Ҳамаи гиреҳ гиреҳаст он ду зулфи чин бар чин

همه گره گره است آن دو زلف چین بر چین

Гиреҳ ба ғолияу чин ба машки ноби аҷин

گره به غالیه و چین به مشک ناب عجین

Шикастаи зулфи ту тоза бунафша табарӣаст

شکسته زلف تو تازه بنفشه طبریست

Рух ва ду оризи ту тозаи лолау насрин

رخ و دو عارض تو تازه لاله و نسرین

Ту лола дидӣу шамшоди пӯшу сунбули тоҷ

تو لاله دیدی و شمشاد پوش و سنبل تاج

Бунафша дидӣ анбари сиришту машки огӣн

بنفشه دیدی عنبر سرشت و مشک آگین

Бунафшаи злФои гирди бунафшаи зори магарад

بنفشه زلفا گرد بنفشه زار مگرد

Магаради лолаи рхои гирди лолаи рангин

مگرد لاله رخا گرد لاله رنگین

Турои басанда буд лолаи ту , лолаи мҷўӣ

ترا بسنده بود لاله تو، لاله مجوی

Бунафшаи ту турои бас буд , бунафшаи мучин

بنفشه تو ترا بس بود، بنفشه مچین

Марои дҳонки танги ту тнгдл дорад

مرا دهانک تنگ تو تنگدل دارد

Миёни лоғари ту , лоғар ва назору ҳазин

میان لاغر تو، لاغر و نزار و حزین

Туро чаҳ хонам моҳи замини всрўи сарой

ترا چه خوانم ماه زمین وسرو سرای

Марои ту бандаи сарви саройу моҳи замин

مرا تو بنده سرو سرای و ماه زمین

Баланд қад сарваст ва рӯй хуби ту моҳ

بلند قد سروست و روی خوب تو ماه

На сарви боғи чунон венаи моҳи чархи чунин

نه سرو باغ چنان ونه ماه چرخ چنین

Ки дид моҳ бирав карда ғолияи ҳалқа

که دید ماه برو کرده غالیه حلقه

Ки дид сарв бар ӯ бастаи офтоби озин

که دید سرو بر او بسته آفتاب آذین

Маро ба ишқ маломат макун ки ишқи маро

مرا به عشق ملامت مکن که عشق مرا

з рӯй хуби ту гашт эй биҳишт рӯй ойин

ز روی خوب تو گشت ای بهشت روی آیین

Вгрбхўоҳӣ то гардӣ эй санавбари қад

وگربخواهی تا گردی ای صنوبر قد

Ба ишқи хеши гирифтор чун ман мискин

به عشق خویش گرفتار چون من مسکین

Дар офтоби рӯ ва дар нигари бсоиаҳи хеш

در آفتاب رو و در نگر بسایه خویش

Дар оинаи нигар ва рӯй хуб хеш бибин

در آینه نگر و روی خوب خویش ببین

Бтири наргиси ту бо дили ман он карда сет

بتیر نرگس تو با دل من آن کرده ست

Ки тири шоҳи ҷаҳон бо мухолифони лъин

که تیر شاه جهان با مخالفان لعین

Амиру борхдои мулӯки абӯи ёқӯб

امیر و بارخدای ملوک ابو یعقوب

Муайяни дайни ҳудо , Юсуфи бен Носири дайн

معین دین هدی، یوسف بن ناصر دین

Бародари мулкӣ каз наҳиф ӯ ғминд

برادر ملکی کز نهیب او غمیند

Ба рӯми қайсари рӯм ва ба чини сипаҳбади чин

به روم قیصر روم و به چین سپهبد چین

Макин давлат ва дар мартабати гирифтаи макон

مکین دولت و در مرتبت گرفته مکان

Малики нажодау андари макони малики макин

ملک نژاده و اندر مکان ملک مکین

Чунуи ҷаводи надидаи сети рӯзи базми замон

چنو جواد ندیده ست روز بزم زمان

Чунуи савори надидаи сети рӯзи разми замин

چنو سوار ندیده ست روز رزم زمین

Касе ки бар сар ӯ бугзарад ҳазор қирон

کسی که بر سر او بگذرد هزار قران

Набинад он малики родро ҳам?илу қарин

نبیند آن ملک راد را همال و قرین

Аҷали миёни синону хаданг ӯ гашта сет

اجل میان سنان و خدنگ او گشته ست

Азин раванда бидон ва аз он давандаи бад-ӣн

ازین رونده بدان و از آن دونده بدین

Кашад мухолифро ва кашад маъодӣ ро

کشد مخالف را و کشد معادی را

Хаданг ӯ зи камону каманд ӯ зи камӣн

