Меҳргони расм аҷам дошт ба пой
مهرگان رسم عجم داشت به پای
Ҷашни аўбўд чу чашми андрбоӣ
جشن اوبود چو چشم اندربای
Ҳар куҷо дар шудам аз аввали рӯз
هر کجا در شدم از اول روز
Бо меандар шудам ва бар бт ва ноӣ
با می اندر شدم و بر بط و نای
Томаи рӯза дар омехт бадавӣ
تامه روزه در آمیخت بدوی
Онҳамаи расм накӯ монад ба ҷой
آنهمه رسم نکو ماند به جای
Корҳо танги гирифтаи сети бадавӣ
کارها تنگ گرفته ست بدوی
Рӯзаи тнгхўии каҷи фармой
روزه تنگخوی کج فرمای
Бо чунин моҳи чунин ҷашн буд
با چنین ماه چنین جشن بود
Ҳамчу дар мзкти одинаи сарой
همچو در مزکت آدینه سرای
Зини сабаби дон ки тасаллӣ манаст
زین سبب دان که تسلی منست
Мейри абӯи ёқӯби он бори худоӣ
میر ابو یعقوب آن بار خدای
Ъзди давлати Юсуф каз фазл
عضد دولت یوسف کز فضل
Ҳар чаҳ боист бадв дод худоӣ
هر چه بایست بدو داد خدای
Аз бузургону зи тадбири гарон
از بزرگان و ز تدبیر گران
Пишдстст ба тадбир ва ба рой
پیشدستست به تدبیر و به رای
Зу муборизтар ва зу пари дилтар
زو مبارزتر و زو پر دلتر
Наниҳад кас ба ркиби андари пой
ننهد کس به رکیب اندر پای
Доим аз занги зира бар тан ӯ
دایم از زنگ زره بر تن او
Чун пурбоз буд пушти қабоӣ
چون پرباز بود پشت قبای
Ҷнгҷўиист ки бо ҳамла ӯ
جنگجوییست که با حمله او
Набӯд ҳеҷ муборизро пой
نبود هیچ مبارز را پای
Ҳеҷ кас нест ки бо шоҳи ҷаҳон
هیچ کس نیست که با شاه جهان
Як сухан гуяд азин шоҳи стоӣ
یک سخن گوید ازین شاه ستای
Гуяд : эй бори худои маликон
گوید: ای بار خدای ملکان
ё ҳумоюнтар аз бол ҳамЭй
یا همایونتر از بال همای
Он дилро ду тани нозук ро
آن دل را دو تن نازک را
Ранҷи вондишаҳ чандин манимоӣ
رنج واندیشه چندین منمای
То кӣ ин ранҷи раҳу гирди сафар
تا کی این رنج ره و گرد سفر
Венаи такопуии дарозу шӯу ой
وین تکاپوی دراز و شو و آی
Лашкари орой чунин ёфта Эй
لشکر آرای چنین یافته ای
Ту биёсоӣу зи шодии мосоӣ
تو بیاسای و ز شادی ماسای
Ҳар чаҳ нокарда бимонада сети туро
هر چه ناکرده بمانده ست ترا
Дар бар ӯ куну аўроФрмоӣ
در بر او کن و اورافرمای
ӯ худ андешаи кори ту барад
او خود اندیشه کار تو برد
Дили зондишаҳ ба икраҳ бизадой
دل زاندیشه به یکره بزدای
Тоббинӣ ки ба як сол кунад
تاببینی که به یک سال کند
Пари здинору дирами қалъа ноӣ
پر زدینار و درم قلعه نای
ӯ ҳамонаст ки пеши ту ситад
او همانست که پیش تو ستد
Дарраи Кашмӣр аз лашкари рой
دره کشمیر از لشکر رای
ӯ ҳамонаст ки аз гардани хеш
او همانست که از گردن خویش
Мардро кард ба рмҳи андрўоӣ
مرد را کرد به رمح اندروای
Ҷавшани хеш дар ӯ пӯш ва мапуаш
جوشن خویش در او پوش و مپوش
Ту бирав бозуии хубони Фрсоӣ
تو برو بازوی خوبان فرسای
Бар ҳамаи гетӣ ӯро бигумор
بر همه گیتی اورا بگمار
Вонгаҳеи барҳамаи гетии бахшой
وانگهی برهمه گیتی بخشای
Гурба ҷанг ояд пӯшидаи зира
گربه جنگ آید پوشیده زره
Вои брҳр ки ба ҷанг ояд вой
وای برهر که به جنگ آید وای
Шери оҳани хои он рӯз шавад
شیر آهن خای آن روز شود
Аз наҳифу зи фазаъи бозуи хоӣ
از نهیب و ز فزع بازو خای
Асби ӯро чаҳ лақаб сохта анд
اسب اورا چه لقب ساخته اند
Мамлакати гиру вилояти паймоӣ
مملکت گیر و ولایت پیمای
Асб ӯ бо кӯс омӯхта тар
اسب او با کوس آموخته تر
зи уштури пер ба овоз дароӣ
ز اشتر پیر به آواز درای
эй фаридани зафари рустами дил
ای فریدن ظفر رستم دل
эй муборизи шукри гирди рубой
ای مبارز شکر گرد ربای
Охири ин кортро бояд кард
آخر این کارترا باید کرد
Дили бад-ӣни доруи бад-ӣни кори гароӣ
دل بدین دارو بدین کار گرای
Ту бад-ӣн аз ҳамаи шоиста тарӣ
تو بدین از همه شایسته تری
Ҳамчунин бошу ҳамаи солаи ту шоӣ
همچنین باش و همه ساله تو شای
Нокушода ба ҷаҳон ончӣ бимонад
ناگشاده به جهان آنچه بماند
Ту ба фармон шҳншаҳ бигушоӣ
تو به فرمان شهنشه بگشای
Дӯстонашро як як бинавоз
دوستانش را یک یک بنواز
Душманонашро як як бгзоӣ
دشمنانش را یک یک بگزای
Ту бизӣ хурраму пояндаи ббош
تو بزی خرم و پاینده بباش
Рӯзу шаби маҷлису майдони орой
روز و شب مجلس و میدان آرای
Гул ва май хоҳ бар ин ҷашни имшаб
گل و می خواه بر این جشن امشب
Аз рухи Нахшабӣу дўлби қоӣ
از رخ نخشبی و دولب قای