Марои длисти гаравгони ишқи чандини ҷой

مرا دلیست گروگان عشق چندین جای

Аҷабтар аз дили ман дил наёфарида худоӣ

عجب تر از دل من دل نیافریده خدای

Дилами якеу дарави ошиқии гуруҳи гуруҳ

دلم یکی و درو عاشقی گروه گروه

Тўдрҷҳон чу дили ман дилӣ дигар бинмоӣ

تودرجهان چو دل من دلی دگر بنمای

Шигифту хираи фурӯ мондаам ки чандини ишқ

شگفت و خیره فرو مانده ام که چندین عشق

Бики дили андрёрб чигуна гирад ҷой

بیک دل اندریارب چگونه گیرد جای

Ҳаристар дилӣ аз ошиқӣ малул шавад

حریصتر دلی از عاشقی ملول شود

Дилам ҳаме нашавад , вой аз ин дили ман вой

دلم همی نشود، وای از این دل من وای

Надонад ин дили ғофил ки ишқи ҳодисаи ист

نداند این دل غافل که عشق حادثه ایست

Ки кӯҳи оҳан бо ранҷ ӯ надорад пой

که کوه آهن با رنج او ندارد پای

Дило миёнаи чандини ҳазор шуғли андар

دلا میانه چندین هزار شغل اندر

Чигунасозӣ мадҳи амири бори худоӣ

چگونه سازی مدح امیر بار خدای

Ҷалоли давлати олии Муҳамади Маҳмӯд

جلال دولت عالی محمد محمود

Эмом дод гарони шоҳи ростии фармой

امام داد گران شاه راستی فرمای

Сутӯдае ки гиромитар аз ситоиш ӯ

ستوده ای که گرامی تر از ستایش او

Сухан баҳам накунад хотири мулӯки стоӣ

سخن بهم نکند خاطر ملوک ستای

Сухани шиносӣ каз бими нақд кардан ӯ

سخن شناسی کز بیم نقد کردن او

Шўдзбони сухангӯӣ , гунгу ёФаҳ дароӣ

شود زبان سخنگوی، گنگ و یافه درای

з бар аўўи атоҳои аўҳмишаҳ буд

ز بر اوو عطاهای اوهمیشه بود

Чу тахтҳои арӯсони сарои мадҳи сарой

چو تختهای عروسان سرای مدح سرای

Агар турои сухани андари хур ситоиш ӯст

اگر ترا سخن اندر خور ستایش اوست

Зхсрўони ҷаҳони ҷзбаҳи хизматаши мгроӣ

زخسروان جهان جزبه خدمتش مگرای

Вагар писанд кунад хизмати турои як рӯз

وگر پسند کند خدمت ترا یک روز

Ба рӯзи ҷузи бадар ӯ макун диранг ва мапоӣ

به روز جز بدر او مکن درنگ و مپای

Чу дил ба хизмат ӯ додӣу турои пазируфт

چو دل به خدمت او دادی و ترا پذیرفت

Зхдмти дгарони дил чу оина бизадой

زخدمت دگران دل چو آینه بزدای

Касе ки хизмати ҷузи аўкнд ҳамеша буд

کسی که خدمت جز اوکند همیشه بود

зи баҳри оқибати хештани дили андрўоӣ

ز بهر عاقبت خویشتن دل اندروای

ТўФрхӣ ! ки туро аз ҷаҳон умед бадваст

توفرخی! که ترا از جهان امید بدوست

Ҳамеша то битавонӣ зхдмтши мосоӣ

همیشه تا بتوانی زخدمتش ماسای

Ба Авни давлат ӯ орзӯӣ хеш биёб

به عون دولت او آرزوی خویش بیاب

Ба ҷоҳи хизмат ӯ сурбаи осмони брсоӣ

به جاه خدمت او سربه آسمان برسای

Бақоӣ ӯ талабу вақт ҳар намоз бигӯӣ

