Нигор ман он лаъибати симтн

نگار من آن لعبت سیمتن

Маи хлху офтоби хутан

مه خُلُخ و آفتاب ختن

Буруни омдози хайма ва аз ду зулф

برون آمد از خیمه و از دو زلف

Бунафшаи пришидаҳ бар Настаран

بنفشه پریشیده بر نسترن

Тамошои кунони гирди хаймаи бгшт

تماشا کنان گرد خیمه بگشت

Чу сарвии чмони барканори чаман

چو سروی چمان بر کنار چمن

зи сари тобаи бен зулф ӯ пари гиреҳ

ز سر تا به بن زلف او پُر گره

Збни тобаи сари ҷаъд ӯ пуршикан

ز بن تا به سر جعد او پر شکن

Ҳаме дод бинандагонро дуруд

همی داد بینندگان را درود

зи ду рухи гулу аздўи оризи саман

ز دو رخ گل و از دو عارض سمن

Камари хост бастани ҳамеи бармеон

کمر خواست بستن همی بر میان

Сухани хости гуфтани ҳаме бо даҳан

سخن خواست گفتن همی با دهن

На бастан тавонист заррини камар

نه بستن توانست زرین کمر

На гуфтан тавонист ширини сухан

نه گفتن توانست شیرین سخن

Балӣ кас набандад камар бе миён

بلی کس نبندد کمر بی میان

Балӣ кас нагӯяд сухан бе даҳан

بلی کس نگوید سخن بی دهن

Даҳону миён зон надорад бутам

دهان و میان زان ندارد بُتم

Ки ҳарду ато кард рӯзӣ ба ман

که هردو عطا کرد روزی به من

Дилу тани марои зин ду омад падед

دل و تن مرا زین دو آمد پدید

Вагарнаи марои дили кҷобўдўи тан

وگرنه مرا دل کجا بود و تن

Фарӣ рӯй шери бен он моҳрӯӣ

فری روی شیر بن آن ماهروی

Ки дилҳо таба кард ?биримираду зан

که دلها تبه کرد بر مرد و زن

Фарии хуии он бут ки вақти шароб

فری خوی آن بت که وقت شراب

Ҳамаи мадҳат хоҷа хоҳад змн

همه مدحت خواجه خواهد ز من

Сипеҳри ҳунари хоҷаи номвар

سپهر هنر خواجهٔ نامور

Вазири ҷалили Аҳмади бен алҳсн

وزیر جلیل احمد بن الحسن

Навозандаи аҳли илму адаб

نوازنده اهل علم و ادب

Физояндаи қадари аҳли сунан

فزاینده قدر اهل سنن

Пажӯҳандаи рои шоҳи аҷам

پژوهنده رای شاه عجم

Насиҳатгари шаҳриёри змн

نصیحتگر شهریار زَمَن

Вазири ҷаҳондор гетӣ фурӯз

وزیر جهاندار گیتی فروز

Вазири ҳнрпрўри ройзан

وزیر هنرپرور رایزن

Вазорат ба асл ва кифоят гирифт

وزارت به اصل و کفایت گرفت

Вазирони дигар ба зарқ ва ба фан

وزیران دیگر به زرق و به فن

Вазорат ба айём аўбоз кард

وزارت به ایام او باز کرد

Дўчшми фурӯи хўобнидаҳи всн

دو چشم فرو خوابنیده وسن

Ба ҷанги аду бо малики рӯзи вшб

به جنگ عدو با ملک روز و شب

Замонӣ наёсоед аз тохтан

زمانی نیاساید از تاختن

Гуҳии ранҷаи з овардани жандаи пел

گهی رنجه ز آوردن ژنده پیل

Гуҳии мондаи з овардани каргадан

گهی مانده ز آوردن کرگدن

Ҷаҳонро ҳамаи солаи андеша буд

جهان را همه ساله اندیشه بود

Азин то наад тахт ӯ бар пурН

ازین تا نهد تخت او بر پرن

Касеро ки духтар буд чора нест

کسی را که دختر بود چاره نیست

Ки бошад яке мард ӯро хутан

که باشد یکی مرد او را ختن

Ҷаҳони духтари хоҷагиро ҳаме

جهان دختر خواجگی را همی

Бадв дод чун боз кард аз лбн

بدو داد چون باز کرد از لبن

Саховати парастанда даст ӯст

