эй нимшби гурехтаи зи ризвон

ای نیمشب گریخته ز رضوان

Вндри шиканҷи зулф шудаи пинҳон

وندر شکنج زلف شده پنهان

эй сарви норасидаи бтўи офат

ای سرو نارسیده بتو آفت

эй моҳи норасидаи бтўи нуқсон

ای ماه نارسیده بتو نقصان

эй миваи дили ман , лобли дил

ای میوه دل من ،لابل دل

эй орзӯии ҷонам , лобли ҷон

ای آرزوی جانم، لابل جان

Аз ман ба рӯзи иди бёзрдӣ

از من به روز عید بیازردی

Гуфтӣ ки тофта шудӣ аз меҳмон

گفتی که تافته شدی از مهمان

Ту чашм доштӣ ки чу ҳар идӣ

تو چشم داشتی که چو هر عیدی

Ман пеши ту навои занаму дастон

من پیش تو نوا زنم و دستان

Гӯям ки соқио май пеш овар

گویم که ساقیا می پیش آور

Мутриби яке қасида идӣ хон

مطرب یکی قصیده عیدی خوان

Дидӣ маро ба ъидкаҳ чун будам

دیدی مرا به عیدکه چون بودم

Бо чашми ашки резу дили бирён

با چشم اشک ریز و دل بریان

Ҳар оҳӣ аз дили ман даҳ дӯзах

هر آهی از دل من ده دوزخ

Ҳар қатрае зи чашмами сад тӯфон

هر قطره ای ز چشمم صد طوفان

Ҳаркас ба ид хеш кунад шодӣ

هرکس به عید خویش کند شادی

Чаҳ ибрӣ ва чаҳ тозӣ ва чаҳ деҳқон

چه عبری و چه تازی و چه دهقان

Иди ман он набӯд ки ту дидӣ

عید من آن نبود که تو دیدی

Ъидмн инак омад бо султон

عیدمن اینک آمد با سلطان

Он ид кист , онкӣ бадв нозад

آن عید کیست، آنکه بدو نازد

Айвону садру маъракау майдон

ایوان و صدر و معرکه و میدان

Мейри ҷалили Сайиди абӯи ёқӯб

میر جلیل سید ابو یعقوب

Юсуфи бародари малики Эрон

یوسف برادر ملک ایران

Мерай ки зери миннат ӯ гетӣ

میری که زیر منت او گیتی

Шоҳӣ ки зери ҳиммат ӯ кайвон

شاهی که زیر همت او کیوان

Эҳсони намояд ва наниҳад миннат

احسان نماید و ننهد منت

Миннати ниҳод ҳар ки намӯд эҳсон

منت نهاد هر که نمود احسان

эй нуктаи мурувватро маънӣ

ای نکته مروت را معنی

эй номаи хсоўтро унвон

ای نامه خساوت را عنوان

Маҷрӯҳи озро бар ту марҳам

مجروح آز را بر تو مرهم

Дарди ниёзро бар ту дармон

درد نیاز را بر تو درمان

Бисёр , пеши ҳиммати ту андак

بسیار، پیش همت تو اندک

Душвор , пеши қудрати ту осон

دشوار، پیش قدرت تو آسان

Сомони хеш гум накунад ҳаргиз

سامان خویش گم نکند هرگز

Он кас ки ёфт аз кафи ту сомон

آن کس که یافت از کف تو سامان

Аз неъмат ту гардад пӯшида

از نعمت تو گردد پوشیده

Ҳаркас ки аз хилоф ту шуд урён

هرکس که از خلاف تو شد عریان

Кам дил буд зи мадҳати ту холӣ

کم دل بود ز مدحت تو خالی

Ҷуз онкӣ нест ҳеҷ дарави имон

جز آنکه نیست هیچ درو ایمان

Бабрӣ , чу бар ниҳодаи буии мғФр

ببری، چو بر نهاده بوی مغفر

Ширӣ , чу бар фиканда буи хуфтон

شیری، چو بر فکنده بوی خفتان

Абрӣаст теғи ту ки баҷанг андар

ابریست تیغ تو که بجنگ اندر

Борони хӯн падед кунад ҳзмон

باران خون پدید کند هزمان

Онҷоигаҳ ки абр буд оҳан

آنجایگه که ابر بود آهن

Бишки зи хӯни сарф буд борон

بیشک ز خون صرف بود باران

Чандон ҳунар ки назд ту гирд омад

چندان هنر که نزد تو گرد آمد

Андар ҷаҳон набинам сад як зон

اندر جهان نبینم صد یک زان

Ту зон малики ҳамеи ҳунари омӯзӣ

تو زان ملک همی هنر آموزی

