Дили ман ҳамеи ҷусти пайвастаи ёрӣ

دل من همی جست پیوسته یاری

Ки хуш бигузаранд бадви рӯзгорӣ

که خوش بگذراند بدو روزگاری

Шунидам ки ҷӯянда ёбанда бошад

شنیدم که جوینده یابنده باشد

Ба маънӣ дуруст омад ин лафзи борӣ

به معنی درست آمد این لفظ باری

Бутӣ чун баҳорӣ ба даст ман омад

بتی چون بهاری به دست من آمد

Ки чун ӯ бутӣ нест андари баҳорӣ

که چون او بتی نیست اندر بهاری

Бутӣ чун гули тоза кандар маи дай

بتی چون گل تازه کاندر مه دی

зи рухсор ӯ гул тавон шуд канорӣ

ز رخسار او گل توان شد کناری

Чаҳ қадаш чаҳ перостаи зоди сарвӣ

چه قدش چه پیراسته زاد سروی

Чаҳ рӯйиш чаҳ оростаи лолаи зорӣ

چه رویش چه آراسته لاله زاری

Ба коми дили хеш ёрӣ гузидам

به کام دل خویش یاری گزیدم

Ки дорад чу ёри ман имрӯзи ёрӣ ?

که دارد چو یار من امروز یاری؟

Бад-ӣни ёри худ ошиқӣ кард хоҳам

بدین یار خود عاشقی کرد خواهم

Казин хуштар андар ҷаҳон нест корӣ

کزین خوش‌تر اندر جهان نیست کاری

Дил , ӯро ҳамеи хост , ӯро супурдам

دل، او را همی خواست، او را سپردم

Ҳамин ба ки ман кардам аз ҳар шуморӣ

همین به که من کردم از هر شماری

Чаро дили даҳуми ҷузи бадв чун надорам

چرا دل دهم جز بدو چون ندارم

Пас аз хизмати шаҳи ҷуз ӯ ғам гусорӣ

پس از خدمت شه جز او غم‌گساری

Шаҳи олам одил дод густар

شه عالم عادل داد گستر

Ки бечокар ӯ наёбӣ диёрӣ

که بی چاکر او نیابی دیاری

Валиаҳди Маҳмӯди ғозии Муҳамад

ولیعهد محمود غازی محمد

Маин хусравии бартарин шаҳриёрӣ

مهین خسروی برترین شهریاری

Ба ҳар фазлии андар ҷаҳон гашта пайдо

به هر فضلی اندر جهان گشته پیدا

Чу тобони маӣ бар сари кӯҳсорӣ

چو تابان مهی بر سر کوهساری

Гурози ту касе каши надидаи сети пурсад

گراز تو کسی کش ندیده ست پرسد

Ки « донеи маликро » ? чаҳ гӯйии ту борӣ

که «دانی ملک را»؟ چه گویی تو باری

Каримасту озодау тозаи рӯе

کریمست و آزاده و تازه رویی

Ҷавонасту оҳиста ва бо виқорӣ

جوانست و آهسته و با وقاری

Хуйу сирату роҳу ойину расмаш

خوی و سیرت و راه و آیین و رسمش

Писандидаи наздик ҳар ҳӯшёрӣ

پسندیده نزدیک هر هوشیاری

Ҷаҳони пеш ӯ рӯз то шаб ба хизмат

جهان پیش او روز تا شب به خدمت

Миёни баста бар гӯнаи пешкорӣ

میان بسته بر گونه پیشکاری

На аслу бузургяшро миннатҳое

نه اصل و بزرگیش را منتهایی

На эҳсону кирдор ӯро канорӣ

نه احسان و کردار او را کناری

На ҳангом зрбхшӣ ӯрост сабрӣ

نه هنگام زربخشی اوراست صبری

На ҳангоми кӯшиши маровро қарорӣ

نه هنگام کوشش مراو را قراری

Ба кори андаруни доҳии пеши бинӣ

به کار اندرون داهی پیش بینی

Ба хашми андаруни собири бурдборӣ

به خشم اندرون صابر بردباری

Ба як ҷобири омехтаи ҳаламу сабраш

به یک جابر آمیخته حلم و صبرش

Қрористи пиндории андари қарорӣ

قراریست پنداری اندر قراری

Ба ҳар модҳӣ мл бахшад ҷаҳонӣ

به هر مادحی مل بخشد جهانی

Ба ҳар зоирӣ сим бахшад ба борӣ

به هر زایری سیم بخشد به باری

Тиҳӣ нест аз бахшиш ӯ сарое

تهی نیست از بخشش او سرایی

Чу аз лашкари шоҳи Эрони ҳисорӣ

چو از لشکر شاه ایران حصاری

Саховати миёни бахилӣу дасташ

سخاوت میان بخیلی و دستش

Бар оварда аз рӯйу оҳани ҷидорӣ

بر آورده از روی و آهن جداری

Ҳар абрӣ ки бигузашт бар маҷлис ӯ

هر ابری که بگذشت بر مجلس او

зи шарми кафи аўшўд чун ғуборӣ

