эй абри баҳманӣ ки ба чашми ман андарӣ

ای اَبر بهمنی که به چشم من اندری

Тани зани змонкӣ ва биёсоӣ ва кам гарӣ

تن زن زمانکی و بیاسای و کم گری

Ин рӯзу шаб гиристан зорўор чист

این روز و شب گریستن زاروار چیست

На чун манӣ ғарибу ғами ишқи барсарӣ

نه چون منی غریب و غم عشق برسری

Бар ҳоли мангарӣ ки бибояд гиристан

بر حال من گری که بباید گریستن

Бар ошиқи ғариби зи ёру зи дили барӣ

بر عاشق غریب ز یار و ز دل بری

эй вой ва андҳо ғами ъшқо ! ғрибё !

ای وای و اندها غم عشقا! غریبیا!

Ман зини тавонгарам ки мабод ин тавонгарӣ

من زین توانگرم که مباد این توانگری

Ёрӣ гузидам аз ҳамаи гетии парии нажод

یاری گزیدم از همه گیتی پری نژاد

Зон шуд ниҳони зи чашми ман имрӯз чун парӣ

زان شد نهان ز چشم من امروز چون پری

Лашкар бирафт ва он бути лашкар шикан бирафт

لشکر برفت و آن بت لشکر شکن برفت

Ҳаргиз мабод кас ки диҳад дил ба лашкарӣ

هرگز مباد کس که دهد دل به لشکری

эй чашм то бирафт бути ман зи пеши ту

ای چشم تا برفت بت من ز پیش تو

Сад перҳани зи хӯн ту кардам мъсФрӣ

صد پیرهن ز خون تو کردم معصفری

Тоҷӣ шудаи сет рӯй ман аз бас ки ту бар ӯ

تاجی شده ست روی من از بس که تو بر او

Ёқӯти сурхи пошӣу биҷодаҳи густарӣ

یاقوت سرخ پاشی و بیجاده گستری

Чун лолаи сурхи гашти рухи ман зи хӯни ту

چون لاله سرخ گشت رخ من ز خون تو

Зон пас ки зард буд чу динори ҷаъфарӣ

زان پس که زرد بود چو دینار جعفری

Хунхораи гаштӣу ншкибии ҳамеи зи хӯн

خونخواره گشتی و نشکیبی همی ز خون

Оҳистаи хур ки хӯни дили ман ҳамеи хурӣ

آهسته خور که خون دل من همی خوری

Он хӯн ки ту ҳамеи хурӣ аз дил ҳаме чакад

آن خون که تو همی‌خوری از دل همی چکد

Дил ғофиласт ва ту ба ҳалоки дили андарӣ

دل غافلست و تو به هلاک دل اندری

эй дили ту низ мустаҳаққи сад уқубатӣ

ای دل تو نیز مستحق صد عقوبتی

Гар ғмхўрӣ сазад ки ба ғами ҳам ту дар хурӣ

گر غمخوری سزد که به غم هم تو در خوری

Ҳар рӯзи хештан ба балое дар афканӣ

هر روز خویشتن به بلایی در افکنی

Онгаҳ марои маломату пархош оварӣ

آنگه مرا ملامت و پرخاش آوری

Ту дарду ғами ҳамеи хурӣу чашм , хӯни ту

تو درد و غم همی خوری و چشم، خون تو

Вена зон буд ки оқибат кор нанигарӣ

وین زان بود که عاقبت کار ننگری

Дар оби дидаи гоҳи шиновар чу моҳӣ Эй

در آب دیده گاه شناور چو ماهی‌ای

Гуҳ дар миёни оташи ғам чун самандарӣ

گه در میان آتش غم چون سمندری

эй дили ту қадар хеш ндонӣ ҳамеи магар

ای دل تو قدر خویش ندانی همی مگر

Ту дафтари мадоеҳи шоҳи Музаффарӣ

تو دفتر مدایح شاه مظفری

Шоҳи ҷаҳони Муҳамади Маҳмӯд каз худоӣ

شاه جهان محمد محمود کز خدای

ҲрФзл ёфта сети бурун аз паямбарӣ

هرفضل یافته ست برون از پیمبری

ӯро сазад амӣрӣ ва ӯро сазад шаҳӣ

اورا سزد امیری و اورا سزد شهی

