Меғ бикшоду дигарбораи биФрўхти ҷаҳон

میغ بگشاد و دگرباره بیفروخت جهان

Рӯзӣ омад ки тавон дод аз он рӯзи нишон

روزی آمد که توان داد از آن روز نشان

Рӯзӣ омад ки чунин рӯз ҳаме дид замин

روزی آمد که چنین روز همی دید زمین

Рӯзӣ омад ки чунин рӯз ҳаме ёфт замон

روزی آمد که چنین روز همی یافت زمان

Бӯстонӣ ки бадви оби ҳаме роҳ наёфт

بوستانی که بدو آب همی راه نیافت

Тозаи гашт аз сарв раҳ ёфт бадви оби равон

تازه گشت از سر و ره یافت بدو آب روان

Рӯзгорӣ ки дили халқи ҳаме тофта аст

روزگاری که دل خلق همی تافته است

Рафт ва ночиз шуду қӯт ӯ шуд ба карон

رفت و ناچیز شد و قوت او شد به کران

Зинати давлат боз омаду перояи малик

زینت دولت باز آمد و پیرایه ملک

То кунад малику вилоят чу биҳишти ободон

تا کند ملک و ولایت چو بهشت آبادان

Садри девон вазорат раст аз зарқу дурӯғ

صدر دیوان وزارت رست از زرق و دروغ

Родмардони ҷаҳони растанад аз злу ҳўон

رادمردان جهان رستند از ذل و هوان

Соҳиби Сайид боз омад ва баргоҳ нишаст

صاحب سید باز آمد و برگاه نشست

Восмон бар дар ӯ басти раҳеи вормён

وآسمان بر در او بست رهی‌وار میان

Болаши хоҷа дигар бор бар онҷои ниҳод

بالش خواجه دگر بار بر آنجای نهاد

Ки муқӣмони фалакро нарасад дасти барон

که مقیمان فلک را نرسد دست بر آن

Гар азин пеш хато кард , кунун кард савоб

گر ازین پیش خطا کرد، کنون کرد صواب

Барграфт аз тани моу дили мо боргарон

برگرفت از تن ما و دل ما بار گران

Соҳиби Сайиди тоҷи вузарои шамси кафот

صاحب سید تاج وزرا شمس کفات

Хоҷаи бўолқосми дастури худованди ҷаҳон

خواجه بوالقاسم دستور خداوند جهان

Боз бинишаст бсдри андар бо ҷоҳу ҷалол

باز بنشست به صدر اندر با جاه و جلال

Боз зад такя бгоҳ андар бо иззату шан

باز زد تکیه به گاه اندر با عزت و شان

Бахт агар коҳиле карду замонии бғнўд

بخت اگر کاهلیی کرد و زمانی بغنود

Гашти бидорў ба бедории нави гашту ҷавон

گشت بیدار و به بیداری نو گشت و جوان

Аҳдҳо баст ки то бошад бедор буд

عهدها بست که تا باشد بیدار بود

Аҳдҳо басту ҷаҳон гашт бидон сирату шан

عهدها بست و جهان گشت بدان سیرت و شان

Ман яқин дорам кин аҳди бсрхўоҳди барад

من یقین دارم کاین عهد به سر خواهد برد

Соҳиби Сайидро низ дар ин нест гумон

صاحب سید را نیز در این نیست گمان

Сухани рост тавон донист аз лафзи дурӯғ

سخن راست توان دانست از لفظ دروغ

Боди наврӯзии пайдо буд аз боди хазон

باد نوروزی پیدا بود از باد خزان

эй сазовори бад-ӣни ҷоҳу бад-ӣни қадару шараф

ای سزاوار بدین جاه و بدین قدر و شرف

эй сазовори бад-ӣни дасти вбдини садру макон

ای سزاوار بدین دست و بدین صدر و مکان

Чанд гоҳеаст ки дар орзӯӣ рӯй ту буд

چند گاهیست که در آرزوی روی تو بود

Садри девони вбзргони хуросони ҳамагон

صدر دیوان و بزرگان خراسان همگان

Ҳар ки як рӯз туро дид ҳаме гуфт бадарад

هرکه یک روز ترا دید همی گفت به درد

Ки худоёи ту мар ӯро бар мо бозрасон

که خدایا تو مر او را بر ما بازرسان

Гарчи аз чашми ҷудо будӣ дидори ту буд

گرچه از چشم جدا بودی دیدار تو بود

Ҳамчуи кирдори ту оростаи пеши дилу ҷон

همچو کردار تو آراسته پیش دل و جان

Ҳеҷ чашмӣ нашиносам ки на аз баҳр ту кард

هیچ چشمی نشناسم که نه از بهر تو کرد