ز شرم کف اوشود چون غباری

Ғамӣ нест ар бо кафш бар наёяд

غمی نیست ار با کفش بر نیاید

Ба сад соли шамсии з дар ё бухорӣ

به صد سال شمسی ز در یا بخاری

Ҳисорӣ ва аз таркиш ӯ хадангӣ

حصاری و از ترکش او خدنگی

Масофӣ ва аз мавкиб ӯ саворӣ

مصافی و از موکب او سواری

Чу нолӣ сабк бигузаранд ба тирӣ

چو نالی سبک بگذراند به تیری

Гарони шох аз солхурдаи чанорӣ

گران شاخ از سالخورده چناری

Зада хишти захм хадангяш ноед

زده خشت زخم خدنگیش ناید

Наёяд зада мӯрчаи феъли Марӣ

نیاید زده مورچه فعل ماری

Ҳар он кас ки бихўоб шуд зи наҳифаш

هر آن کس که بیخواب شد ز نهیبش

Нахобад сабки дигар аз кӯкнорӣ

نخوابد سبک دیگر از کوکناری

Нигар то ту Исфандиёраш нахонӣ

نگر تا تو اسفندیارش نخوانی

Ки ояд з ҳар мӯяши Исфандиёрӣ

که آید ز هر مویش اسفندیاری

Ба ҳар корӣ ӯро кунад бахти ёрӣ

به هر کاری او را کند بخت یاری

Ҷаҳонро наёяд чунуи бахтиёрӣ

جهان را نیاید چنو بختیاری

зи иқболи султон бар ӯ ҳосидон ро

ز اقبال سلطان بر او حاسدان را

Шуд аз ашк ҳар чашм чун кФтаҳи норай

شد از اشک هر چشم چون کفته ناری

Аз ин некуӣҳои ӯ душманон ро

از این نیکوییهای او دشمنان را

Ба србўд дар ҳар замонии хуморӣ

به سربود در هر زمانی خماری

зи хӯбӣ ки эзади бад ва дод хоҳад

ز خوبی که ایزد بد و داد خواهد

Ҳамоно яке нест ин аз ҳазорӣ

همانا یکی نیست این از هزاری

Зиҳии хусравӣ кин ҳамаи равшаноӣ

زهی خسروی کاین همه روشنایی

Зроӣ ту гирад ҳамеи навбаҳорӣ

زرای تو گیرد همی نوبهاری

зи шодӣ ки аз ту ҷаҳони рости нўнў

ز شادی که از تو جهان راست نونو

Набинам ҳаме дар ҷаҳони сўкўорӣ

نبینم همی در جهان سوکواری

Шикори шаҳони бештар мурғ бошад

شکار شهان بیشتر مرغ باشد

Шикор ту шерасту некӯи шикорӣ

شکار تو شیرست و نیکو شکاری

Чаҳ кирдори дорӣ ки дар гӯш ҳар кас

چه کردار داری که در گوش هر کس

зи шукри ту байнами ҳамеи гӯшворӣ

ز شکر تو بینم همی گوشواری

Марои ҷомаи хосса хеш додӣ

مرا جامه خاصه خویش دادی

Чаҳ бошдмро беш аз ин ифтихорӣ

چه باشدمرا بیش از این افتخاری

Чу товуси рангини маро ҷилва додӣ

چو طاووس رنگین مرا جلوه دادی

Ба товусӣ чун шукуфтаи баҳорӣ

به طاووسی چون شکفته بهاری

Қабои ту ҷузи тоҷдории напушад

قبای تو جز تاجداری نپوشد

Наҳодӣ марои пояи тоҷдорӣ

نهادی مرا پایه تاجداری

Фузудӣ марои зини қабои тоқёмт

فزودی مرا زین قبا تاقیامت

Ҷамолӣу ҷоҳӣ ба ҳар пуду торӣ

جمالی و جاهی به هر پود و تاری

Бузургӣу ҷоҳу ҷамоли вшрФ ро

بزرگی و جاه و جمال وشرف را

Забонӣаст гӯяндаи зин ҳар чаҳорӣ

زبانیست گوینده زین هر چهاری

Ба нокардаи хизмати диҳии ҳақи хизмат

به ناکرده خدمت دهی حق خدمت

Ки дидаи сети ҳаргизи чўтўи ҳқгзорӣ

که دیده ست هرگز چوتو حقگزاری

Ҳаме то зи баҳр мисли бар забонҳо

همی تا ز بهر مثل بر زبانها

Дар ояд ки ҳар уштуру марғзорӣ

در آید که هر اشتر و مرغزاری

Чунон чун бигӯянд андари мислҳо

چنان چون بگویند اندر مثلها

Ки паҳлавӣ ҳар гул нишаста сети хорӣ

که پهلوی هر گل نشسته ست خاری

Турои бод ҳар ҷо ки бунаанд Тахтӣ

ترا باد هر جا که بنهند تختی

Адуро буд , ҳар куҷо ҳаст , дорӣ

عدو را بود، هر کجا هست، داری

Зхўбон ва аз ридкони сарое

زخوبان و از ریدکان سرایی

Ба қасри ту ҳар хонае Қандаҳорӣ

به قصر تو هر خانه ای قندهاری