Иди хубон сарой омаду хуршеди сипоҳ

عید خوبان سرای آمد و خورشید سپاه

Ҷома ид бапушед ва биёрост пагоҳ

جامه عید بپوشید و بیاراست پگاه

Зулфро шонаи здўи ҳалқа ва бандаш бикшод

زلف را شانه زدو حلقه و بندش بگشاد

Домании машки фурӯи рехт аз он зулфи сиёҳ

دامنی مشک فرو ریخت از آن زلف سیاه

Боди шбгирии брзлФи сиёҳаши бўзид

باد شبگیری برزلف سیاهش بوزید

Табл аттор шуд аз буии ҳамаи лашкари гоҳ

طبل عطار شد از بوی همه لشکر گاه

Бар хари гоҳ фароз омад ва бар одати хеш

بر خر گاه فراز آمد و بر عادت خویش

Сари харгоҳ бар афканд ва ба ман кард нигоҳ

سر خرگاه بر افکند و به من کرد نگاه

Шаби торики фурӯи рафтаи маи андари пас кӯҳ

شب تاریک فرو رفته مه اندر پس کوه

Ҳамаи хари гоҳ бар афрӯхт аз он рӯй чу моҳ

همه خر گاه بر افروخت از آن روی چو ماه

Ман дар он ҳоли зи хоби хуш бедор шудам

من در آن حال ز خواب خوش بیدار شدم

Бнгридми бут ман дошт сари андари харгоҳ

بنگریدم بت من داشت سر اندر خرگاه

Гуфтам : ин кист ? маро гуфт : камӣни бандаи ту

گفتم: این کیست؟ مرا گفت: کمین بنده تو

То дилами гашт бар он моҳ дигар бораи табоҳ

تا دلم گشت بر آن ماه دگر باره تباه

Офарин кардам бар шоҳи фаровони всзид

آفرین کردم بر شاه فراوان وسزید

Ки чунон моҳ ба каф кардам дар хизмати шоҳ

که چنان ماه به کف کردم در خدمت شاه

Рӯй шоҳони ҷаҳони Юсуфи бен Носири дайн

روی شاهان جهان یوسف بن ناصر دین

Миръодли ъзди давлати солори сипоҳ

میرعادل عضد دولت سالار سپاه

Онкии пайвастаи саховати сӯй ӯ дорад рӯй

آنکه پیوسته سخاوت سوی او دارد روی

Аз паии онкии зи гетии сӯй ӯ донад роҳ

از پی آنکه ز گیتی سوی او داند راه

Бар ӯ моли баҳам кардани мункири гнҳист

بر او مال بهم کردن منکر گنهیست

Накунад моли баҳам зонка битарсад зи гуноҳ

نکند مال بهم زانکه بترسد ز گناه

Ҳар чаҳ омад ба каф ӯ ба каф дигар дод

هر چه آمد به کف او به کف دیگر داد

Ман азин огаҳаму лашкари султони огоҳ

من ازین آگهم و لشکر سلطان آگاه

Тнгдл гардад агар гӯйии рӯзӣ ба ҷаҳон

تنگدل گردد اگر گویی روزی به جهان

Мардумӣ буд ки динор ва дирам дошт нигоҳ

مردمی بود که دینار و درم داشت نگاه

Бо чунин ҳиммати шоҳона ки андар сар ӯст

با چنین همت شاهانه که اندر سر اوست

Зуд бошад ки ба наҳиммат расад ани шоӣоллаҳ

زود باشد که به نهمت رسد ان شائالله

Фалаки бршдаҳи зонҷои куҷо ҳиммат ӯст

فلک برشده زانجای کجا همت اوست

Ҳамчунон бошад коб аз бен сад бозии чоҳ

همچنان باشد کآب از بن صد بازی چاه

Дасти родони ҷаҳон кӯтаҳ кард аз родӣ

دست رادان جهان کوته کرد از رادی

Ки кнддсти бузургони зи бузургии кӯтоҳ

که کنددست بزرگان ز بزرگی کوتاه

Бкндҳр чаҳ шаҳи Эрон дар хоҳад азу

بکندهر چه شه ایران در خواهد ازو

Ҳар чаҳ душвортар , эй шоҳ , ту аз мейр бихоҳ

هر چه دشوارتر،ای شاه، تو از میر بخواه

Мейри Юсуфи ъзд давлат ширӣаст далер

میر یوسف عضد دولت شیریست دلیر

Ки ҳама шерон бошанд бар ӯ рӯбоҳ

که همه شیران باشند بر او روباه

Ҳамаи мейрони ҷаҳондида казу ёд кунанд

همه میران جهاندیده کزو یاد کنند

Хок бӯсанду бёлоиндози хоки ҷбоаҳ

خاک بوسند و بیالاینداز خاک جباه

Матарин мейри мубориз ки ба ӯ нома кунад

مهترین میر مبارز که به او نامه کند

Бар нависад з бар нома ки : « абда » ва « фидоа »

