Арӯси моҳи Нитсаонро ҷаҳон созад ҳамеи ҳиҷла

عروس ماه نیسان را جهان سازد همی حجله

Ба боғи андари ҳамеи бандади зи шохи гулбунони калла

به باغ اندر همی بندد ز شاخ گلبنان کله

зи баҳри гавҳари тоҷаши ҳамеи боради ҳавои лؤлؤ

ز بهر گوهر تاجش همی بارد هوا لؤلؤ

зи баҳри ҷомаи тахташи ҳамеи бофади замини ҳала

ز بهر جامهٔ تختش همی بافد زمین حله

Ба боғи андар кунун мардуми набарди маҷлис аз маҷлис

به باغ اندر کنون مردم نبرد مجلس از مجلس

Ба роғи андар кунун оҳӯи набарди сайла аз сайла

به راغ اندر کنون آهو نبرد سیله از سیله

Набояд равшании бурдан ба шаби зини пас ки бе оташ

نباید روشنی بردن به شب زین پس که بی آتش

зи лолаи дашт пар шамъаст ва аз гули боғи пари шуъла

ز لاله دشت پر شمع است و از گل باغ پر شعله

Биё то мо бад-ӣн шодӣ бигардем андарин водӣ

بیا تا ما بدین شادی بگردیم اندرین وادی

Биёи томои бад-ӣни ромиш май ореми андарин ҳиҷла

بیا تا ما بدین رامش می آریم اندرین حجله

Чу мехӯрдем дар ғалатем ҳар як бо нгоринӣ

چو می خوردیم در غلتیم هر یک با نگارینی

Чу бархезем гирд ойем зери каллае ҷумла

چو برخیزیم گرد آییم زیر کله‌ای جمله

Нави ойин мутрибон дорем ва бар бтҳои гӯянда

نو آیین مطربان داریم و بربط‌های گوینده

Мусоид соқён дорему соидҳои чун фала

مساعد ساقیان داریم و ساعدهای چون فله

зи баҳри коми дил ҳила набояд сохтани мо ро

ز بهر کام دل حیله نباید ساختن ما را

Ба Фрмир мо даврем аз ҳар кӯшишу ҳила

به فر میر ما دوریم از هر کوشش و حیله

Амири олами одили набераи хусрави ғозӣ

امیر عالم عادل نبیرهٔ خسرو غازی

Абӯи Аҳмад Муҳамад кӯаст дайн ва додро қибла

ابو احمد محمد کوست دین و داد را قبله

зи фарзандон бадв гуяд ба фарзандон азу гуяд

ز فرزندان بدو گوید به فرزندان ازو گوید

Қавоми аддӣни Абулқосими низоми аддӣну аддавла

قوام الدین ابوالقاسم نظام الدین و الدوله

Змҳмонон ӯ холии зи маддоҳон ӯ бе кас

ز مهمانان او خالی ز مداحان او بی کس

На андари шаҳрҳо хона , на андари бодияи раҳла

نه اندر شهرها خانه، نه اندر بادیه رحله

зи баси брсхтни зараши биҷои модҳони ҳзмон

ز بس بر سختن زرش به جای مادحان هزمان

Зуннораи бугсалади кпони зи шоҳини бугсалади пила

زناره بگسلد کپان ز شاهین بگسلد پله

Аё фармони султонро нишаста бар лаби Ҷайҳун

ایا فرمان سلطان را نشسته بر لب جیحون

Азин пас ҳам бидон Фрҳон сипаҳ бигзорӣ аз диҷла

ازین پس هم بدان فرهان سپه بگذاری از دجله

Чу андари оби равшани рӯзи пиндории ҳамеи байнам

چو اندر آب روشن روز پنداری همی بینم

Ғуломони ту асбон карда ҳамбар бар дар рамла

غلامان تو اسبان کرده همبر بر در رمله

Зъолми адли ту чизе кунад некӯтар аз олам

ز عالم عدل تو چیزی کند نیکوتر از عالم

На мумкин бошад ин коед зи шохи рӯмӣ ар била

نه ممکن باشد این کاید ز شاخ رومی ار بیله

Нҳониҳои Искандари бойирони оре аз Юнон

نهانی‌های اسکندر به ایران آری از یونان

Хазинаи шоҳи знгстон ба ғазнӣни оре аз калла

