Макун эй тарк макун қадари чунин рӯз бидон

مکن ای ترک مکن قدر چنین روز بدان

Чун шуд ин рӯз , дарин рӯз расӣдан натавон

چون شد این روز، درین روز رسیدن نتوان

Гар биногваши ту чун сим сипедаст чаҳ суд

گر بناگوش تو چون سیم سپیدست چه سود

Ту ндонӣ ки буд шаби зи пас рӯзи ниҳон

تو ندانی که بود شب ز پس روز نهان

На ту овардае ойини биногваши сипед

نه تو آورده ای آیین بناگوش سپید

Мардумонро ҳама бӯда сети биногваши чунон

مردمان را همه بوده ست بناگوش چنان

Баси биногваш чун симо ки сияҳ шуд чу шабаҳ

بس بناگوش چون سیما که سیه شد چو شبه

Он ту низ шавад сабр кун эй ҷони ҷаҳон

آن تو نیز شود صبر کن ای جان جهان

Ҳар киро оризи содаи сет сияҳ хоҳад шуд

هر که را عارض ساده ست سیه خواهد شد

На ба ангушт , фурӯ рафт бихоҳӣ зи миён ( ? )

نه به انگشت، فرو رفت بخواهی ز میان (؟)

Дасти хизмат на ва ногоҳ бар овардани хат

دست خدمت نه و ناگاه بر آوردن خط

Хиради зотӣ ӯ омад пасти дгарон ( ? )

خرد ذاتی او آمد پست دگران (؟)

Вртў хизмат накунӣ бар дили ман ранҷ манеҳ

ورتو خدمت نکنی بر دل من رنج منه

То беандӯҳ барам хизмати хоҷа ба карон

تا بی اندوه برم خدمت خواجه به کران

Кадхудои малики машриқу султони бузург

کدخدای ملک مشرق و سلطان بزرگ

Соҳиби Сайиди Абулқосими хуршеди замон

صاحب سید ابوالقاسم خورشید زمان

Он малики расму малики табъу малики ху ки бадв

آن ملک رسم و ملک طبع و ملک خو که بدو

Ҳар замон зинда шавад номи малики нўшрўон

هر زمان زنده شود نام ملک نوشروان

Рои фархунда ӯ ҷилва даҳ мамлакатаст

رای فرخنده او جلوه ده مملکتست

Лоҷарами мамлакат ороста дорад чу ҷинон

لاجرم مملکت آراسته دارد چو جنان

Офарини бод бар он рои писандида казу

آفرین باد بر آن رای پسندیده کزو

Шоҳ шодаст вспаҳи шоди ҷаҳони ободон

شاه شادست وسپه شاد جهان آبادان

Олимии ҳамчу камоне ба кафш дод амир

عالمی همچو کمانی به کفش داد امیر

Рои аўкрд ба осонӣ чун тири камон

رای اوکرد به آسانی چون تیر کمان

Чун азу ёд кунӣ зу ба дуо ёд кунанд

چون ازو یاد کنی زو به دعا یاد کنند

Халқи гетӣ киу ма , марду зану пайрави ҷавон

خلق گیتی که و مه، مرد و زن و پیرو جوان

Дар ҳама умр нарафта сет ва азин пас наравад

در همه عمر نرفته ست و ازین پس نرود

Ном ӯ ҷуз ба санои гуфтан ва бар ҳеҷ забон

نام او جز به ثنا گفتن و بر هیچ زبان

Тоброин болаш бинишаста нагуфта сет касе

تابراین بالش بنشسته نگفته ست کسی

Ки бар ин болаши ҷуз хоҷа нишаста сети фалон

که بر این بالش جز خواجه نشسته ست فلان

Ҳам бигӯяндӣ , агар ҷой сухан ёбандӣ

هم بگویندی، اگر جای سخن یابندی

Мардуми ёваи суханро натавон басти даҳон

مردم یاوه سخن را نتوان بست دهان

ӯ азин кори гурезанда ва ин болаши азу

او ازین کار گریزنده و این بالش ازو

Андари овехтаи пайваста чу қолаб ба равон

اندر آویخته پیوسته چو قالب به روان

Ҳар ки ин болаш ва ин садр талаб кард ҳаме

هر که این بالش و این صدر طلب کرد همی

Аз паии суд талаб кард на аз баҳри зиён

از پی سود طلب کرد نه از بهر زیان

Хоҷаи мироси падари баради бад-ӣни шуғли бакор

خواجه میراث پدر برد بدین شغل بکار

Ин хабар нест ки ман гуфтам , чизеаст аён

این خبر نیست که من گفتم، چیزیست عیان

Лоҷарам бар дар айвони малики мадҳ ва саност

لاجرم بر در ایوان ملک مدح و ثناست

Пеши азин буд шбонрзии фарёду фиғон

پیش ازین بود شبانرزی فریاد و فغان

эй ба ҳурӣ ва ба озодагӣ аз халқи падед

ای به حری و به آزادگی از خلق پدید

Чу гулистони шукуфтаи зи сияҳи шўрстон

چو گلستان شکفته ز سیه شورستان

Хдондон ту шарифаст , аз онии ту шариф

خداندان تو شریفست، از آنی تو شریف

Ту чунонӣ ба шарифӣ ки буд зрози кон

تو چنانی به شریفی که بود زراز کان

Даст бахшанда ту номи ту бозаргон кард

دست بخشنده تو نام تو بازرگان کرد

Ту кунун гӯйии инро чаҳ далеласту нишон

تو کنون گویی این را چه دلیلست و نشان

Шуғл бозаргон онаст ки чизеи бихарад

شغل بازرگان آنست که چیزی بخرد

То ба миқдор ва ба андоза кунад суд аз он

تا به مقدار و به اندازه کند سود از آن

Ту ба динори ҳамаи рӯзаи ҳамеи шукри харӣ

تو به دینار همه روزه همی شکر خری

Кист он кӯ накунад ёди ту чун бозаргон

کیست آن کو نکند یاد تو چون بازرگان

Шукри ту ?бурма фарзаст чўҳри панҷ намоз

شکر تو برما فرضست چوهر پنج نماز

Бештар гардад ҳар рӯзи внгирди нуқсон

بیشتر گردد هر روز ونگیرد نقصان

Бгзорим бар онсон ки тавонем гузорад

بگزاریم بر آنسان که توانیم گزارد

Нашавад шукр бар мо ба тағофули нисён

نشود شکر بر ما به تغافل نسیان

Асари неъмати ту бар мо зон бештараст

اثر نعمت تو بر ما زان بیشترست

Ки тавон оварад онро ба тағофули куфрон

که توان آورد آن را به تغافل کفران

Шоиронро зтўи зару шоиронро зи ту сим

شاعران را زتو زر و شاعران را ز تو سیم

Шоиронро зи тўному шоиронро зтўи нон

شاعران را ز تونام و شاعران را زتو نان

эй сари бори худоёни сар сол аҷамаст

ای سر بار خدایان سر سال عجمست

Ту ба шодӣ бизӣу сол ба шодии гузарон

تو به شادی بزی و سال به شادی گذران

Зини баҳор хуш баргир насиби дили хеш

زین بهار خوش برگیر نصیب دل خویش

Бар сабӯҳии қадаҳӣ чанд май лаъли ситон

بر صبوحی قدحی چند می لعل ستان