эй ҳамаи солаи зхўии ту дили султони шод

ای همه ساله زخوی تو دل سلطان شاد

Дили султони ҳамаи сол аз хуии ту шодони бод

دل سلطان همه سال از خوی تو شادان باد

Бо алии хезад ҳар каз ту биомузади илм

با علی خیزد هر کز تو بیاموزد علم

Бо умри хезад ҳар каз ту биомузад дод

با عمر خیزد هر کز تو بیاموزد داد

Зонка устоди ту андари ҳама корӣ падараст

زانکه استاد تو اندر همه کاری پدرست

Чун падари гаштии андари ҳамаи кории устод

چون پدر گشتی اندر همه کاری استاد

Кист каз неъмати зари ту ва аз бахшиши ту

کیست کز نعمت زر تو و از بخشش تو

Кори вайрон шуда хеш накардаст обод

کار ویران شده خویش نکردست آباد

Хуии некӯии ту бар мо дар андӯҳ бибаст

خوی نیکوی تو بر ما در اندوه ببست

Дар андӯҳ бибаст ва дар шодӣ бикшод

در اندوه ببست و در شادی بگشاد

Мари марои борӣ аз бахшиши пайвастаи ту

مر مرا باری از بخشش پیوسته تو

Нашносанд ҳамеи хонаи зи крхи Бағдод

نشناسند همی خانه ز کرخ بغداد

Лаъибатон дорам ширини сухану рӯмӣ рӯй

لعبتان دارم شیرین سخن و رومی روی

Мураккабон дорам хтлии гуҳару тозии зод

مرکبان دارم ختلی گهر و تازی زاد

Ҳама некуӣ дорам бкФ аз ду кафи ту

همه نیکویی دارم بکف از دو کف تو

Баси никуӣ ки маро буд аз он ду кафи род

بس نکویی که مرا بود از آن دو کف راد

Рӯй он ҷоҳу бузургӣ ки з ту ёфта ам

روی آن جاه و بزرگی که ز تو یافته ام

Зон қабо хоҳам кардан ки маро хоҳӣ дод

زان قبا خواهم کردن که مرا خواهی داد

Ман қабои ту на аз беадабӣ хоста ам

من قبای تو نه از بی ادبی خواسته ام

Венаи сухан низ на аз беадабӣ кардам ёд

وین سخن نیز نه از بی ادبی کردم یاد

На ҳаме гӯям чизе кун кон халқ накард

نه همی گویم چیزی کن کان خلق نکرد

На ҳаме гӯям расмӣ на кон кас наниҳод

نه همی گویم رسمی نه کان کس ننهاد

Падари ту малики машриқу султони ҷаҳон

پدر تو ملک مشرق و سلطان جهان

Дилу ҷонамро карда сети бдинмънии шод

دل و جانم را کرده ست بدینمعنی شاد

Ту ҳамон кун ки падар кард ки мдоҳонро

تو همان کن که پدر کرد که مداحانرا

Ончӣ дода сети мронрои ббзргии бдҳод

آنچه داده ست مرآنرا ببزرگی بدهاد