ӯро сазад бузургӣ ва ӯро сазад сиррӣ

او را سزد بزرگی و اورا سزد سری

Гар манзарии сутӯда буд шоҳи манзарӣ

گر منظری ستوده بود شاه منظری

Вари мухбирии гузида буд мейри мухбирӣ

ور مخبری گزیده بود میر مخبری

ӯро назир набӯд дар неки мухбирӣ

او را نظیر نبود در نیک مخبری

ӯро шабиҳ набӯд дар неки манзарӣ

اورا شبیه نبود در نیک منظری

Ҳар кас казу ҳадиси ниўшд ба гӯши дил

هر کس کزو حدیث نیوشد به گوش دل

Гуфтор ӯ дуруст шавад лафз ӯ ҳурӣ

گفتار او درست شود لفظ او حری

Андари араб дар арабии гӯйӣ ӯ кушод

اندر عرب درِ عربی گویی او گشاد

Ваов боз кард порсиёнро дар дарӣ

واو باز کرد پارسیان را درِ دری

Ҷое ки ӯ ҳадис кунад ту назора кун

جایی که او حدیث کند تو نظاره کن

То лафз ӯ ба нукта кунӣ нуктаи бшмрӣ

تا لفظ او به نکته کنی نکته بشمری

Ҳангоми мадҳ ӯ дили мдҳтгрон ӯ

هنگام مدح او دل مدحتگران او

Аз бими нақд ӯ бҳросди зи шоирӣ

از بیم نقد او بهراسد ز شاعری

Нақдӣ кунад дурусту дарави ҳеҷ айби не

نقدی کند درست و درو هیچ عیب نی

Кони нқдро вафо накунад шеъри бҳтрӣ

کان نقدرا وفا نکند شعر بحتری

Ҳар илмро тамом китобӣаст дар дилаш

هر علم را تمام کتابیست در دلش

Оре ба ҷоҳилӣ натавон кард меҳтарӣ

آری به جاهلی نتوان کرد مهتری

Кеҳтар касе ки банда ӯ бошад ӯ шҳист

کهتر کسی که بنده او باشد او شهیست

Кӯро ҳаме суҷуд кунад чархи чанбарӣ

کو را همی سجود کند چرخ چنبری

эй хусравӣ ки тахти турои чархи ҳмбрст

ای خسروی که تخت ترا چرخ همبرست

Ту бо баланди чашмаи хуршеди ҳамбарӣ

تو با بلند چشمه خورشید همبری

Бо хотири Уторидӣ ва бо ҷамоли моҳ

با خاطر عطاردی و با جمال ماه

Бо фари офтобӣ ва бо саъди муштарӣ

با فر آفتابی و با سعد مشتری

Дидори фаррухи ту гувоҳӣ ҳаме диҳад

دیدار فرخ تو گواهی همی دهد

Пайвастаи халқро ки ту чун фаррухи ахтарӣ

پیوسته خلق را که تو چون فرخ اختری

эй мейр бош то ту бибинӣ ки рӯзгор

ای میر باش تا تو ببینی که روزگار

Чун истод хоҳад пешат ба чокарӣ

چون ایستاد خواهد پیشت به چاکری

Бисёр монда нест ки бидиҳад турои падар

بسیار مانده نیست که بدهد ترا پدر

Он чиз каз ҷаҳон ту бидон чизи дархурӣ

آن چیز کز جهان تو بدان چیز درخوری

Афсар ба дасти хеши падари барсарати ниҳод

افسر به دست خویش پدر برسرت نهاد

Венаи он нишон буд ки ту зебои афсарӣ

وین آن نشان بود که تو زیبای افسری

Шоҳӣ диҳад туро ки баварзӣ ҳамеи шаҳӣ

شاهی دهد ترا که بورزی همی شهی

Дигар ки подшоҳ ваашу шоҳи манзарӣ

دیگر که پادشاه‌وش و شاه‌منظری

Ҳар чизи кони зи олати шоҳӣ ва хусравӣаст

هر چیز کان ز آلت شاهی و خسرویست

Онро ҳаме ба ҷони гиромии бпрўрӣ

آن را همی به جان گرامی بپروری

Тадбири маликроу басӣҷи набард ро

تدبیر ملک را و بسیج نبرد را

Бартари зи баҳманӣу фузун аз Сикандарӣ

برتر ز بهمنی و فزون از سکندری

