتو ای شاه مرا در دهن شیر کنی

То марои гоҳ ба панҷа занаду гуҳи дандон

تا مرا گاه به پنجه زند و گه دندان

Дар блогери зи ту безор шавам безорам

در بلاگر ز تو بیزار شوم بیزارم

Аз худоӣ ки фиристод ба Аҳмади қуръон

از خدایی که فرستاد به احمد قرآن

То баҳри ҳоле аз об наравед оташ

تا بهر حالی از آب نروید آتش

Тобҳри рӯе аз хок наборад борон

تابهر رویی از خاک نبارد باران

То замин чун пар товус шавад вақти баҳор

تا زمین چون پر طاووس شود وقت بهار

Боғ чун паҳлавӣ дроҷ шавад вақти хазон

باغ چون پهلوی دراج شود وقت خزان

Аз худои ончии турои рой ва муродаст биёб

از خدای آنچه ترا رای و مرادست بیاب

Бар ҷаҳони ончии турои ҳиммат ва комаст барон

بر جهان آنچه ترا همت و کامست بران

Даст бар зан ба занхдони бути ғолияи мӯӣ

دست بر زن به زنخدان بت غالیه موی

Ки буд чоҳи занхдонаши турои ғолияи дон

که بود چاه زنخدانش ترا غالیه دان