Замонаи рағми маро эй ба рухи ситезаи моҳ
زمانه رغم مرا ای به رخ ستیزه ماه
Хаттӣ кашид бар он оризи сипеди сиёҳ
خطی کشید بر آن عارض سپید سیاه
Гумонаши он ки таба кард ҷои бӯсаи ман
گمانش آن که تبه کرد جای بوسه من
з ғолия нашавад ҷойгоҳи бӯсаи табоҳ
ز غالیه نشود جایگاه بوسه تباه
Ше ба гирди ма андар кашид ва огаҳ нест
شیی به گرد مه اندر کشید و آگه نیست
Ки аз миёни шаби тираи хуби тобади моҳ
که از میان شب تیره خوب تابد ماه
Хусуф дод маи равшани туро ва чаҳ гуфт
خسوف داد مه روشن ترا و چه گفت
Ки ман нигаҳ накунам сӯй ӯ маози аллоҳ
که من نگه نکنم سوی او معاذ الله
Кунун нигоҳ кунам сӯии ма ки ма бигирифт
کنون نگاه کنم سوی مه که مه بگرفت
Чу ма гирифт бадв бештар кунанд нигоҳ
چو مه گرفت بدو بیشتر کنند نگاه
Смнстони турои пари бунафша крдў равост
سمنستان ترا پر بنفشه کردو رواست
Бунафшаи кишту гулии хуштар аз нбФшаҳ махоҳ
بنفشه کشت و گلی خوشتر از نبفشه مخواه
Замонаи гӯйии азин нўбнФшаҳ эй ки нишонд
زمانه گویی ازین نوبنفشه ای که نشاند
Ниҳол дошт зи боғи вазири Эрони шоҳ
نهال داشت ز باغ وزیر ایران شاه
Ҷалили соҳиби абӯи алқосми онкӣ хома ӯст
جلیل صاحب ابو القاسم آنکه خامه اوست
Баҳамкунанда ганҷи амири рӯи пушти сипоҳ
بهم کننده گنج امیر رو پشت سپاه
Нишони меҳтарии он қавми робўдкаҳ буд
نشان مهتری آن قوم رابودکه بود
Ба саҷда кардан ӯ суда гашта рӯйу ҷбоаҳ
به سجده کردن او سوده گشته روی و جباه
Кион ба ҷўдши пушти дўтоаҳ рост кунанд
کهان به جودش پشت دوتاه راست کنند
Маон ба хизмат ӯ пуштҳо кунанд дўтоаҳ
مهان به خدمت او پشتها کنند دوتاه
Дарӣаст хизмат ӯ халқро бузургу шариф
دریست خدمت او خلق را بزرگ و شریف
Ки ҷузи бузургу шарифи андар ӯ наёбади роҳ
که جز بزرگ و شریف اندر او نیابد راه
Кҳисти ҳиммат ӯро баланди всоиаҳи бузург
کهیست همت او را بلند وسایه بزرگ
Каз ва нигоҳ кунӣ маи намояди андари чоҳ
کز و نگاه کنی مه نماید اندر چاه
Шбисти ҳайбат ӯро сиёҳ рӯйу дароз
شبیست هیبت او را سیاه روی و دراز
Ки рӯзи умри аду зу сияҳи шдўи кӯтоҳ
که روز عمر عدو زو سیه شدو کوتاه
Агар зи ҳайбат ӯ оташӣ кунанд аз туф
اگر ز هیبت او آتشی کنند از تف
Ситорагони бгдознд чун дирами даргоҳ
ستارگان بگدازند چون درم درگاه
Вгрзъодт ӯ сӯратӣ кунанд аз ҳасан
وگرزعادت او صورتی کنند از حسن
Сипеҳри барсар ӯ созад аз ситораи кулоҳ
سپهر برسر او سازد از ستاره کلاه
Здўстӣ ки маро ӯ рости афв сода шавад
زدوستی که مرا او راست عفو ساده شود
Чу кеҳтарӣ бар ӯ мӯътариф шавад ба гуноҳ
چو کهتری بر او معترف شود به گناه
Шитоб гираду гармӣ ба вақти подошн