بر نویسد ز بر نامه که: «عبده » و «فداه »

Шаҳрёро чу сипаҳдори ту ин мерад лир

شهریارا چو سپهدار تو این میرد لیر

Ба сипаҳдории кас бар наниҳода сети кулоҳ

به سپهداری کس بر ننهاده ست کلاه

Ҳар масофӣ ки бадви хештан андар фиканд

هر مصافی که بدو خویشتن اندر فکند

Зон масофи инч сухан нашнавӣ алои ҳамаи оҳ

زان مصاف ایچ سخن نشنوی الا همه آه

Сипаҳи орои ту рӯи крдчўни ҳангоми набард

سپه آرای تو رو کردچون هنگام نبرد

Рӯйҳои чўгл сурх кунад зард чу коҳ

رویهای چوگل سرخ کند زرد چو کاه

Ҷоҳ дорад бар шоҳони зибру бозуии хеш

جاه دارد بر شاهان زبر و بازوی خویش

Лекин аз давлат ва аз хизмат ту ҷӯяд ҷоҳ

لیکن از دولت و از خدمت تو جوید جاه

Аз вафоӣ ту сиришта сети дил ӯ ва ту худ

از وفای تو سرشته ست دل او و تو خود

Озмўдстӣ ӯро ба вафои чандини роҳ

آزمودستی او را به وفا چندین راه

Наҳиммат ӯ ҳама инаст ки аз рӯй замин

نهمت او همه اینست که از روی زمین

Бикунади номи адуии туу номи бадхоҳ

بکند نام عدوی تو و نام بدخواه

Дили бадхоҳи ту пеш ту бидӯзад ба хаданг

دل بدخواه تو پیش تو بدوزد به خدنگ

Ҳамчунон чун дили он шер бидон сӯии биёа

همچنان چون دل آن شیر بدان سوی بیاه

Одатӣ дорад некӯ ва хуӣ дорад хуб

عادتی دارد نیکو و خویی دارد خوب

Ҳамчунин зебад зон рӯй чу рангини дебоа

همچنین زیبد زان روی چو رنگین دیباه

Озронисти паноҳӣ ба ҷузи аздргаҳ ӯ

آزرانیست پناهی به جز ازدرگه او

Зонка ҷўдш диҳад ӯро ба накӯи ҷои паноҳ

زانکه جودش دهد او را به نکو جای پناه

Ходим ӯ зи сршўқи ҷаҳон бе миннат

خادم او ز سرشوق جهان بی منت

Чокар ӯ збни гӯши фалак бе икроҳ

چاکر او زبن گوش فلک بی اکراه

То ҳамаи рӯзаи сӯии абр буд чашми замин

تا همه روزه سوی ابر بود چشم زمین

То ҳамаи солаи сӯии баҳр буд майл меаҳ

تا همه ساله سوی بحر بود میل میاه

То буд ҳеҷ шаҳиро ба ҷаҳони хайлу ҳашам

تا بود هیچ شهی را به جهان خیل و حشم

То буд ҳеҷ маиро ба ҷаҳони бандау доа

تا بود هیچ مهی را به جهان بنده و داه

Ба муроди дил ӯ боди ҳамаи кори ҷаҳон

به مراد دل او باد همه کار جهان

Бшнўод аз ман ин даъват ва ин лафзи илоҳ

بشنواد از من این دعوت و این لفظ اله

Фаррухаши боду худовандаш фархунда кунод

فرخش بادو خداوندش فرخنده کناد

Иди фархундаи бҳмнҷнаҳи баҳмани моҳ

عید فرخنده بهمنجنه بهمن ماه

Давлати ӯро ба ҳамаи кому ҳавои роҳнамоӣ

دولت اورا به همه کام و هوا راهنمای

Эзад ӯ ро баи ҳамаи ҳодисаҳо пушту паноҳ

ایزد او رابه همه حادثه ها پشت و پناه