Дай ба салом омад наздики ман

دی به سلام آمد نزدیک من

Моҳи ман он лаъибати симини зқн

ماه من آن لعبت سیمین ذقن

Бозанахӣ чун саман ва бо танӣ

بازنخی چون سمن و با تنی

Чун гули сӯрӣ ба яке перҳан

چون گل سوری به یکی پیرهن

Тозон чун Кебеки дарии бркмр

تازان چون کبک دری برکمر

Ёзон чун сарви сеӣ дар чаман

یازان چون سرو سهی در چمن

Дар шикани зулфи ҳазорон гиреҳ

در شکن زلف هزاران گره

Дар гиреҳи ҷаъди ҳазорон шикан

در گره جعد هزاران شکن

Гуфтам чунӣ ва чигуна сети кор

گفتم چونی و چگونه ست کار

Гуфт ба ранҷи андарам аз хештан

گفت به رنج اندرم از خویشتن

Чун буд он кас ки надорад миён

چون بود آن کس که ندارد میان

Чун буд он кас ки надорад даҳан

چون بود آن کس که ندارد دهن

Азтўи дил тўбр будам ба зарқ

ازتو دل توبر بودم به زرق

Вази ту тани ту бар будам ба фан

وز تو تن تو بر بودم به فن

Ҷои сухан гуфтан кардам зи дил

جای سخن گفتن کردم ز دل

Ҷои камар бастан кардам зи тан

جای کمر بستن کردم ز تن

Бар тани ту токии бандами камар

بر تن تو تاکی بندم کمر

Вази дили ту токӣ гӯям сухан

وز دل تو تاکی گویم سخن

Бар ту ситам кардам врўзи шумор

بر تو ستم کردم وروز شمار

Пурсиш хоҳад бадани онро змн

پرسش خواهد بدن آن را زمن

Хоҷа кунун гуяд кин обидаст

خواجه کنون گوید کاین عابدست

Обид диндорӣ хоҳад шудан

عابد دینداری خواهد شدن

Гирди биногваши самани фом ӯ

گرد بناگوش سمن فام او

Хирад падед омад хори саман

خرد پدید آمد خار سمن

Фардо хоҳам гуфт он моҳ ро

فردا خواهم گفت آن ماه را

К-эии писари он хор ба хурдӣ бикун

کای پسر آن خار به خردی بکن

Вар накунад лоба кунам хоҷа ро

ور نکند لابه کنم خواجه را

То ба касе гуяд ковро бизан

تا به کسی گوید کاو را بزن

Хоҷаи Абубакри амиди малик

خواجه ابوبکر عمید ملک

Оризи лашкари алии бен алҳсн

عارض لشکر علی بن الحسن

Он зи балои роҳат ҳар мбтлӣ

آن ز بلا راحت هر مبتلی

Ваон зи мҳни роҳат ҳар мумтаҳан

وان ز محن راحت هر ممتحن

Хизмат ӯ неъмат ва дафъ балост

خدمت او نعمت و دفع بلاست

Тоъат ӯ роҳату рафъи мҳн

طاعت او راحت و رفع محن

Хона ӯ аҳли хирадро мақар

خانه او اهل خرد را مقر

Маҷлиси аўоҳли адабро ватан

مجلس اواهل ادب را وطن

Ҳар ки сӯии хизмат ӯ рост шуд

هر که سوی خدمت او راست شد

Роҳи нёбдсўӣ ӯ аҳриман

راه نیابدسوی او اهرمن

Хизмат ӯро чу дарахтии шинос

خدمت او را چو درختی شناس

Давлату иқболи мар ӯро Фнн

دولت و اقبال مر او را فنن

Ҳар ки бар ӯ соя фиканд он дарахт

هر که بر او سایه فکند آن درخت

Раст зи тимору зи гарму ҳузн

رست ز تیمار و ز گرم و حزن

Ёрб чўнонкаҳ ба ман бар фитод

یارب چونانکه به من بر فتاد

Соя ӯ барҳама гетӣ фикан

سایه او برهمه گیتی فکن

эй ба ҳамаи хӯбӣу некии сазо

ای به همه خوبی و نیکی سزا

эй ба ҳавои ту ҷаҳони мртҳн

ای به هوای تو جهان مرتهن

Бахт парастидан хоҳад туро

