Дили ман хоҳӣу андӯҳи дил ман набарӣ

دل من خواهی و اندوه دل من نبری

Инат бераҳмӣ ва беМеҳрӣу бедодгарӣ

اینْت بی‌رحمی و بی‌مهری و بیدادگری

Ту бар онӣ ки дили ман бабрӣ дил надиҳӣ

تو بر آنی که دل من ببری دل ندهی

Ман бад-ӣни пардаи ним ,гар ту бад-ӣни пардаи дарӣ

من بدین پرده نیم، گر تو بدین پرده دری

Ғами ту чанд хӯрам ваанда ту чанд барам

غم تو چند خورم و انده تو چند برم

Нахӯрам то нахурӣ ва набарам то набарӣ

نخورم تا نخوریّ و نبرم تا نبری

Ҳар замони гӯйӣ бар ду рух ва бар оризи ман

هر زمان گویی بر دو رخ و بر عارض من

Қамарасту самани тозаи хушбӯии трӣ

قمرست و سمن تازه خوشبوی طری

Чаҳ кунамгар ту ба ориз чу шукуфтаи саманӣ

چه کنم گر تو به عارض چو شکفته سمنی

Чаҳ кунамгар ту ба рухи ҳамчуи ду ҳафтаи қамарӣ

چه کنم گر تو به رخ همچو دو هفته قمری

Беш аз он бошад каз ишқи ту ман мӯӣ шудам

بیش از آن باشد کز عشق تو من موی شدم

Сол то соли хурӯшу моҳ то моҳ гарӣ

سال تا سال خروش و ماه تا ماه گری

Шамъи афрӯхтаи байнам чу ба ту дар нагарм

شمع افروخته بینم چو به تو در نگرم

Шамъи носӯхтаи бинӣ чу ба ман дрнгрӣ

شمع ناسوخته بینی چو به من درنگری

Бандагии хоҳӣ аз ман бихар аз мейри маро

بندگی خواهی از من بخر از میر مرا

Банда ту нашавам то ту з меРом нхрӣ

بنده تو نشوم تا تو ز میرم نخری

Хоссаи он банда ки монандаи ман банда буд

خاصه آن بنده که ماننده من بنده بود

Мадҳи гӯяндау донандаи алфози дарӣ

مدح گوینده و داننده الفاظ دری

Сол то соли ҳамаи мадҳат ӯ назм кунам

سال تا سال همه مدحت او نظم کنم

Накунад мейри дил аз меҳри чунин бандаи барӣ

نکند میر دل از مهر چنین بنده بری

Мейри абӯи Аҳмади шҳзодаҳи Муҳамади мулкӣ

میر ابو احمد شهزاده محمد ملکی

Ҳақи шносндаҳу маърӯф ба некӯи сирӣ

حق شناسنده و معروف به نیکو سیری

Гар гуҳар бояд ӯ ҳаст амӣрии гуҳарӣ

گر گهر باید او هست امیری گهری

Вари ҳунар бодӣ уҳаст амӣрии ҳунарӣ

ور هنر بادی اوهست امیری هنری

эй млкзодаҳи амирикаҳи зи абноءи мулӯк

ای ملکزاده امیریکه ز ابناء ملوک

Ба камол ва ба хиради бештару пештарӣ

به کمال و به خرد بیشتر و پیشتری

Баси писари куна ба ком ва ба мурод падараст

بس پسر کونه به کام و به مراد پدرست

Ту млкзодаҳ ба ком ва ба муроди падарӣ

تو ملکزاده به کام و به مراد پدری

Ба муроди падарии венаи зи қавии давлати тест

به مراد پدری وین ز قوی دولت تست

Лоҷарам чун ба муроди падарӣ бар бихӯрӣ

لاجرم چون به مراد پدری بر بخوری

Падар аз хуй ту шодаст ту ҳам шодон бош

پدر از خوی تو شادست تو هم شادان باش

Ки ҳамеи сахти накӯи доне кардани перӣ

که همی سخت نکو دانی کردن پیری

Писари он мулкии ту ки забон ранҷа шавад

پسر آن ملکی تو که زبان رنجه شود

Гар зи осори футуҳаши ту яке баршумурӣ

گر ز آثار فتوحش تو یکی برشمری

Писари он мулкии ту ки зи пӯлоди сипар

پسر آن ملکی تو که ز پولاد سپر

Бо сари новак ӯ кард надонад сипарӣ

با سر ناوک او کرد نداند سپری

Гавҳарӣ нест писандидатар аз гавҳари ту

گوهری نیست پسندیده تر از گوهر تو

Бо писандидагии гавҳари фахри гуҳарӣ

