Бўстонист рӯй кӯдаки ман

بوستانیست روی کودک من

Вондри он бӯстони шукуфтаи саман

واندر آن بوستان شکفته سمن

Чун самани солу ма дар он бустон

چون سمن سال و مه در آن بستان

Лолаи ёбӣу наргису сӯсан

لاله یابی و نرگس و سوسن

Боғбонӣ бибояд он бут ро

باغبانی بباید آن بت را

Бояке посдор чу бкзн

بایکی پاسدار چو بکزن

Гар марои посдор хеш кунад

گر مرا پاسدار خویش کند

Хизмат ӯ кунам ба ҷон ва ба тан

خدمت او کنم به جان و به تن

Гирд бар гирди боғ ӯ гирдам

گرد بر گرد باغ او گردم

Бар дар боғ ӯ кунам маскан

بر در باغ او کنم مسکن

Ҳар ки зон гул гулӣ бихоҳад кунад

هر که زان گل گلی بخواهد کند

Гӯям он гули гул ту нест , макун

گویم آن گل گل تو نیست، مکن

Вари бад-ӣни як сухан маро бузанд

ور بدین یک سخن مرا بزند

Гӯш ӯ кар кунам ба наъра задан

گوش او کر کنم به نعره زدن

Чокари хоҷаро ки ёрад зад

چاکر خواجه را که یارد زد

Чокари хоҷаи амидами ман

چاکر خواجه عمیدم من

Онкӣ бо хатари задуда ӯ

آنکه با خطر زدوده او

Тира бошад ситораи равшан

تیره باشد ستاره روشن

Хубтар чиз дараҷаон суханаст

خوبتر چیز درجهان سخنست

Халқи он хоҷаи хубтар зи сухан

خلق آن خواجه خوبتر ز سخن

Даст ӯ ҷӯади робкортрст

دست او جود رابکارترست

Зонкаҳи тории чароғро равған

زآنکه تاری چراغ را روغن

Ҳар чаҳ ёбад бубахшад ва наниҳад

هر چه یابد ببخشد و ننهد

Бар стонндгони моли мнн

بر ستانندگان مال منن

Гар дилаши зи Эрони бдонндӣ

گر دلش ز ایران بدانندی

Божгўнаҳ бар ӯ наҳиндӣ ман

باژگونه بر او نهندی من

Зоиронро мисли намози барад

زایران را مثل نماز برد

Чун шмн дар баҳори пеши всн

چون شمن در بهار پیش وثن

Ин қёсист варна зоир ӯ

این قیاسیست ورنه زایر او

На всн бошад ва на хоҷаи шмн

نه وثن باشد و نه خواجه شمن

Қалам ӯ чу лъбтисти бадеъ

قلم او چو لعبتیست بدیع

Зери ангушт ӯ гирифтаи ватан

زیر انگشت او گرفته وطن

Рӯзии дӯстон азу зояд

روزی دوستان ازو زاید

Чун з имзоаш гардад обистан

چون ز امضاش گردد آبستن

эй бузурги бузургвори Карим

ای بزرگ بزرگوار کریم

эй дилати ҷӯаду илмро маъдан

ای دلت جود و علم را معدن

Ин ҷаҳон бо дили ту тнгтрст

این جهان با دل تو تنگترست

Аз дили зафту чашмаи сӯзан

از دل زفت و چشمه سوزن

Фазл ва кирдорҳои хуби туро

فضل و کردارهای خوب ترا

Натавон кард ҳеҷ подошн

نتوان کرد هیچ پاداشن

Гар турои дастраси Фзўнстӣ

گر ترا دسترس فزونستی

Зар ба паймона мебубахшӣ ва ман

زر به پیمانه می ببخشی و من

Зари дунё ба пеши бахшиши ту

زر دنیا به پیش بخشش تو

Нгроид ба донаи арзан

نگراید به دانه ارزن

Каси наёбади бҳич рӯй ва наёфт

کس نیابد بهیچ روی و نیافت

Никномӣ ба зарқу ҳилаи вФн

نیکنامی به زرق و حیله وفن

Ту бузургӣу никномии въз

تو بزرگی و نیکنامی وعز

Ба схоёФтӣу халқи ҳасан

به سخایافتی و خلق حسن

Ҳечкас ҷзбаҳи номи нек ва ба фазл

هیچکس جزبه نام نیک و به فضل

Бар наёвард номи ту ба даҳан

بر نیاورد نام تو به دهن

Фазли ту роизи муваффақ буд

فضل تو رایض موفق بود

Никномӣ чу караи тавсан

نیکنامی چو کره توسن

Роизони карагон ба зини оранд

رایضان کرگان به زین آرند

Гарчи тавсан буванд вмрди афкан

گرچه توسن بوند ومرد افکن

То буд дар ду зулфи хубони печ

تا بود در دو زلف خوبان پیچ

Вондри он печи сад ҳазор шикан

واندر آن پیچ صد هزار شکن

То буд лаҳву хушии андари ишқ

تا بود لهو و خوشی اندر عشق

Хушеи боҳазор гӯнаи Фтн

خوشیی باهزار گونه فتن

Комрон бош ва шодмона бизӣ

کامران باش و شادمانه بزی

Дшмнонти асири гарму ҳузн

دشمنانت اسیر گُرم و حزن

Фаррухати боду фари хуҷастаи бўод

فرخت باد و فر خجسته بواد

Садау иди фаррухи баҳман

سده و عید فرخ بهمن