эй тарк дигар хираи ғами рӯзаи надорӣ

ای ترک دگر خیره غم روزه نداری

Каз кӯҳи буруни омдони иди ҳисорӣ

کز کوه برون آمدآن عید حصاری

Грики маи пайваста ба душворӣ будӣ

گریک مه پیوسته به دشواری بودی

Як соли дамодам ба хушии иди гузорӣ

یک سال دمادم به خوشی عید گزاری

Моно илм идаст он ма ки ту дидӣ

مانا علم عیدست آن مه که تو دیدی

Кӯ буд бидон хӯбии вондўаҳ гусорӣ

کو بود بدان خوبی واندوه گساری

Он моҳ ндонӣ ки турои дӯш чаҳ гуфта сет ?

آن ماه ندانی که ترا دوش چه گفته ست ؟

Гуфта сет ки эй моҳ чаро бода наёрӣ

گفته ست که ای ماه چرا باده نیاری

Ма гуфт ва накӯ гуфт , ман азтў напасандам

مه گفت و نکو گفت، من ازتو نپسندم

Гар ту сухани моҳи нкўгўши надорӣ

گر تو سخن ماه نکوگوش نداری

Зини пеши ҳамеи рӯзаи шимурдӣ , гуҳи он буд

زین پیش همی روزه شمردی، گه آن بود

Гоҳаст ки акнӯн қадаҳи бодаи шуморӣ

گاهست که اکنون قدح باده شماری

Бархезу фарози ойу қадаҳ пар куну пеши ор

برخیز و فراز آی و قدح پر کن و پیش آر

Зон бода ки тобанда шавад зу шаби торӣ

زان باده که تابنده شود زو شب تاری

Зон бода ки ранги рух он дорад кӯ ро

زان باده که رنگ رخ آن دارد کو را

Аз мейри аноят буд аз давлати ёрӣ

از میر عنایت بود از دولت یاری

Он шоҳи адуи банд ки бигирифт ва бияфканад

آن شاه عدو بند که بگرفت و بیفکند

Карагӣу дижами ширии андари раҳи борӣ

کرگی و دژم شیری اندر ره باری

Он мейри ҷаҳонгир ки бо лашкари Кашмӣр

آن میر جهانگیر که با لشکر کشمیر

Он кард ки бо Кебек кунад бози шикорӣ

آن کرد که با کبک کند باز شکاری

Он гирди накӯи ном ки андари дарраи ром

آن گرد نکو نام که اندر دره رام

Бо пели ҳамон крдкаҳ бо крги зи хорӣ

با پیل همان کردکه با کرگ ز خواری

Солори сипоҳи малики Эрони Маҳмӯд

سالار سپاه ملک ایران محمود

Юсуфи писари Носири дайни он шаҳи корӣ

یوسف پسر ناصر دین آن شه کاری

Шоҳӣ ки чу ӯ даст ба тирў ба камони барад

شاهی که چو او دست به تیرو به کمان برد

Машғӯл шавад шер ба фарёд ва ба зорӣ

مشغول شود شیر به فریاد و به زاری

Бо шери жёни рӯзи шикор он бинмоед

با شیر ژیان روز شکار آن بنماید

Каз бим шавад нармтар аз пели иморӣ

کز بیم شود نرمتر از پیل عماری

Зонгўнаҳ ки аи зҷўшни хари пуштаи хадангаш

زآنگونه که ا زجوشن خر پشته خدنگش

Берун нашавад сӯзани дарзии здўорӣ ( ? )

بیرون نشود سوزن درزی زدواری (؟)

Теғаш ба гуҳи ҷанг чу абрӣаст ки он абр

تیغش به گه جنگ چو ابریست که آن ابر

Хӯни борад аз он гӯна ки борони баҳорӣ

خون بارد از آن گونه که باران بهاری

Аз ҳайбат ӯ душман ӯгар ҳама кӯҳаст

از هیبت او دشمن او گر همه کوهست

Маърӯфтар аз коҳ ба зорӣу нзорӣ

معروفتر از کاه به زاری و نزاری

Бо ин ҳамаи родист ки бешаст ба бахшиш

با این همه رادیست که بیشست به بخشش

Бахшиши даҳ ҳазорӣ буд ва бист ҳазорӣ

بخشش ده هزاری بود و بیست هزاری

эй бори худоӣ ки худаз умр ндонӣ

ای بار خدایی که خوداز عمر ندانی

Рӯзӣ ки дарони рӯзи ду сад ҳақи нгзорӣ

روزی که درآن روز دو صد حق نگزاری

Қадари дираму қимати динори ббрдӣ

قدر درم و قیمت دینار ببردی

Аз бас ки дирами пошӣу динори баборӣ

از بس که درم پاشی و دینار بباری

Наздики ту биқдртр ва хортарин чиз

نزدیک تو بیقدرتر و خوارترین چیز

Он чиз ки онро ту ба зоир насипорӣ

آن چیز که آن را تو به زایر نسپاری

Идаст ва бар ин ид меӣ хур ки зи аксаш

عیدست و بر این عید میی خور که ز عکسش

Рухсора динорӣ гардад гули норай

رخساره دیناری گردد گل ناری

Ромиш кун шодӣ кун ва ъушрат кун ва хуш бош

رامش کن شادی کن و عشرت کن و خوش باش

наменӯш кун аз дасти накӯёни ҳисорӣ

می نوش کن از دست نکویان حصاری