эй расонидаи марои ҳишмату ҷоҳи ту ба ҷоҳ

ای رسانیده مرا حشمت و جاه تو به جاه

Фазлу кирдор ту бигрифта зи моҳӣ то моҳ

فضل و کردار تو بگرفته ز ماهی تا ماه

эй марои сояи даргоҳи ту сармояи ъз

ای مرا سایه درگاه تو سرمایه عز

Вази балоҳо ва ҷафоҳои ҷаҳони пушту паноҳ

وز بلاها و جفاهای جهان پشت و پناه

Воҷиби онстӣ кин бандаи деринаи ту

واجب آنستی کاین بنده دیرینه تو

Нестии ғоиби рӯзӣу шабии зини даргоҳ

نیستی غایب روزی و شبی زین درگاه

Гоҳ безахма ба харгоҳи ту бар бти знмӣ

گاه بی زخمه به خرگاه تو بر بط زنمی

То касе ншнўдии бонги бурун аз харгоҳ

تا کسی نشنودی بانگ برون از خرگاه

Гоҳ дар маҷлиси ту шеър бдиҳаҳ кунамӣ

گاه در مجلس تو شعر بدیهه کنمی

Ба замонии нуҳумии пеши ту байтии панҷоҳ

به زمانی نهمی پیش تو بیتی پنجاه

Узрҳо дорам пайвастаи дуруст ва на дуруст

عذرها دارم پیوسته درست و نه درست

Гар бихоҳӣ ҳамаи пеш ту бигӯям , ту бихоҳ

گر بخواهی همه پیش تو بگویم ،تو بخواه

Дон ва огаҳ бош эй пешрави гавҳари хеш

دان و آگه باش ای پیشرو گوهر خویش

Дон ва огаҳ бош эй муҳташами маҷлиси шоҳ

دان و آگه باش ای محتشم مجلس شاه

Аввалин узр ман онаст ки ман мардӣ ам

اولین عذر من آنست که من مردی ام

Дӯстдор май вмъшўқ ва ту ҳастӣ огоҳ

دوستدار می ومعشوق و تو هستی آگاه

Ҳар замони тозаи яке дӯст дар ояд здрм

هر زمان تازه یکی دوست در آید زدرم

Ҳам сабки рӯҳ ба фазли ваҳми сабк рӯй ба ҷоҳ

هم سبک روح به فضل وهم سبک روی به جاه

Дили эшонро ночори нигаҳ бояд дошт

دل ایشان را ناچار نگه باید داشت

Гӯям имрӯз набояд ки шавад айши табоҳ

گویم امروز نباید که شود عیش تباه

Равад май гирам ва мегӯям ҳон то фардо

رود می گیرم و می گویم هان تا فردا

Шуғли фардои байн чун беш буд сесад роҳ

شغل فردا بین چون بیش بود سیصد راه

Хизмати султони нокардау нодидаи туро

خدمت سلطان ناکرده و نادیده ترا

Боду тақсири чунин бршўӣ аз рӯй илоҳ ( ? )

باد و تقصیر چنین برشوی از روی اله (؟)

Чун бурун оем азин пурсам аз ҳолу зкр

چون برون آیم ازین پرسم از حال و زکر

Дӯзахии пеши ман оранди пар аз дӯди сиёҳ

دوزخی پیش من آرند پر از دود سیاه

Гоҳ гӯйанд фалон аштргм карда ҳўид

گاه گویند فلان اشترگم کرده هوید

Гоҳ гӯйанд фалони тарки биФкндаҳи кулоҳ

گاه گویند فلان ترک بیفکنده کلاه

Ман ҳаме гӯям уштур бар байтор фирист

من همی گویم اشتر بر بیطار فرست

Асбро бинӣ бркоаҳ куну дорнгоаҳ

اسب را بینی برکاه کن و دارنگاه

Сол то соли дайн мондаам ва ҳамчу мананд

سال تا سال دین مانده ام و همچو منند

Ин ҳамаи бори худоёну бузургони сипоҳ

این همه بار خدایان و بزرگان سپاه

Чун ба раҳ бошам бошам ба ғами хонау шаҳр

چون به ره باشم باشم به غم خانه و شهر

Чун ба шаҳр оем бошам ба бсиҷидни роҳ

چون به شهر آیم باشم به بسیجیدن راه

Гунаҳони ман бечораи бад-ӣн узр бубахш

گنهان من بیچاره بدین عذر ببخش

Роди мардон ба чунин узр бубахшанд гуноҳ

راد مردان به چنین عذر ببخشند گناه

То нагӯйӣ ки фалони бандаи ман буд ва кунун

تا نگویی که فلان بنده من بود و کنون

Нагзарад сӯй дар хонаи мо моҳ ба моҳ

نگذرد سوی در خانه ما ماه به ماه

Ман ҳамон бандаам ва балки кунун бандаи терм

من همان بنده ام و بلکه کنون بنده ترم

Ҳамчунинасту худоӣ аз дил ман ҳаст огоҳ

همچنینست و خدای از دل من هست آگاه

Кӯдакӣ будам ва дар хизмати ту пер шудам

کودکی بودم و در خدمت تو پیر شدم

Врчаҳ ҳастам ба дилу мардӣу эҳсони бурноа

ورچه هستم به دل و مردی و احسان برناه

Гар ҳаме шеър нагӯям на аз онаст ки ҳаст

گر همی شعر نگویم نه از آنست که هست

Дили ман бар ту ва бар хизмат ту гашта табоҳ

دل من بر تو و بر خدمت تو گشته تباه

Ҷовдон шод бизӣу тани ту шоду азиз

جاودان شاد بزی و تن تو شاد و عزیز

Ба ту оростаи ин маҷлис ва ин болашу гоҳ

به تو آراسته این مجلس و این بالش و گاه

Дӯстдорони турои хонаи ъушрат бар кох

دوستداران ترا خانه عشرت بر کاخ

Бдсколони турои хонаи хуррам бар чоҳ

بدسکالان ترا خانه خرم بر چاه

Ту ба ҷое ки ҳамаи сола буд неъмату ноз

تو به جایی که همه ساله بود نعمت و ناز

Душманони тавба ҷое ки на оби венаи гиёҳ

دشمنان توبه جایی که نه آب ونه گیاه

Дӯстонро зи ту ҳамвора ҳамин бод ки ҳаст

دوستان را ز تو همواره همین باد که هست

Ъз бехорӣу подошн бе бодоФроаҳ

عز بی خواری و پاداشن بی بادافراه