Маҷлиси муҳташамиро зи грстни тӯфон

مجلس محتشمی را ز گرستن طوفان

Абрҳо буд бичишам андар аз андешаи ту

ابرها بود به چشم اندر از اندیشه تو

Ки ҳама рӯз баборед брх бар борон

که همه روز ببارید به رخ بر باران

То ту дар девон будӣ дар девони туро

تا تو در دیوان بودی در دیوان ترا

Кас надонист зи даргоҳи малики нави ширвон

کس ندانست ز درگاه ملک نوشروان

Чун бурун рафтӣ аз девон , ҳам бар паии ту

چون برون رفتی از دیوان، هم بر پی تو

Ртбту қадар бурун рафт з дару здиўон

رتبت و قدر برون رفت ز در و ز دیوان

Бӯдан ту бҳсори андари ҷоҳи ту набард

بودن تو به حصار اندر جاه تو نبرد

Он на ҷоҳист ки то ҳашари пазиради нуқсон

آن نه جاهیست که تا حشر پذیرد نقصان

Шарафу қимату қадари ту бФзл ва ҳунараст

شرف و قیمت و قدر تو به فضل و هنرست

На бадӣдору бдинору бсўди вбзён

نه به دیدار و به دینار و به سود و به زیان

Ҳар бузургӣ ки бФзлу бҳнри гашти бузург

هر بزرگی که به فضل و به هنر گشت بزرگ

Нашавад хиради ббди гуфтани баҳмону фалон

نشود خرد به بد گفتن بهمان و فلان

Гарчи бисёр бимонад бнёми андари теғ

گرچه بسیار بماند به نیام اندر تیغ

Нашавад кунад ва нагардад ҳунари теғи ниҳон

نشود کند و نگردد هنر تیغ نهان

Врчаҳ аз чашм ниҳон гардад моҳи андари меғ

ورچه از چشم نهان گردد ماه اندر میغ

Нашавад тира ва афрӯхта бошад Бамён

نشود تیره و افروخته باشد به میان

Шери ҳам шер буд гарчи ба занҷир буд

شیر هم شیر بود گرچه به زنجیر بود

Набарди банду қаллодаи шарафи шери жён

نبَرد بند و قلاده شرف شیر ژیان

Бози ҳам боз буд , врчаҳ ки ӯ баста буд

باز هم باز بود، ورچه که او بسته بود

Шарафи бозӣ аз боз фикандан натавон

شرف بازی از باز فکندن نتوان

Ин ҳамон маҷлис ва ҷоеаст ки барбаст ва бурид

این همان مجلس و جاییست که بربست و برید

Маликонро зи наҳифу зи фазаъи дасту забон

ملکان را ز نهیب و ز فزع دست و زبان

Ҳайбати маҷлиси ту ҳайбат ҳашараст магар

هیبت مجلس تو هیبت حشرست مگر

Ки буд марду зану неки вебади онҷои яксон

که بود مرد و زن و نیک و بد آنجا یکسان

Бар дар хонаи ту аз фазаъи ҳайбати ту

بر در خانه تو از فزع هیبت تو

Шери чанги афканду пели джогаҳи дандон

شیر چنگ افکند و پیل دژآگه دندان

Онкӣ то рӯзи ҳамаи шаби суханон рост кунад

آنکه تا روز همه شب سخنان راست کند

Чун ба девони ту андар шуд , гуяд ҳазён

چون به دیوان تو اندر شد، گوید هذیان

Бипасанд ту сухан гуфтан корӣаст бузург

به پسند تو سخن گفتن کاریست بزرگ

Андарин майдони ин бора нагардад ба Аннан

اندرین میدان این باره نگردد به عنان

Аз дабирони ҷаҳони ҳеҷ касе нест ки ӯ

از دبیران جهان هیچ کسی نیست که او

Номаеро ба писанд ту нависад унвон

نامه ای را به پسند تو نویسد عنوان

Ҷовдони шоди зиёдии вабаи ту шоди зиёд

جاودان شاد زیادی و به تو شاد زیاد

Малики олами шоҳаншаҳи гетии султон

ملک عالم شاهنشه گیتی سلطان

То ҳамеи хоки бпоиди ту дарин малики бпоӣ

تا همی خاک بپاید تو درین ملک بپای

Тоҳмӣ чарх бимонад ту дар йени хонаи бимон

تا همی چرخ بماند تو در ین خانه بمان

Ҳар ки зин омадан ту чу раҳе шод нашуд

هر که زین آمدن تو چو رهی شاد نشد

Мрҳод аз ғам то ҷонаш барояд зи даҳон

مرهاد از غم تا جانش برآید ز دهان