Кӯ кард хонаи ҳунари ободон

کو کرد خانه هنر آبادان

Шогирди он шаҳӣ ки бадви зиндаи сет

شاگرد آن شهی که بدو زنده ست

Ойину расми рўстми дастон

آیین و رسم روستم دستان

Шогирди он ҳшӣ ки баҷанг андар

شاگرد آن هشی که بجنگ اندر

Гуҳи крг сор гираду гуҳи събон

گه کرگ سار گیرد و گه ثعبان

Он шоҳ кист хусрави Абулқосим

آن شاه کیست خسرو ابوالقاسم

Маҳмӯди подшоҳи ҳамаи кайҳон

محمود پادشاه همه کیهان

Он подшо ки зер нигин дорад

آن پادشا که زیر نگین دارد

Аз ҳади ҳинд то ба ҳади зангон

از حد هند تا به حد زنگان

Он подшоҳ каз маликони бастад

آن پادشاه کز ملکان بستد

Дияему тахту мамлакату айвон

دیهیم و تخت و مملکت و ایوان

Он подшо ки дорад шоҳӣ ро

آن پادشا که دارد شاهی را

Расми Қубоду сирати нўшрўон

رسم قباد و سیرت نوشروان

Он подшоҳи додгари одил

آن پادشاه دادگر عادل

Кӯи рост бар ҳамаи маликони фармон

کو راست بر همه ملکان فرمان

Ҳамвора подшоҳи ҷаҳони бодо

همواره پادشاه جهان بادا

Он ҳақи шиноси ҳақи даҳ ҳурмати дон

آن حق شناس حق ده حرمت دان

Густарда шуд ба давлат ӯ даҳ ҷой

گسترده شد به دولت او ده جای

Андари сарои давлат , шодравон

اندر سرای دولت، شادروان

эй хусравӣ ки ҳаст ба ҳар вақте

ای خسروی که هست به هر وقتی

Даъвии ҷӯадро бртўи бурҳон

دعوی جود را برتو برهان

Аз ту ҳаким тар набӯд мардум

از تو حکیم تر نبود مردم

Вази ту Карим тар набӯд инсон

وز تو کریم تر نبود انسان

эй ман зи давлати ту шудаи мардум

ای من ز دولت تو شده مردم

Взҷоаҳи тўрсидаҳи баному нон

وزجاه تورسیده بنام و نان

Бгзоштии марои блби ҷилм

بگذاشتی مرا بلب جیلم

Бо чндпили лоғари ноҷавлон

با چندپیل لاغر ناجولان

Гуфтӣ маро ки пелон Фрбӣ кун

گفتی مرا که پیلان فربی کن

Боишон расони ҳамеи алафи эшон

بایشان رسان همی علف ایشان

Ореи ман он кунам ки ту фармое

آری من آن کنم که تو فرمایی

Лекин ба ҳади муқаддарати вомкон

لیکن به حد مقدرت وامکان

Пелӣ ба панҷ моҳ шавад Фрбӣ

پیلی به پنج ماه شود فربی

Кони панҷ моҳ бошад тобистон

کان پنج ماه باشد تابستان

Ман панҷ ма ҷудо натавонам буд

من پنج مه جدا نتوانم بود

Аз даргаи мубораки ту зинсон

از درگه مبارک تو زینسان

Як рӯзи хизмати ту марои хуштар

یک روز خدمت تو مرا خوشتر

Аз бист солаи мамлакати Аммон

از بیست ساله مملکت عمان

Пеши сарои парда ту хоҳам

پیش سرای پرده تو خواهم

Ҳамчун фалон нишаста ва чун баҳмон

همچون فلان نشسته و چون بهمان

Ман чун зи даргаи ту ҷудои монам

من چون ز درگه تو جدا مانم

Чаҳ мрмрои вилоят ва чаҳ зиндон

چه مرمرا ولایت و چه زندان

Томўрд сабз бошад чун зумуррад

تامورد سبز باشد چون زمرد

То лола сурх бошад чун марҷон

تا لاله سرخ باشد چون مرجان

Тонргс андар ояд бо конӯн

تانرگس اندر آید با کانون

То сӯсан андар ояд бо Нитсаон

تا سوسن اندر آید با نیسان

Шодони зӣу бкоми расу брхўр

شادان زی و بکام رس و برخور

Аз умри хешу аздўлби ҷонон

از عمر خویش و ازدولب جانان

Кин давлати бародари тўбошд

کاین دولت برادر توباشد

Торўзи ҳашари бастаи бтўи паймон

تاروز حشر بسته بتو پیمان