Хусрав май хости ҳам аз бомдод

خسرو می خواست هم از بامداد

Халқи бамӣ хӯрдани аўгшти шод

خلق بمی خوردن اوگشت شاد

Хуррамӣу шодӣ аз май буд

خرمی و شادی از می بود

Хуррамӣу шодиро дод дод

خرمی و شادی را داد داد

Моҳи дарахшндаи қадаҳи пеши барад

ماه درخشنده قدح پیش برد

Сарви хромндаҳи бпои истод

سرو خرامنده بپای ایستاد

Бо тарабу хуррамӣу фоли нек

با طرب و خرمی و فال نیک

Шоҳи қадаҳи бастаду баркафи ниҳод

شاه قدح بستد و برکف نهاد

Шодӣ ва май хӯрдани шаҳро сазад

شادی و می خوردن شه را سزد

Шоди хур эй шаҳ ки мет нӯши бод

شاد خور ای شه که میت نوش باد

Аз ту ба мехӯрдан ёбанд зар

از تو به می خوردن یابند زر

Вази ту ба ҳушёрӣ ёбанд дод

وز تو به هشیاری یابند داد

Халқи бикбораҳи з ту шокиранд

خلق بیکباره ز تو شاکرند

Зон дил бахшанда вазони дасти род

زان دل بخشنده وزان دست راد

Шери дилӣу писари шери дил

شیر دلی و پسر شیر دل

Хусравӣу хусрави хусрави нажод

خسروی و خسرو خسرو نژاد

Ҳар шаҳи кўрои халафӣ чун ту монад

هر شه کورا خلفی چون تو ماند

Ному нишонаш бҷҳон монад ёд

نام و نشانش بجهان ماند یاد

Чун ту ки бошад бҷҳони андарун

چون تو که باشد بجهان اندرون

Чун ту млкзодаҳ змодр назод

چون تو ملکزاده زمادر نزاد

Сайр нагардад ҳаме аз ту ду чашм

سیر نگردد همی از تو دو چشم

Халқ надидаст малики зини ниҳод

خلق ندیدست ملک زین نهاد

Рӯз муборак шавад онро ки ӯ

روز مبارک شود آنرا که او

Аз ту малик ёд кунад бомдод

از تو ملک یاد کند بامداد

То ту бшоҳии нншстии шҳо

تا تو بشاهی ننشستی شها

Хуррамӣ аз ту бҷҳони истод

خرمی از تو بجهان ایستاد

Ҷузи ту малик бар нанишинад ба малик

جز تو ملک بر ننشیند به ملک

Ҷузи ту малик бӯдан бо дасти бод

جز تو ملک بودن با دست باد

Дидан ту дар дил ҳар банда Эй

دیدن تو در دل هر بنده ای

Аз тарабу шодии сад дар кушод

از طرب و شادی صد در گشاد

Шоди зиёдии зтну ҷони хеш

شاد زیادی زتن و جان خویش

Вонкаҳи бтўи шод , бшодии зиёд

وانکه بتو شاد، بشادی زیاد

Бар дар ту сад малик ва сад вазир

بر در تو صد ملک و صد وزیر

Ба зи манӯчеҳр ва ба аз киқбод

به ز منوچهر و به از کیقباد