Омад он нави баҳори тавбаи шикан

آمد آن نو بهار توبه‌شکن

Бозгаштии бикради тавбаи ман

بازگشتی بکرد توبهٔ من

Дӯш то ёр арза кард ҳаме

دوش تا یار عرضه کرد همی

Бар ман он ориз чу тозаи саман

بر من آن عارض چو تازه سمن

Гуфт вақт гуласт бода бихоҳ

گفت وقت گل است باده بخواه

Зони самани оризин симини тан

زآن سمن عارضین سیمین تن

Бишиканади тавбаи марои тарсам

بشکند توبهٔ مرا ترسم

Чаҳ тавон кард гӯ бирав башикан

چه توان کرد گو برو بشکن

Тавбаро дасту пой суст кунад

توبه را دست و پای سست کند

Лолаи сурху бодаи равшан

لالهٔ سرخ و بادهٔ روشن

Хосса акнӯн ки боз хоҳад кард

خاصه اکنون که باز خواهد کرد

Сӯсану гул ба боғи чашми даҳан

سوسن و گل به باغ چشم دهن

Бод ҳар соъат аз шукуфа кунад

باد هر ساعت از شکوفه کند

Пари дирамҳои нимкораҳи чаман

پر درمهای نیمکاره چمن

Боғи бтхонаҳи гашту гулбуни бут

باغ بتخانه گشت و گلبن بت

Бодаи хорони гули парасти шмн

باده‌خواران گل‌پرست شمن

Ҳар дарахтӣ чу нӯши лаби снмист

هر درختی چو نوش‌لب صنمیست

Бар замини андаруни кашони доман

بر زمین اندرون کشان دامن

Набарди дили марои ҳамеи фармон

نبرد دل مرا همی فرمان

Дил чу хар , шуд зи дасту баради расан

دل چو خر، شد ز دست و برد رسن

эй дили сӯхта ба оташи ишқ

ای دل سوخته به آتش عشق

Мари марои боз дар балои мФкн

مر مرا باز در بلا مفکن

Суханони баҳори ёди мгир

سخنان بهار یاد مگیر

Оташи андари ман заъиф мазан

آتش اندر من ضعیف مزن

Ҷаҳд он кун ки мар маро накунӣ

جهد آن کن که مر مرا نکنی

Пеши соҳиб ба комаи душман

پیش صاحب به کامهٔ دشمن

Соҳиби Сайиди офтоби кафот

صاحب سید آفتاب کفات

Хоҷаи бўолқосми Аҳмади бен ҳасан

خواجه بوالقاسم احمد بن حسن

Онкии тадбир ӯ саворӣ кард

آنکه تدبیر او سواری کرد

Бар ҷаҳони туҷҷораи тавсан

بر جهان تجارهٔ توسن

Ваҳм ӯ бар мисоли оҳан буд

وهم او بر مثال آهن بود

Душманаши кӯҳу давлаташ ки кун

دشمنش کوه و دولتش که‌کن

Душманон чу кӯҳро бификанад

دشمنان چو کوه را بفکند

Бификанад кӯҳи сахтро оҳан

بفکند کوه سخت را آهن

Дӯстонро ба тахт гоҳ фикан

دوستان را به تخت‌گاه فکن

Душманонро ба жарф чоҳ фикан

دشمنان را به ژرف چاه فکن

Чоҳ кунаду гумони бабради аду

چاه کند و گمان ببرد عدو

Кандар он чоҳ бошадаш маскан

کاندر آن چاه باشدش مسکن

Шаби бадхоҳро уқубати зод

شب بدخواه را عقوبت زاد

Шаби шунӯдам ки бошад обистан

شب شنودم که باشد آبستن

Эзади ин шуғлҳо кифоят кард

ایزد این شغلها کفایت کرد

Хоҷаи ногуфтаи он чигуна сухан

خواجه ناگفته آن چگونه سخن

Душманони ин зи хештани диданд

دشمنان این ز خویشتن دیدند

Хоҷа аз сунъи эзади зўолмн

خواجه از صنع ایزد ذوالمن

Лоҷарами душманон ба зиндонанд

لاجرم دشمنان به زندانند

Хоҷаи шодон ба тораму гулшан

خواجه شادان به طارم و گلشن

Бўдниҳои ҳамаи ббўд ва набӯд

بودنیها همه ببود و نبود

Ончии бурданди бдсколони занн

آنچه بردند بدسکالان ظن

Бад ба бадхоҳи бозгашт ва накард

بد به بدخواه بازگشت و نکرد

Суди чандон ҳазор ҳиялату фан

سود چندان هزار حیلت و فن

Ҳамчунин боди кор ӯу мудом

همچنین باد کار او و مدام

Нарм карда замонаро гардан

نرم کرده زمانه را گردن

Дар сароиш ҳамеша шодӣу сур

در سرایش همیشه شادی و سور

Дар сарои мухолифони шеван

در سرای مخالفان شیون

Неъмату давлати всъодт ро

نعمت و دولت وسعادت را

Маҷлису хонадони хоҷаи ватан

مجلس و خاندان خواجه وطن

Ду радаи сарви пеш ӯ бар пой

دو رده سرو پیش او بر پای

Бори он сарвҳо гулу сӯсан

بار آن سروها گل و سوسن

Гиреҳиро ниҳолҳо зи чгл

گرهی را نهالها ز چگل

Гиреҳиро ниҳолҳо зхтн

گرهی را نهالها زختن

Зини хуҷаста баҳор ёфта дод

زین خجسته بهار یافته داد

Ҳамчуи зар ҳар касе ба ҳар маъдан

همچو زر هر کسی به هر معدن

Ҳар куҷо ӯ буд саломату амн

هر کجا او بود سلامت و امن

Ҳар куҷои душманаши балоу мҳн

هر کجا دشمنش بلا و محن