Ҳар ки хоҳанда дайн бошаду ҷӯяндаи роҳ

هر که خواهنده دین باشد و جوینده راه

Шуғл аз тоъати эзад буд хизмати шоҳ

شغل از طاعت ایزد بود خدمت شاه

Шоҳи Маҳмӯд ки шоҳони зибр даст кунанд

شاه محمود که شاهان زبر دست کنند

Ҳар замонӣ ба парастидан ӯ пушти дўтоаҳ

هر زمانی به پرستیدن او پشت دوتاه

Дар ҳамаи гетӣ барсар наниҳад ҳеҷ шаҳӣ

در همه گیتی برسر ننهد هیچ شهی

Бе парастидани вебии тоъат ӯ тоҷи вукалоа

بی پرستیدن وبی طاعت او تاج وکلاه

Кӯҳ агар гуяд ман роҳи хилофаши сипарам

کوه اگر گوید من راه خلافش سپرم

Ларзиши бод бар ӯ дар фитаду коҳиши коҳ

لرزش باد بر او در فتد و کاهش کاه

Маликро бесар ва беҳиммат ва бесоя ӯ

ملک را بی سر و بی همت و بی سایه او

На хатари бошдў на қимат ва на қадар ва на ҷоҳ

نه خطر باشدو نه قیمت و نه قدر و نه جاه

Ҳар лоят ки на ӯ дода буд ҳабс буд

هر لایت که نه او داده بود حبس بود

Ҳар нишотӣ ки на дар хизмат ӯ нолау оҳ

هر نشاطی که نه در خدمت او ناله و آه

Аҷаб ояд зи манӯчеҳр хрФ гашта маро

عجب آید ز منوچهر خرف گشته مرا

Кӯи вилояти зи шаҳи шарқ ҳаме дошт нигоҳ

کو ولایت ز شه شرق همی داشت نگاه

Хештани арза ҳаме кард ки ин хонаи тест

خویشتن عرضه همی کرد که این خانه تست

Аз дигар сӯи гузари хонаи ҳамеи крдтбоаҳ

از دگر سو گذر خانه همی کردتباه

Ин ҳамеи крдўи ҳамеи хости зи хусрави зинҳор

این همی کردو همی خواست ز خسرو زنهار

Гӯи мсози ончии ҳамесозӣ ва зинҳор махоҳ

گو مساز آنچه همی سازی و زنهار مخواه

эй шигифт аз пас он каз малики шарқи бадв

ای شگفت از پس آن کز ملک شرق بدو

Номаи фатҳи расидаи сети фузун аз панҷоҳ

نامه فتح رسیده ست فزون از پنجاه

Ки фалон қалъа гирифтам ба фалон шаҳр шудам

که فلان قلعه گرفتم به فلان شهر شدم

Бар гирифтам зФлони хонаи фалони болашу гоҳ

بر گرفتم زفلان خانه فلان بالش و گاه

Бешау шаҳри чунин гашту раҳи қалъаи чунон

بیشه و شهر چنین گشت و ره قلعه چنان

Ҷанги азин гӯна ҳаме кард сипоҳи бадхоҳ

جنگ ازین گونه همی کرد سپاه بدخواه

Чун фурӯ хонд зи номаи сифати кӯшиш ӯ

چون فرو خواند ز نامه صفت کوشش او

Вази сипаҳ рондани вараи бурдан ӯ буд огоҳ

وز سپه راندن وره بردن او بود آگاه

Бар таба кардани раҳи ғарра чаҳ боист шудан

بر تبه کردن ره غره چه بایست شدن

Тбрўи теша чаҳ боист задани чандини гоҳ

تبرو تیشه چه بایست زدن چندین گاه

ӯ надонист чу султони сӯй ӯ рӯй наад

او ندانست چو سلطان سوی او روی نهد

Назира андешад ва наз манзил ва наз обу гиёҳ

نزره اندیشد و نز منزل و نز آب و گیاه

Ҳар куҷо хоҳад ронад , чаҳ ба дашт ва чаҳ ба кӯҳ

هر کجا خواهد راند، چه به دشت و چه به کوه

Ҳар куҷо хоҳад созад гузару манзилгоҳ

هر کجا خواهد سازد گذر و منزلگاه

Чаҳ гумони барад ки Маҳмӯди магари дигари гашт

چه گمان برد که محمود مگر دیگر گشت

Инат ғмрӣу гумонеи бад : субҳони аллоҳ