خدنگ او ز کمان و کمند او ز کمین

Наҳифи ҳайбат ӯ сайд зинда бастанд

نهیب هیبت او صید زنده بستاند

Зишки пели дмону зи чанги шери ърин

زیشک پیل دمان و ز چنگ شیر عرین

зи гунги дизи бФрмон шоҳ бастанд

ز گنگ دیز بفرمان شاه بستاند

Ҳазор пели дмон ҳар яке чу ҳсни ҳсин

هزار پیل دمان هر یکی چو حصن حصین

Бадасти хеши қазоро басӯи хеш кашад

بدست خویش قضا را بسوی خویش کشد

Ҳар онкӣ ҷӯяд аз он шоҳи кӣнаи ҷӯёни кин

هر آنکه جوید از آن شاه کینه جویان کین

Кунад ба тири пароканда чун бенот алнъш

کند به تیر پراکنده چون بنات النعش

Баҳам шудаи сипаҳиро багӯнаи парвин

بهم شده سپهی را بگونه پروین

Фурӯи баради бгаҳи ҳамлаи рўстми кирдор

فرو برد بگه حمله روستم کردار

Бзхми гурзи гарони гардани савор ба зин

بزخم گرز گران گردن سوار به زین

Ба нӯки тири фурӯи афканди зи крги срўн

به نوک تیر فرو افکند ز کرگ سرون

Ба зарби теғ фурӯд оварад зи пели сарин

به ضرب تیغ فرود آورد ز پیل سرین

зи фахри номаши нақши нигини пазиради об

ز فخر نامش نقش نگین پذیرد آب

Гар озмоишро брнҳд бар оби нигин

گر آزمایش را برنهد بر آب نگین

Бар орзӯии кафи род ӯ зи кони гуҳар

بر آرزوی کف راد او ز کان گهر

Гуҳар бар ояд бе кӯҳи коф ва бе митин

گهر بر آید بی کوه کاف و بی میتین

Хуҷастаи бахт бар ӯ офарин кунад шабу рӯз

خجسته بخت بر او آفرین کند شب و روز

Кунад Фриштаҳ бар офарин ӯ омин

کند فریشته بر آفرین او آمین

Кадоми кас ки на ӯро бтбъи гашти раҳе

کدام کس که نه او را بطبع گشت رهی

Кадоми дил ки на ӯрои бмҳри гашти раҳин

کدام دل که نه اورا بمهر گشت رهین

Аё сипеҳри адабро дили ту чашмаи рӯз

ایا سپهر ادب را دل تو چشمه روز

Аё биҳишти сахоро кафи ту моءи муайян

ایا بهشت سخا را کف تو ماء معین

Ба рӯй соил аз онгуна шодмонаи шӯй

به روی سایل از آنگونه شادمانه شوی

Ки рӯзи ҳашари биҳиштӣ ба рӯй ҳури алъайн

که روز حشر بهشتی به روی حور العین

Чунон хуш ояд бар гӯши ту саволи куҷо

چنان خوش آید بر گوش تو سؤال کجا

Бигӯаш мардуми дили мурда бонг равад ҳазин

بگوش مردم دل مرده بانگ رود حزین

Туро ба рӯзи ато додану бурузи вғо

ترا به روز عطا دادن و بروز وغا

Сахо кунад таълим ва ҳунар кунад талқин

سخا کند تعلیم و هنر کند تلقین

Дар сарои турои хусравон намоз баранд

در سرای ترا خسروان نماز برند

Чунонкии деҳқон дар пеши озари брзин

چنانکه دهقان در پیش آذر برزین

Фикандагон синони турои бурузи набард

فکندگان سنان ترا بروز نبرد

зи куштагон буд эй шоҳи бистару болин

ز کشتگان بود ای شاه بستر و بالین

Азизи гашт ҳар онкас ки шуд бар ту азиз

عزیز گشت هر آنکس که شد بر تو عزیز

Гузидаи гашт ҳар онкас ки шуд бар ту гузин

گزیده گشت هر آنکس که شد بر تو گزین

Ҳамеша то ки баҳорону рӯзгори баҳор

همیشه تا که بهاران و روزگار بهار

Фурӯ наад з бар кӯҳи сари бҳомўни ҳин

فرو نهد ز بر کوه سر بهامون هین

Ҳамеша то нқтӣ барзананд бар сари зӣ

همیشه تا نقطی برزنند بر سر زی

Ҳамеша то се нқт бар ниҳанд бар сари шин

همیشه تا سه نقط بر نهند بر سر شین

Фалаки мутӣъи ту бодоу бахти неки скол

فلک مطیع تو بادا و بخت نیک سکال

Худои носртўи боду рӯзгори муайян

خدای ناصرتو باد و روزگار معین