شتاب گیرد و گرمی به وقت پاداشن
Сабур гардаду оҳистаи гоҳи бодоФроаҳ
صبور گردد و آهسته گاه بادافراه
Замин агар зи кафи род ӯ гирифтӣ об
زمین اگر ز کف راد او گرفتی آب
Наботи заррини рстии азу ба ҷои гиёҳ
نبات زرین رستی ازو به جای گیاه
Агар зтбъш будӣ ҳаво нагаштӣ зобр
اگر زطبعش بودی هوا نگشتی زابر
Чу рӯй оина карда андари оинаи оҳ
چو روی آینه کرده اندر آینه آه
Адаби азизи азуи гашт варна пушти адаб
ادب عزیز ازو گشت ورنه پشت ادب
Шикастаи бўдўи рухи лола гаванаш гашта чу коҳ
شکسته بودو رخ لاله گونش گشته چو کاه
Аё гирифтаи муруввати зи хонадони ту ном
ایا گرفته مروت ز خاندان تو نام
Аё фузуда вазорати зи рӯзгори ту ҷоҳ
ایا فزوده وزارت ز روزگار تو جاه
Бузург буд ҳамеша вазорат ва ба ту боз
بزرگ بود همیشه وزارت و به تو باز
Бузургтар шуд ёрб ту бар физойу ?мукуаа
بزرگتر شد یارب تو بر فزای و مکاه
Хуҷастаи талъатӣу шоҳро хуҷастаи вазир
خجسته طلعتی و شاه را خجسته وزیر
Бузурги ҳимматии вуҷӯдро бузурги паноҳ
بزرگ همتی وجود را بزرگ پناه
Умеди зоири тўрнҷаҳи гашт ва хира бимонад
امید زایر تورنجه گشت و خیره بماند
зи бскаҳи крдбаҳи дарёии бахшиши ту шиноа
ز بسکه کردبه دریای بخشش تو شناه
Магари саховати ту рӯз равшанаст ки кас
مگر سخاوت تو روز روشنست که کس
Намонад ношудаи андари ҷаҳони азуи огоҳ
نماند ناشده اندر جهان ازو آگاه
Сахо бузург амӣрӣаст лашкараш бисёр
سخا بزرگ امیریست لشکرش بسیار
Дили ту лашкар ӯро фарохи лашкари гоҳ
دل تو لشکر او را فراخ لشکر گاه
Касе ки панҷ сухан зон ту савол кунад
کسی که پنج سخن زان تو سؤال کند
Ҷавоб ёбад пайвастаи панҷро панҷоҳ
جواب یابد پیوسته پنج را پنجاه
Нигоҳ дошта бошад ҳамеша аз ҳамаи бад
نگاه داشته باشد همیشه از همه بد
Касе ки дошта бошад муҳаббати ту нигоҳ
کسی که داشته باشد محبت تو نگاه
Ба науммат ар бинагоранд рӯбаҳӣ бар хок
به نامت ار بنگارند روبهی بر خاک
Чу сайди хоҳии азу , шер гирад он рӯбоҳ
چو صید خواهی ازو، شیر گیرد آن روباه
Ҳамеша то чу ҳавои сарди гашту боғи дижам
همیشه تا چو هوا سرد گشت و باغ دژم
Кунанд гарму дили афрӯзи хонау харгоҳ
کنند گرم و دل افروز خانه و خرگاه
Ҳамеша то ки тавонад шинохти чашми дуруст
همیشه تا که تواند شناخت چشم درست
Намоз хуфтани бегаи зи бомдоди пагоҳ
نماز خفتن بیگه ز بامداد پگاه
Ба ҳар Муродии Фрмонбри ту боди фалак
به هر مرادی فرمانبر تو باد فلک
Ба ҳар ҳавои ёригари ту боди илоҳ
به هر هوایی یاریگر تو باد اله
Мувофиқони ту бо нозу нӯшу нолаи чанг
موافقان تو با ناز و نوش و ناله چنگ
Мухолифони тўбои ?вилу войу нолау оҳ
مخالفان توبا ویل و وای و ناله و آه