بقای او طلب و وقت هر نماز بگوی

Ки ё илоҳӣ ! андрбқоӣ ӯ бФзоӣ

که یا الهی! اندربقای او بفزای

Аё ҷамоли ҷаҳонроу ъзи давлат ро

ایا جمال جهان را و عز دولت را

Чу рӯҳ дар хур ва ҳамчун ду дидаи андари бой

چو روح در خور و همچون دو دیده اندر بای

Ба илми хондану қуръони ниҳодае дилу гӯш

به علم خواندن و قرآن نهاده ای دل و گوش

Ҷуз аз ту гӯши ниҳода ба бонги барбат ва ноӣ

جز از تو گوش نهاده به بانگ بربط و نای

Бурузи даҳ раҳ бар давлати ту ҳукм кунанд

بروز ده ره بر دولت تو حکم کنند

Мунаҷҷимон ба стрлоби осмони паймоӣ

منجمان به سطرلاب آسمان پیمای

Бузургӣу шарафу давлати всъодту малик

بزرگی و شرف و دولت وسعادت و ملک

Ҳамеи дирафшади азин Фрхҷстаҳи пардаи сарой

همی درفشد ازین فرخجسته پرده سرای

Шаҳони пешини фар ҳамЭй будандӣ

شهان پیشین فر همای بودندی

Збҳри фол ба ҳар кас кашон фитодӣ рой

زبهر فال به هر کس کشان فتادی رای

Агар ҳамЭй набӯдӣ хуҷастаи рояти ту

اگر همای نبودی خجسته رایت تو

Ки донадӣ ки ҳумоюн буд ба фол ҳамЭй

که داندی که همایون بود به فال همای

Ба Кебек монад дар пеши он эй ҷаҳон

به کبک ماند در پیش آن همای جهان

Ту азмёнаҳ дарун тозу Кебеки робрбоӣ

تو ازمیانه درون تاز و کبک رابربای

Мисоли малик чу боғӣаст пари шукуфау гул

مثال ملک چو باغیست پر شکوفه و گل

Ту шодмонаи тамошои кунон ба боғи дарой

تو شادمانه تماشا کنان به باغ درآی

зи тоҷи шоҳон пар кун ҳисори шодх ро

ز تاج شاهان پر کن حصار شادخ را

Чу шоҳи шарқи зи ганҷи мулӯки қалъа ноӣ

چو شاه شرق ز گنج ملوک قلعه نای

Ҳамаи вилоят холӣ кун аз сипоҳи аду

همه ولایت خالی کن از سپاه عدو

Чунон ки шоҳи ҷаҳони ҳиндро злшкри рой

چنان که شاه جهان هند را زلشکر رای

Ту дар вилояту давлати ҳамеи гсормдом

تو در ولایت و دولت همی گسارمدام

Мухолифонро дар бндўи ғами ҳамеи Фрсоӣ

مخالفان را در بندو غم همی فرسای

Ҳамеша то ки шавад рӯзи вшб ба як мизон

همیشه تا که شود روز وشب به یک میزان

Чу офтоб ба бурҷ ҳамл бигирад ҷой

چو آفتاب به برج حمل بگیرد جای

Чу офтоби фурӯзон ба тахти малики бимон

چو آفتاب فروزان به تخت ملک بمان

Чу осмони фарои поя дар замонаи бпоӣ

چو آسمان فرا پایه در زمانه بپای

Мувофиқонро меҳрат набед нӯши гўор

موافقان را مهرت نبید نوش گوار

Мухолифонро хашми ту заҳри зуди гзоӣ

مخالفان را خشم تو زهر زود گزای

Сарои маликат ва дар ваии сарои пардаи ту

سرای ملکت و در وی سرای پرده تو

Чу боғи пари сарв аз лаъибатони чину хтоӣ

چو باغ پر سرو از لعبتان چین و ختای