اینت غمری و گمانی بد: سبحان الله

Лоҷарами шоҳи ҷаҳони бори худои маликон

لاجرم شاه جهان بار خدای ملکان

Онкии подошн шоҳон кунаду бодоФроаҳ

آنکه پاداشن شاهان کند و بادافراه

Брраҳи беша сипаҳ ронад сӯии хона ӯ

برره بیشه سپه راند سوی خانه او

Даст ӯ кард ба икраҳи зи вилояти кӯтоҳ

دست او کرد به یکره ز ولایت کوتاه

Бигузаронед сипаҳро з таба карда раҳе

بگذرانید سپه را ز تبه کرده رهی

Бен ӯ тобни моҳӣ , сар ӯ то сари моҳ

بن او تابن ماهی، سر او تا سر ماه

Аз гули тираи сарои поиши гӣранда чу қӣр

از گل تیره سرا پایش گیرنده چو قیر

Вази дарахтони гшн чун шаби торики сиёҳ

وز درختان گشن چون شب تاریک سیاه

Срзи кӯҳу з дарра доштау дрср ӯ

سرز کوه و ز دره داشته و درسر او

Мард аз он гӯна ки афтода буд дар бен чоҳ

مرد از آن گونه که افتاده بود در بن چاه

Ҷойҳо буд бар он бар чаҳ яке ва чаҳ ҳазор

جایها بود بر آن بر چه یکی و چه هزار

Ки миёни гул ва ӯ пел ҳаме кард шиноа

که میان گل و او پیل همی کرد شناه

Ғарази шоҳ дар он буд ки огоҳ шавад

غرض شاه در آن بود که آگاه شود

Аз тавоноӣу қудрат ки бадв дода илоҳ

از توانایی و قدرت که بدو داده اله

Бинмуд ӯро кин аз ту тавонам стдн

بنمود او را کاین از تو توانم ستدن

Раҳи таба кардан ту аз ту хато буд вгноаҳ

ره تبه کردن تو از تو خطا بود وگناه

Чаҳ хатар дорад берун шудан аз беша ва бар

چه خطر دارد بیرون شدن از بیشه و بر

Онкии беруни барад аз дарёи мари асбу сипоҳ

آنکه بیرون برد از دریا مر اسب و سپاه

Шоҳи баргашти сӯии хона ва он хӯк ҳануз

شاه برگشت سوی خانه و آن خوک هنوز

Бешау обу гули тираи гирифтаи сети паноҳ

بیشه و آب و گل تیره گرفته ست پناه

Чун зайди хӯки ҷигари хаста дар он беша ки шер

چون زید خوک جگر خسته در آن بیشه که شیر

Сӯии он бешаи зи сад гӯна ҳаме донад роҳ

سوی آن بیشه ز صد گونه همی داند راه

Хӯк чун дид ба беша дар тозаи паии шер

خوک چون دید به بیشه در تازه پی شیر

Гараш ҷон бояд аз он сӯ накунад ҳеҷ нигоҳ

گرش جان باید از آن سو نکند هیچ نگاه

Шери гарданда ки як роҳ ба ҷое бигузашт

شیر گردنده که یک راه به جایی بگذشت

Бим онаст каз он сӯ гузарад дигари роҳ

بیم آنست کز آن سو گذرد دیگر راه

Офарини бод бар он шер ки шерони ҷаҳон

آفرین باد بر آن شیر که شیران جهان

Пеш ӯ хортару зортрнд аз рӯбоҳ

پیش او خوارتر و زارترند از روباه

Комрони боди ҳамаи солау пайвастаи зафар

کامران باد همه ساله و پیوسته ظفر

Бахти пояндау дили тозау давлат бар ноҳ

بخت پاینده و دل تازه و دولت بر ناه

Дил ӯ шоду нишоти тан ӯ боди қавӣ

دل او شاد و نشاط تن او باد قوی

Тани бадхоҳи грозндаҳ чу зари андари гоҳ

تن بدخواه گرازنده چو زر اندر گاه

Рӯз ид рамазонасту сар сол наваст

روز عید رمضانست و سر سال نوست

Ид ӯ фарруху фархундау фаррухи сармоа

عید او فرخ و فرخنده و فرخ سرماه