Андар омад ба боғи боди хазон
اندر آمد به باغ باد خزان
Гирди баргашти гирди шохи рузон
گرد برگشت گرد شاخ رزان
Рузи дижам рӯй гашт ва ларза гирифт
رز دژم روی گشت و لرزه گرفت
Одат ӯ чунин буд ба хазон
عادت او چنین بود به خزان
Руз чаро тросдои шигифти зи бод
رز چرا تراسدای شگفت ز باد
Чун натарсад ҳамеи руз аз рзбон
چون نترسد همی رز از رزبان
Бози рзбон ба корди баради руз
باز رزبان به کارد برد رز
Бача нозанин кунад қурбон
بچه نازنین کند قربان
Гарчи сардаст бодро зинҳор
گرچه سردست باد را زنهار
Нарасад зўмгр ба ҷомаи зиён
نرسد زومگر به جامه زیان
Ҷомаи хуштар бар ту ё фарзанд
جامه خوشتر بر تو یا فرزند
Не ки фарзанди хўштрст аз он
نی که فرزند خوشترست از آن
Рузи мискин ба меҳри чандини гоҳ
رز مسکین به مهر چندین گاه
Бачаи пурвирд дар бару пистон
بچه پرورد در بر و پستان
Рафт рзбони сангдил ки диҳад
رفت رزبان سنگدل که دهد
Модаронро зи бачагони ҳиҷрон
مادران را ز بچگان هجران
Мо ғами руз чаро хӯрем ҳаме
ما غم رز چرا خوریم همی
Хез то бода ҳо хӯрем гарон
خیز تا باده ها خوریم گران
Соқио ! бор кун зи бодаи қадаҳ
ساقیا! بار کن ز باده قدح
Бода чун гудохтаи марҷон
باده چون گداخته مرجان
Мтрбо ! ту бисоз равад нахуст
مطربا! تو بساز رود نخست
Мадҳати хоҷа амид бихон
مدحت خواجه عمید بخوان
Хоҷа бўсҳл додпарвару дайн
خواجه بوسهل داد پرور و دین
Кадхудои бародари султон
کدخدای برادر سلطان
Он бузурги омадаи зхонаҳи хеш
آن بزرگ آمده زخانه خویش
Вази бузургӣ бадв диҳанд нишон
وز بزرگی بدو دهند نشان
Дидаи пайваста дар сарои падар
دیده پیوسته در سرای پدر
зи Эронро ва шоирон бархон
ز ایران را و شاعران برخوان
Чашм ӯ пари змоли внъмти хеш
چشم او پر زمال ونعمت خویش
Зу расидаи атои бад-ӣн ва бидон
زو رسیده عطا بدین و بدان
Ҳама то кӯшад андар он кӯшад
همه تا کوشد اندر آن کوشد
Ки дил ғмгнӣ кунад шодон
که دل غمگنی کند شادان
Хизмат ӯ ҳаме кунад ҳамаи кас
خدمت او همی کند همه کس
ӯ кунад бози хизмати меҳмон
او کند باز خدمت مهمان
Маҷмаъи шоирон буд шабу рӯз
مجمع شاعران بود شب و روز
Хонаи он бузургвори ҷаҳон
خانه آن بزرگوار جهان
Рости гӯйии ҷудои ҷудо ҳар рӯз
راست گویی جدا جدا هر روز
Ҳамаро ҳаст назд ӯ девон
همه را هست نزد او دیوان
Номҷўист ва зуд ёбад ном
نامجویست و زود یابد نام
Ҳар киро фазл бошаду эҳсон
هر که را فضل باشد و احسان
Ҳар ки некӯ кунад накӯи шунӯд
هر که نیکو کند نکو شنود
Гар надонистае дуруст бидон
گر ندانسته ای درست بدان
Хоҷаро биҳдаҳ гирифта нашуд
خواجه را بیهده گرفته نشد
Роҳи мардону меҳтарону радон
راه مردان و مهتران و ردان
Ҳамчунон каз ситорагони хуршед
همچنان کز ستارگان خورشید
Хоҷа пайдост аз ҳамаи ақрон
خواجه پیداست از همه اقران
Назд ӯ арз ӯ азиз тараст
نزد او عرض او عزیز ترست
Аз гиромии тану азизи равон
از گرامی تن و عزیز روان
Дар ҷавонӣ бзргномӣ ёфт
در جوانی بزرگنامی یافت
Венаи аҷоиб буд зи марди ҷавон
وین عجایب بود ز مرد جوان
То ҳаворо падед нест канор
تا هوا را پدید نیست کنار
То фалакро падед нест карон
تا فلک را پدید نیست کران
То бухор аз замин шавад ба ҳаво
تا بخار از زمین شود به هوا
То фурӯд ояд аз ҳавои борон
تا فرود آید از هوا باران
Давлаташи ёри боду бахти рафиқ
دولتش یار باد و بخت رفیق
Рой ӯ коркарди зини ду миён
رای او کارکرد زین دو میان
Қисмаш аз меҳргони саодату ъз
قسمش از مهرگان سعادت و عز
Қисми бадхоҳ ӯ балоу ҳўон
قسم بدخواه او بلا و هوان