با پسندیدگی گوهر فخر گهری

Шоҳи фархундаи пай ва мерай озодаи хуӣ

شاه فرخنده پی و میری آزاده خویی

Гирди лашкари шикану ширии душмани шукрӣ

گرد لشکر شکن و شیری دشمن شکری

Бартарин чизеи шоҳонро некӯ назарӣаст

برترین چیزی شاهان را نیکو نظریست

Ҳеҷ кас нест турои ёр ба некӯи назарӣ

هیچ کس نیست ترا یار به نیکو نظری

Ба алии мардумӣу мардӣ номӣ шуд ва ту

به علی مردمی و مردی نامی شد و تو

Гар алии нестӣ эй мейри алии родгарӣ

گر علی نیستی ای میر علی رادگری

Бодили ҳайдарӣу брхўии Усмон , чаҳ аҷаб

بادل حیدری و برخوی عثمان، چه عجب

Зонка бодонаши бўбкрӣу адли умрӣ

زانکه بادانش بوبکری و عدل عمری

Ҳам ба родии илмӣ ва ҳам ба мардии илмӣ

هم به رادی علمی و هم به مردی علمی

Ҳам ба ҳурии смрии ҳам ба карӣмии смрӣ

هم به حری سمری هم به کریمی سمری

Хатарии шоҳӣ , вази неъмату ҷоҳ ту шавад

خطری شاهی، وز نعمت و جاه تو شود

Мардуми хаттии андари кнФи ту хатарӣ

مردم خطی اندر کنف تو خطری

Баҳр , ҷое ки кафи род ту бошад самараст

بحر، جایی که کف راد تو باشد ثمرست

Балки пеши каф ту кард надонад шимурӣ

بلکه پیش کف تو کرد نداند شمری

Чун бар оҳнҷии шамшеру Фрўпўшии дръ

چون بر آهنجی شمشیر و فروپوشی درع

Пушт ва рӯй сипаҳии аслу фурӯъи зафарӣ

پشت و روی سپهی اصل و فروع ظفری

Бош то бо падари хеш ба Кашмӣри шӯй

باش تا با پدر خویش به کشمیر شوی

Лашкари сохтаи хеш ба Кашмӣри барӣ

لشکر ساخته خویش به کشمیر بری

Он намое ки фаромарз надонист намӯд

آن نمایی که فرامرز ندانست نمود

Ба далерӣ ва ба тадбир на аз хираи сиррӣ

به دلیری و به تدبیر نه از خیره سری

Кофари куштаи баҳам бар наҳйу тобаи таббат

کافر کشته بهم بر نهی و تابه تبت

Ба сами бора ба кофури ҳамеи паии сипарӣ

به سم باره به کافور همی پی سپری

Ман ба назора ҷанг оем ва аз бахшиши ту

من به نظاره جنگ آیم و از بخشش تو

Мрмрои бораи падеди оидўи сози сафарӣ

مرمرا باره پدید آیدو ساز سفری

Мейри мари соз сафар дод марои лекини ман

میر مر ساز سفر داد مرا لیکن من

Ҳамаи ночиз ва таба кардам аз бе басарӣ

همه ناچیز و تبه کردم از بی بصری

Пеши азин шоҳи турои ҷанги нафармуди ҳаме

پیش ازین شاه ترا جنگ نفرمود همی

То бидид онкии ту чун пари дилии впрҷгрӣ

تا بدید آنکه تو چون پر دلی وپرجگری

Чун бифармуд ки имсол ба ҷанги ой ва бирав

چون بفرمود که امسال به جنگ آی و برو

То бидонад ки ту бо Зуҳратар аз шер нарай

تا بداند که تو با زهره تر از شیر نری

То наёмизад бо зоғи сияҳи бози сипед

تا نیامیزد با زاغ سیه باز سپید

Тонёмизд бо бози хашин Кебеки дарӣ

تانیامیزد با باز خشین کبک دری

То набошад ба ҳунари оҳӯи ҳамтои ҳзбр

تا نباشد به هنر آهو همتای هزبر

То набошад ба гуҳари мардуми ҳамтои парӣ

تا نباشد به گهر مردم همتای پری

Шодбодӣу ҳамаи сола ба ту шоди падар

شادبادی و همه ساله به تو شاد پدر

Шоде кон нашавад то ба қиёмати сипарӣ

شادیی کان نشود تا به قیامت سپری

Дар ҳзри гӯшаи ту ҳамчунигор чглӣ

در حضر گوشه تو همچو نگار چگلی

Дар сФрмркби ту ҳамчуи бути Кошғарӣ

در سفرمرکب تو همچو بت کاشغری