بخت پرستیدن خواهد ترا

Ҳамчуи вснро ки пурситади шмн

همچو وثن را که پرستد شمن

Дар хури он фазл ки хоҳии туро

در خور آن فضل که خواهی ترا

Давлат ва иқбол диҳад зўолмнн

دولت و اقبال دهد ذوالمنن

Ман сухан хом нагӯям ҳаме

من سخن خام نگویم همی

Ончӣ ҳаме гӯям бар дил бикун

آنچه همی گویم بر دل بکن

Дайр напояд ки ба амри малик

دیر نپاید که به امر ملک

Гардӣ бар малики ҷаҳони мؤтмн

گردی بر ملک جهان مؤتمن

Чокар ту бошад солори чин

چاکر تو باشد سالار چین

Хотам ту бошад мейри хутан

خاتم تو باشد میر ختن

Бар дар хонаи ту буд рӯзи вшб

بر در خانه تو بود روز وشب

Аз удабоу шуъарои анҷуман

از ادبا و شعرا انجمن

Соҳиб дар хоб ҳамоно надид

صاحب در خواب همانا ندید

Ончии ту хоҳӣ дид аз хештан

آنچه تو خواهی دید از خویشتن

эй ба ҳунар чун падари Фотима

ای به هنر چون پدر فاطمه

эй ба сахо чун писари зўолизн

ای به سخا چون پسر ذوالیزن

Ҷӯад сипоҳаст ва ту ӯро малик

جود سپاهست و تو او را ملک

Фазл арӯсаст ва ту ӯро хутан

فضل عروسست و تو او را ختن

Хоста назд ту надорад хатар

خواسته نزد تو ندارد خطر

Врчаҳ буд халқ бар ӯ мФтнн

ورچه بود خلق بر او مفتنن

Ончии зи мирос падар ёфтӣ

آنچه ز میراث پدر یافتی

Хори ббхшидӣ бекил ва ман

خوار ببخشیدی بی کیل و من

Вончаҳи худ алФғдии барадӣ ба кор

وآنچه خود الفغدی بردی به کار

Бо нияти некӯу покизаи занн

با نیت نیکو و پاکیزه ظن

Аз паии илму адабу дарси дайн

از پی علم و ادب و درس دین

Мадриса ҳо кардӣ бар топрн

مدرسه ها کردی بر تاپرن

Ном талаб кардӣ ва кардӣ ба каф

نام طلب کردی و کردی به کف

Ном тавон ёфт ба халқи ҳасан

نام توان یافت به خلق حسن

эй гуҳ андохтани тири оз

ای گه انداختن تیر آز

Зари ту андари кафи зоири мҷн

زر تو اندر کف زایر مجن

Мадҳи ту ин бор нагуфтам дароз

مدح تو این بار نگفتم دراز

Азхнкии хотири вгрмии бадан

ازخنکی خاطر وگرمی بدن

Аз таб , торӣ ва таба карда ам

از تب، تاری و تبه کرده ام

Хотири равшан чу Суҳайли Яман

خاطر روشن چو سهیل یمن

Чун ман азин иллат беҳтар шавам

چون من ازین علت بهتر شوم

Мадҳӣ гӯям зи Аммон то адан

مدحی گویم ز عمان تا عدن

Чунон кигар хоҳӣ дар бодия

چونان که گر خواهی در بادیه

Созӣ азуи жарф чаҳиро расан

سازی ازو ژرف چهی را رسن

Дар дил кардам ки чу беҳтар шавам

در دل کردم که چو بهتر شوم

Шеър ба раш гӯяму маънӣ ба ман

شعر به رش گویم و معنی به من

То набӯд бори сапедори себ

تا نبود بار سپیدار سیب

То набӯд нор бар норван

تا نبود نار بر نارون

То чу шақоӣқ набӯд шнблид

تا چو شقایق نبود شنبلید

То чу бунафша набӯд Настаран

تا چو بنفشه نبود نسترن

Шоди зӣ эй мояи ҷудуи сахо

شاد زی ای مایه جودو سخا

Шоди зӣ эй мояи дайну сунан

شاد زی ای مایه دین و سنن

Бахшиши зуввори ту аз ту гуҳар

بخشش زوار تو از تو گهر

Халъати бадхоҳи тўози ту кафан

خلعت بدخواه تواز تو کفن