سخاوت پرستندهٔ دست اوست

Бутаст ин ҳамоно ва он брҳмн

بتست این همانا و آن برهمن

Гурезанда гашта сети бухл аз кафш

گریزنده گشته‌ست بخل از کفَش

Кафш « қул аъўз »асту бухли аҳриман

کفش «قل اعوذ» است و بخل اهرمن

эй носеҳи хусраву калаки ту

ایا ناصح خسرو و کلک تو

Бар аҳвол ва бар ганҷ ӯ мؤтмн

بر احوال و بر گنج او مؤتمن

Чу ман ҷилва карда сети ҷӯади туро

چو من جلوه کرده‌ست جود ترا

Атои ту андари ҳазор анҷуман

عطای تو اندر هزار انجمن

Атои ту бар зоирони шефтаи сет

عطای تو بر زایران شیفته‌ست

Сахои ту бар шоирони мФтнн

سخای تو بر شاعران مفتنن

Мисли зркоҳсту дасти тўбод

مثل زر کاهست و دست تو باد

Хазонаи ту ганҷи ту бодхн

خزانه تو گنج تو بادخَن

Басои мардуми мстҳққро ки ту

بسا مردم مستحقق را که تو

Бар оварадӣ азжрФи чоҳи мҳн

بر آوردی از ژرف چاه مِحَن

Нишони карӣмӣ ва озодагӣаст

نشان کریمی و آزادگیست

Бар овардани мардуми мумтаҳан

بر آوردن مردم ممتحن

Ба озоди мардӣу мардонагӣ

به آزاد مردی و مردانگی

Ту каси дидае ҳамсари хештан ?

تو کس دیده‌ای همسر خویشتن؟

Ки бошад чун ту , ҳар киро гӯямат

که باشد چون تو، هر که را گویمت

з бар ту пӯшади ҳамеи перҳан

ز بر تو پوشد همی پیرهن

зи озодагон ҳар ки ӯ пештар

ز آزادگان هر که او پیشتر

Ба шукр ту дорад забони мртҳн

به شکر تو دارد زبان مرتهن

Бузургони ҳамаи зер бор тавонад

بزرگان همه زیر بار تواند

Чаҳ бораст шукри ту безл ва ман

چه بارست شکر تو بی ذل و من

Касе нест каз бандагон тунӣаст

کسی نیست کز بندگان تو نیست

Ба ҳар гардании тавқ андар фикан

به هر گردنی طوق اندر فکن

Ҷаҳони зери фармонат гар шуд равост

جهان زیر فرمانت گر شد رواست

Ба дорашу зи аўбих душман бикун

به دارش وز او بیخ دشمن بکن

Магари хизмати тести ҳабли алмтин

مگر خدمت تست حبل المتین

Ки навъеаст азтоъти зўолмнн

که نوعیست از طاعت ذوالمنن

Агар ҳосиди тести солори тарк

اگر حاسد تست سالار ترک

Вгрдшмни тести мейри Яман

وگر دشمن تست میر یمن

Ба як рқъаҳ бар зани хутан бар чгл

به یک رقعه برزن ختن بر چگل

Ба як номаи барзани Яман бар адан

به یک نامه برزن یمن بر عدن

Чаҳ чизаст меҳри ту дар ҳар дилӣ

چه چیزست مهر تو در هر دلی

Ки ширинтар аз зар буд вази ватан

که شیرین‌تر از زر بود وز وطن

Бихӯру либоси адуии туро

بُخور و لباس عدوی ترا

Замона чаҳ хонд ҳунуту кафан

زمانه چه خواند حنوط و کفن

Ҳаме то чу қамарӣ бинолад зи сарв

همی تا چو قمری بنالد ز سرو

Нўобр кашад булбул аз норван

نوا برکشد بلبل از نارون

Чу пушт брҳмн шавад шохи гул

چو پشت برهمن شود شاخ گل

Бар ӯ бар гули нави басону сн

بر او بر گل نو بسان وثن

Ҷаҳони дор ва шодӣ куну нӯши хур

جهان دار و شادی کن و نوش خور

Май аз дасти он тарки симини зқн

می از دست آن ترک سیمین ذقن

Фузуда сети қадари ту бФзои лаҳв

فزوده‌ست قدر تو بفزای لهو

Кушодаи сети ганҷ ту бигушоӣ ?дан

گشاده‌ست گنج تو بگشای دن