эй рӯй накӯ ! рӯй сӯй ман кун ва биншин

ای روی نکو! روی سوی من کن و بنشین

Зинҳори зи ман даври мадори он лаби ширин

زنهار ز من دور مدار آن لب شیرین

Тўсрўии вбри пои накӯтар ки буд сарв

توسروی وبر پای نکوتر که بود سرو

Неи не ки турои сарви раҳе зебад биншин

نی نی که ترا سرو رهی زیبد بنشین

Имрӯзи маро рой чунонаст ки тошб

امروز مرا رای چنانست که تاشب

Пайвастаи турои байнами ту низ марои байн

پیوسته ترا بینم تو نیز مرا بین

Чашми ман ва он рӯй пар аз лолау пургул

چشم من و آن روی پر از لاله و پرگل

Дасти ман ва он зулфи пар аз ҳалқау пари чин

دست من و آن زلف پر از حلقه و پر چین

Зон рухи чнми имрӯзи гулу лолаи сероб

زان رخ چنم امروز گل و لاله سیراب

Зон содаи занхдон , самани тозау насрин

زان ساده زنخدان، سمن تازه و نسرین

То занн набарӣ , чашми вчроғо ! ки шаб омад

تا ظن نبری، چشم وچراغا! که شب آمد

Чашму дили ман сайр шавад зон рухи симин

چشم و دل من سیر شود زان رخ سیمین

Ман бар ту шабу рӯз нигаҳ хоҳам кардан

من بر تو شب و روز نگه خواهم کردن

Чандин ба чаҳ кораст ҳадисони нигорин

چندین به چه کارست حدیثان نگارین

Имрӯз ба шодӣ бихӯрам бо ту ки фардо

امروز به شادی بخورم با تو که فردا

Ночори марои мейри баради боз ба ғазнӣн

ناچار مرا میر برد باز به غزنین

Юсуфи писари носрдини он сару меҳтар

یوسف پسر ناصردین آن سر و مهتر

Солору сарлашкари султони салотин

سالار و سرلشکر سلطان سلاطین

эй бори худоӣ ки набинад чу туе тахт

ای بار خدایی که نبیند چو تویی تخت

эй шаҳри гушойӣ ки набинад чу туе зин

ای شهر گشایی که نبیند چو تویی زین

Пари пора зар гардад ҷое ки хурӣ май

پر پاره زر گردد جایی که خوری می

Пари чашма хӯн гардад ҷое ки кашии кин

پر چشمه خون گردد جایی که کشی کین

Чун ҷоми бкФгирӣ аз зари бишавади қадар

چون جام بکف گیری از زر بشود قدر

Чун теғ бар оҳнҷӣ аз хӯн баравад ҳин

چون تیغ بر آهنجی از خون برود هین

Шерон фиканӣ шарза ва пелон фиканӣ маст

شیران فکنی شرزه و پیلان فکنی مست

Шерон ба хаданги афканӣу пел ба зубин

شیران به خدنگ افکنی و پیل به زوبین

Пели азтўи чунон тарсад чун гўдраҳ аз боз

پیل ازتو چنان ترسد چون گودره از باز

Шер аз ту чунон тарсад чун Кебеки зи шоҳин

شیر از تو چنان ترسد چون کبک ز شاهین

эй сахт камоне ки хаданги ту зи пӯлод

ای سخت کمانی که خدنگ تو ز پولاد

з онсон гузарад каз дили бадхоҳи ту нафрин

ز آنسان گذرد کز دل بدخواه تو نفرین

Гар мӯӣ бар омоҷ наҳй мӯии шикофӣ

گر موی بر آماج نهی موی شکافی

Вена аз гуҳар омӯхтае ту на зи талқин

وین از گهر آموخته ای تو نه ز تلقین

Омоҷи тўози басти бўдто ба спиҷоб

آماج تواز بست بودتا به سپیجاب

Партоби ту аз Балх буд то ба Фаластин

پرتاب تو از بلخ بود تا به فلسطین

Аз гӯии ту рӯзӣ ки бчўгон задани ое

از گوی تو روزی که بچوگان زدن آیی

Даҳ бар рухи моҳи оидўи сад бар рухи парвин

ده بر رخ ماه آیدو صد بر رخ پروین

Чндонкаҳи бшмшири ту бадхоҳ фикандӣ

چندانکه بشمشیر تو بدخواه فکندی

Фарҳоди магар ки бФкндаҳи сет ба митин

فرهاد مگر که بفکنده ست به میتین

Аз орзӯии ҷанги зираи хоҳии бистар

از آرزوی جنگ زره خواهی بستر

Вази дӯстии ҷанги спрдории болин

وز دوستی جنگ سپرداری بالین

Бинанда ки дар ҷанги тробинд бо хасм

بیننده که در جنگ ترابیند با خصم

Пиндоради ту хусравӣу хасми ту ширин

پندارد تو خسروی و خصم تو شیرین

Ойини хиради дорӣ ҷое ки надоранд

آیین خرد داری جایی که ندارند

Мардони ҷаҳон дида омӯхта ойин

مردان جهان دیده آموخته آیین

Гар дар хираду рой чун ту будӣ бежан

گر در خرد و رای چون تو بودی بیژن

Дар чоҳи мари ӯрои бниФкндии гургин

در چاه مر اورا بنیفکندی گرگین

Родӣ бар ту пуед чун ёр бар ёр

رادی بر تو پوید چون یار بر یار

Бухл аз ту ниҳон гардад чун деви зис

بخل از تو نهان گردد چون دیو زیس

Аз зар ту гӯйанд куҷо ёд шавад зӣ

از زر تو گویند کجا یاد شود زی

Вази сим ту гӯйанд куҷо ёд шавад син

وز سیم تو گویند کجا یاد شود سین

Зари туу сими ту ҳамаи халқи ҷҳонрост

زر تو و سیم تو همه خلق جهانراست

Вилхол бидонанд ҳамаи гетии ҳмгин

ویلخال بدانند همه گیتی همگین

Аз халъати ту мадҳи сароёни ту эй шоҳ

از خلعت تو مدح سرایان تو ای شاه

Дар хонаи ҳамаи рӯзаи ҳамаи бндндозин

در خانه همه روزه همه بندندآذین

Касро дил он нест ки гуяд ба ту монам

کس را دل آن نیست که گوید به تو مانم

Бар росттарин лафзи шдоини шеъри нави ойин

بر راست ترین لفظ شداین شعر نو آیین

То чун маи обони бнбошди маи озор

تا چون مه آبان بنباشد مه آذار

То чун гули сӯрии бнбошди гули насрин

تا چون گل سوری بنباشد گل نسرین

Точўни з дар боғи даройади маи Нитсаон

تاچون ز در باغ درآید مه نیسان

Аз дидан ӯ тоза шавад рӯй бсотин

از دیدن او تازه شود روی بساتین

Шоҳӣ кун ва шодӣ кун онсон ки ту хоҳӣ

شاهی کن و شادی کن آنسان که تو خواهی

Ҷуз нек миндишу ҷуз аз родии мгзин

جز نیک میندیش و جز از رادی مگزین

Май хури зи кафи онкӣ ба чинаши бпрстнд

می خور ز کف آنکه به چینش بپرستند

Грсўрт ӯро бифиристӣ басӯии чин

گرصورت او را بفرستی بسوی چین

Зини иди адуро ғаму андӯҳу турои лаҳв

زین عید عدو را غم و اندوه و ترا لهو

Ту бо рухи пари лола ва ӯ бо рухи пари чин

تو با رخ پر لاله و او با رخ پر چین