Дар хоби ҷанги бинӣ ва аз орзӯии ҷанг

در خواب جنگ بینی و از آرزوی جنگ

Вена аз муборизӣ буд ва аз диловарӣ

وین از مبارزی بود و از دلاوری

Чун рӯз ҷанг бошад ҷузи пели нФкнӣ

چون روز جنگ باشد جز پیل نفکنی

Чун рӯз сайд бошад ҷузи шери ншкрӣ

چون روز صید باشد جز شیر نشکری

Рӯзи набард ту накунад душмани туро

روز نبرد تو نکند دشمن ترا

Бо новаки ту мғФри пӯлод , мғФрӣ

با ناوک تو مغفر پولاد، مغفری

Науммат навишта нест куҷои номи бад буд

نامت نوشته نیست کجا نام بد بود

Вонҷо ки номи нек буд садри дафтарӣ

وانجا که نام نیک بود صدر دفتری

Номи накӯи ҳамеи харӣу зари ҳамеи диҳӣ

نام نکو همی خری و زر همی دهی

Беҳтари зи гавҳари ончии ҳамеи ту ба зари харӣ

بهتر ز گوهر آنچه همی تو به زر خری

Харҷ троўФо накунад дахли ту ки ту

خرج تراوفا نکند دخل تو که تو

Афзӯни диҳии здхл , фарии хуии ту фарӣ

افزون دهی زدخل، فری خوی تو فری

Хуршедро сахӣ чу ту донанд мардумон

خورشید را سخی چو تو دانند مردمان

Хӯришад бо ту кард наёрад баробарӣ

خورشد با تو کرد نیارد برابری

Ту зари диҳӣ ба зоиру хуршед зар кунад

تو زر دهی به زایر و خورشید زر کند

Чун номи зар диҳӣ набӯд номи заргарӣ

چون نام زر دهی نبود نام زرگری

Хуршеди зрхўиш ба кӯҳии дарун наад

خورشید زرخویش به کوهی درون نهد

Каз даври чашм ӯ бшкўҳди зи мункирӣ

کز دور چشم او بشکوهد ز منکری

Вази дӯстии зар ки бнздики ту буд

وز دوستی زر که بنزدیک تو بود

Гоҳяши доягии кандӯи гоҳи модарӣ

گاهیش دایگی کندو گاه مادری

Ту зари хеши хори бад-ӣн ва бидон диҳӣ

تو زر خویش خوار بدین و بدان دهی

Инаст родӣ эй малики роди гавҳарӣ

اینست رادی ای ملک راد گوهری

Азбс ки зар сурх бубахшӣ ҳамаи ҷаҳон

ازبس که زر سرخ ببخشی همه جهان

Тӯҳмат ҳаме зананд ки ту душмани зарӣ

تهمت همی زنند که تو دشمن زری

Неи не ки ту зи хостаи ширинтарин диҳӣ

نی نی که تو ز خواسته شیرین ترین دهی

Ваон кӯи ҷуз ин диҳад дигараст ва ту дайгарӣ

وان کو جز این دهد دگرست و تو دیگری

Точўн ки аз мунири розии бараҳнаи гашт

تاچون که از منیّر رازی برهنه گشت

Андар шавад дарахт ба дебои шштрӣ

اندر شود درخت به دیبای ششتری

То чун ба дашт лола дурахшад басони шамъ

تا چون به دشت لاله درخشد بسان شمع

Дар боғ чун чароғ битобад гули трӣ

در باغ چون چراغ بتابد گل طری

Дилшод бош ва комрўо бош ва шоҳ бош

دلشاد باش و کامروا باش و شاه باش

Бо чашми ҳамчуи наргис ва бо зулфи анбарӣ

با چشم همچو نرگس و با زلف عنبری

Оростаи сарои ту ҳамчун баҳори чин

آراسته سرای تو همچون بهار چین

Аз рӯмёни чобуку таркони сътрӣ

از رومیان چابک و ترکان سعتری

Фархундаи бод бар ту сада то чунин сада

فرخنده باد بر تو سده تا چنین سده

Моҳии ҳазор ҷашни гузорӣ ва бигузарӣ

ماهی هزار جشن گزاری و بگذری