خزینهٔ شاه زنگستان به غزنین آری از کله

Агар ту дар хури ҳиммати ҷаҳон хоҳӣ гирифт эй шаҳ

اگر تو درخور همت جهان خواهی گرفت ای شه

Ба ҷои ҳафт кишвар ҳафтсад бошад алии алқлаҳ

به جای هفت کشور هفتصد باشد علی القله

Ҷаҳонии вази ту як фармони сипоҳии вази ту як ҷавлон

جهانی وز تو یک فرمان سپاهی وز تو یک جولان

Ҳисории вази ту як новаки масофии вази ту як ҳамла

حصاری وز تو یک ناوک مصافی وز تو یک حمله

Ба тир аз даври брбоиии збораҳи оҳанӣни кангар

به تیر از دور بربایی ز باره آهنین کنگر

Ба бод ҳамла баргирӣ зи кӯҳи бесутуни қулла

به باد حمله برگیری ز کوه بیستون قله

Чунон чун сӯзан аз вшӣу оби равшан аз тузӣ

چنان چون سوزن از وشی و آب روشن از توزی

Здўш ?вил бигузарӣ ба омоҷи андаруни била

ز دوش ویل بگذری به آماج اندرون بیله

Кас кандар хилофати ҷома ӣӣ пӯшади ҳамон соъат

کس کاندر خلافت جامه‌ای پوشد همان ساعت

зи баҳри сўк ӯ модари бипушади ҷомаи нила

ز بهر سوگ او مادر بپوشد جامهٔ نیله

зи баҳри ҷанги душмани дасти нобарда буза гардад

ز بهر جنگ دشمن دست نابرده بزه گردد

Ғуломони туро ҳар дами камони андари камони чўлаҳ

غلامان ترا هر دم کمان اندر کمان چوله

Аду дар садри хеш аз ҳабси ту тарсон буд доим

عدو در صدر خویش از حبس تو ترسان بود دایم

Набошад баси аҷабгар мор тарсон бошад аз сила

نباشد بس عجب گر مار ترسان باشد از سله

Збҳри он ки аз банди ту фардо чун раҳо гардад

ز بهر آن که از بند تو فردا چون رها گردد

Кунун доим ҳаме хонд китоби ҳилаи дила

کنون دائم همی خواند کتاب حیلهٔ دله

Ба сӯрат грксӣ гуяд : ман ва ту , гӯ : раво бошад

به صورت گر کسی گوید: من و تو، گو: روا باشد

Валикингар бахуд гуяд : ман ва ту , гӯи маози аллоҳ

ولیکن گر به خود گوید: من و تو، گو معاذ الله

Маҳоли андешу хоми аблаҳ буд ҳар кин сухан гуяд

محال‌اندیش و خام ابله بود هر کاین سخن گوید

Набояд буд мардумро маҳоли андешу хоми аблаҳ

نباید بود مردم را محال‌اندیش و خام ابله

Амиро то ту дар балхӣ ба чин дар хона ҳар моҳӣ

امیرا تا تو در بلخی به چین در خانه هر ماهی

Равони хонён дар тани ҳамеи сӯзади турои ғалла

روان خانیان در تن همی سوزد ترا غله

зи бими теғи тўтои чини зи таркони раҳ тиҳӣ гардад

ز بیم تیغ تو تا چین ز ترکان ره تهی گردد

Агар зини сӯии Ҷайҳуни гирди бодии хезад аз мила

اگر زین سوی جیحون گردبادی خیزد از میله

Ҳамеша то ба сӯрати юз дигар бошад аз оҳӯ

همیشه تا به صورت یوز دیگر باشد از آهو

Ҳамеша то ба қӯти шер бартар бошад аз дила

همیشه تا به قوت شیر برتر باشد از دله

Музаффар бошаду гетии дор ва наҳиммат ёб ва шодӣ кун

مظفر باش و گیتی‌دار و نهمت‌یاب و شادی‌کن

Ҷаҳон холӣ кун аз номардуми бадгавҳари сифла

جهان خالی کن از نامردم بدگوهر سفله

Ба шодӣ бигузарон наврӯз бо дидори тарконе

به شادی بگذران نوروز با دیدار ترکانی

Ки лабашони қибларо қиблаасту қибла аз дар қибла

که لبشان قبله را قبله است و قبله از در قبله