Ҳазор миннат бар мо фариза кард худоӣ

هزار منت بر ما فریضه کرد خدای

Ки шод кард дили мобаҳи мейри борхдоӣ

که شاد کرد دل مابه میر بارخدای

Амири моъзди давлату муаййиди дайн

امیر ماعضد دولت و مؤید دین

Ки бар бузургони фархундаи соятар зҳмоӣ

که بر بزرگان فرخنده سایه تر زهمای

Сипаҳбадӣ ки чу хизматгарон ба дарга ӯст

سپهبدی که چو خدمتگران به درگه اوست

Ҷамоли малик дар он талъати ҷаҳони орой

جمال ملک در آن طلعت جهان آرای

Ҳамеша бар тану бурҷон ӯ ба неки дуо

همیشه بر تن و برجان او به نیک دعا

Ҳазор даст буд баргирифтаи пеши худоӣ

هزار دست بود برگرفته پیش خدای

Дар ин миёна ки ӯ менахурд ва бар нанишаст

در این میانه که او می نخورد و بر ننشست

Шунидае ки дили халқи ҳеҷ буд ба ҷой

شنیده ای که دل خلق هیچ بود به جای

зи ҳеҷ боғ шунидӣ навой авди навоз

ز هیچ باغ شنیدی نوای عود نواز

Зҳич хона шунидӣ сурӯд равад сарой ?

زهیچ خانه شنیدی سرود رود سرای ؟

Дили мухолифу бегонагони шодии дӯст

دل مخالف و بیگانگان شادی دوست

Ҳама шитоб гирифт аз навой бар бт ва ноӣ

همه شتاب گرفت از نوای بر بط و نای

Нахурд ҳеҷ касе май , ки рӯзгор нагуфт

نخورد هیچ کسی می، که روزگار نگفت

Ба май , ки зуди мароин май хӯрандаро бгзоӣ

به می، که زود مراین می خورنده را بگزای

Туранҷи зарди ҳаме хост шуд ба боғи амир

ترنج زرد همی خواست شد به باغ امیر

Сипеҳр гуфт мар ӯро ки нест вақти бпоӣ

سپهر گفت مر او را که نیست وقت بپای

На об дидам бар рӯй сарварони ҳашам

نه آب دیدم بر روی سروران حشم

На ранг дидам дар рӯй лаъибатони сарой

نه رنگ دیدم در روی لعبتان سرای

Ба даргаи малики шарқ ҳар киро дидам

به درگه ملک شرق هر که را دیدم

Нижанду хаста ҷигар дидаму дили андари вой

نژند و خسته جگر دیدم و دل اندر وای

Ҳамаи ҷаҳон ба дили сӯхта ҳаме гуфтанд

همه جهان به دل سوخته همی گفتند

Ки ё илоҳӣ ! макрӯҳро ба мо манимоӣ

که یا الهی! مکروه را به ما منمای

Ман он касам ки марои андарин миён ки гузашт

من آن کسم که مرا اندرین میان که گذشت

На рӯҳ буд ва на ақл ва на даст буд ва на пой

نه روح بود و نه عقل و نه دست بود و نه پای

Худои ъзўҷл раҳм кард бар дили ман

خدای عزوجل رحم کرد بر دل من

Ба фазл ва раҳмат бикшод кори коргшоӣ

به فضل و رحمت بگشاد کار کارگشای

Замонаи нӯшаду гетии зи сар ҷавонӣ ёфт

زمانه نوشد و گیتی ز سر جوانی یافت

Амир ба шуд ва инак ба бода дорад рой

امیر به شد و اینک به باده دارد رای

Ҳазор соли зиёди вҳзори соли хўрод

هزار سال زیاد وهزار سال خوراد

Меӣ чўмҳраҳи зи даст батон меҳри афзой

میی چومهره ز دست بتان مهر افزای

Гуҳӣ ба басти дарин бӯстон табъ фурӯз

گهی به بست درین بوستان طبع فروز

Гуҳӣ ба Балхи вдри он боғҳои рӯҳи афзой

گهی به بلخ ودر آن باغهای روح افزای

Сиёҳи чашмон дар пешу бодаҳо дар даст

سیاه چشمان در پیش و باده ها در دست

Яке ба гӯна рӯй ва яке ба ранги қабоӣ

یکی به گونه روی و یکی به رنگ قبای

Сроиҳоши ҳамаи пари зи сару дебои пӯш

سرایهاش همه پر ز سر و دیبا پوش

Всоқҳоши ҳамаи пари зи шери дандони хоӣ

وثاقهاش همه پر ز شیر دندان خای

Дар сароиши пари хусравону муҳташамон

در سرایش پر خسروان و محتشمان

Чу ҷону дили ҳамаи онҷои бхдмтши барпоӣ

چو جان و دل همه آنجا بخدمتش برپای

Ба тараф дигар бигузар ки хозинаши бинӣ

به طرف دیگر بگذر که خازنش بینی

Нишаста аз паии бахшӣданаши дирами паймоӣ

نشسته از پی بخشیدنش درم پیمای

Амири Юсуфи зини кафи кушода ва сахӣ аст

امیر یوسف زین کف گشاده و سخی است

Ки ганҷи қорун бо даст ӯ надорад пой

که گنج قارون با دست او ندارد پای

Ту фаррухӣ ки турои ин чунин худовандӣаст

تو فرخی که ترا این چنین خداوندیست

Бинозу шодзӣу ҳаргиз аз тараби мосоӣ

بناز و شادزی و هرگز از طرب ماسای

Ба молҳои ҷаҳони ҷоҳ хизматаш мафруш

به مالهای جهان جاه خدمتش مفروش

Зхсрўони ҷаҳони ҷуз ба хизматаши мгроӣ

زخسروان جهان جز به خدمتش مگرای

Ризоӣу тоъат ӯ ҷӯй ва ҳар киро бинӣ

رضای و طاعت او جوی و هر که را بینی

Ҳамеи ҳамин шинавону ҳамеи ҳамин фармой

همی همین شنوان و همی همین فرمای

Ҳамеша маҷлиси аўбои нишоту шодии бод

همیشه مجلس اوبا نشاط و شادی باد

Сарои душмани аўбои хурӯшу нолаи вой

سرای دشمن اوبا خروش و ناله وای