Ҳар рӯзи марои ишқи нигорӣ басар ояд

هر روز مرا عشق نگاری بسر آید

Дар боз кунад ногуҳу густох дар ояд

در باز کند ناگه و گستاخ در آید

Вар дар бадви се қуфли гарон санг бабандам

ور در بدو سه قفل گران سنگ ببندم

Раҳ ҷӯяд ва чун мӯрча аз хок барояд

ره جوید و چون مورچه از خاک برآید

Вар шаб кунам аз хонаи биҷой дигар оем

ور شب کنم از خانه بجای دگر آیم

ӯ шаб кунад азхонаҳи биҷой дигар ояд

او شب کند ازخانه بجای دگر آید

Ҷаврами з дил хешаст аз ишқ чаҳ нолам

جورم ز دل خویشست از عشق چه نالم

Ишқ ар чаҳ дарозаст ҳам охир басар ояд

عشق ار چه درازست هم آخر بسر آید

Дил ошиқ онаст ки беишқ набошад

دل عاشق آنست که بی عشق نباشد

эй вои дилии кӯи зи пай ишқ барояд

ای وای دلی کو ز پی عشق برآید

Гар ошиқ ишқасту ғами ишқи мар ӯ рост

گر عاشق عشقست و غم عشق مر او راست

Охир на ғами ишқи мар ӯро басар ояд

آخر نه غم عشق مر او را بسر آید

Дил чун сипарӣ гардад андӯҳ надорам

دل چون سپری گردد اندوه ندارم

Гар кӯҳ аҳад бирафтад ва бар ҷигар ояд

گر کوه احد برفتد و بر جگر آید

Не не ғалатаст ин зи ҳамаи чизеи дил ба

نی نی غلطست این ز همه چیزی دل به

Гар дил басар ояд чаҳ халал дар басар ояд

گر دل بسر آید چه خلل در بصر آید

Дил хоҳад ва дил донаду дили шоди бпоид

دل خواهد و دل داند و دل شاد بپاید

Гар з омадани шоҳ бар мо хабар ояд

گر ز آمدن شاه بر ما خبر آید

Шоҳи маликони мейри Муҳамад ки мар ӯ ро

شاه ملکان میر محمد که مر او را

Ҳар соъатӣ аз фазли дарахтӣ бабр ояд

هر ساعتی از فضل درختی ببر آید

Нашигифт ҳунар зон гуҳари вижа ки ӯ рост

نشگفت هنر زان گهر ویژه که او راست

Чунин ҳунару фазли зи чунин гуҳар ояд

چونین هنر و فضل ز چونین گهر آید

Гар сояи дасташ бҳҷр бирафтад аз давр

گر سایه دستش بحجر برفتد از دور

Чун ҷонварони ҷунбиши андар ҳаҷар ояд

چون جانوران جنبش اندر حجر آید

Бо толеъ ӯ давлат вФирўзӣ ёраст

با طالع او دولت وفیروزی یارست

Аз давлату фирӯзии фатҳ ва зафар ояд

از دولت و فیروزی فتح و ظفر آید

Бедод набошад сазад ар сари бФрозд

بیداد نباشد سزد ار سر بفرازد

Ҳар шоҳ ки ӯро чу Муҳамад писар ояд

هر شاه که او را چو محمد پسر آید

Ин лафз ки ман гуфтам ва ман хоҳам гуфтан

این لفظ که من گفتم و من خواهم گفتن

Бар ҷону дили душман ӯ коргар ояд

بر جان و دل دشمن او کارگر آید

Ноед зи шаҳони сад як аз он коед аз он шоҳ

ناید ز شهان صد یک از آن کاید از آن شاه

Ноед зи сҳо сад як аз он каз қамар ояд

ناید ز سها صد یک از آن کز قمر آید

эй вои сипоҳӣ ки баҷанг малик ояд

ای وای سپاهی که بجنگ ملک آید

эй вои дарахтӣ ки бзир табар ояд

ای وای درختی که بزیر تبر آید

Он ҳиммат ва он давлат ва он рой ки ӯ рост

آن همت و آن دولت و آن رای که او راست

ӯро ки хилофи орад ва бо ӯ ки барояд

او را که خلاف آرد و با او که برآید

Бо юз равад кас баталаб кардани оҳӯ

با یوز رود کس بطلب کردن آهو

Онҷоӣ ки ғридни шерон нар ояд

آنجای که غریدن شیران نر آید

Гӯйӣ нишнидаст ва надонад ки ҳазар чист

گویی نشنیدست و نداند که حذر چیست

ӯроу падарро ҳамаи нанг аз ҳазар ояд

او را و پدر را همه ننگ از حذر آید

Ҷовид зӣанд ин маликон то бар эшон

جاوید زیند این ملکان تا بر ایشان

Ҳар рӯзи бхдмти мулкӣ номвар ояд

هر روز بخدمت ملکی نامور آید

Ҷоҳ ва хатараст эдару марди хрдўмнд

جاه و خطرست ایدر و مرد خردومند

Сад ҳила кунад то бар ҷоҳ ва хатар ояд

صد حیله کند تا بر جاه و خطر آید

Даргоҳи малики ҷои шҳонсту шҳонро

درگاه ملک جای شهانست و شهانرا

Зон дар , шараф афзоед ва зон дар бтр ояд

زان در، شرف افزاید و زان در بطر آید

Давлат чу бузургони ҷаҳон аз паии хизмат

دولت چو بزرگان جهان از پی خدمت

Ҳар рӯза ба ду вақти марои варо бадар ояд

هر روزه به دو وقت مرا ورا بدر آید

Давлат ки буд кӯи бадар шоҳ наёяд

دولت که بود کو بدر شاه نیاید

Ҳар каси бадв пой ояд , давлат басар ояд

هر کس بدو پای آید، دولت بسر آید

Аз зоир ва аз соилу хизматгару маддоҳ

از زائر و از سائل و خدمتگر و مداح

Ҳар рӯз бидон даргаи чандин нафар ояд

هر روز بدان درگه چندین نفر آید

Модҳ бар ӯ бӯед зеро ки зи мадҳаш

مادح بر او بوید زیرا که ز مدحش

Алфоз нкт гардаду маънӣ ғрр ояд

الفاظ نکت گردد و معنی غرر آید

Ман мадҳат ӯ чунки ҳамеи мухтасари орм

من مدحت او چونکه همی مختصر آرم

Оре чу сухани нек буд мухтасар ояд

آری چو سخن نیک بود مختصر آید

То моҳи шаби иди гиромӣ буду дӯст

تا ماه شب عید گرامی بود و دوست

Чун рафтаи азизӣ ки ҳаме аз сафар ояд

چون رفته عزیزی که همی از سفر آید

Бо тоҷу камари бод ва чунон бод ки ҳар шоҳ

با تاج و کمر باد و چنان باد که هر شاه

Ҳар рӯзи бхдмт бар ӯ бо камар ояд

هر روز بخدمت بر او با کمر آید

Зини ҷашни хазони хуррамӣ вшодӣ бинад

زین جشن خزان خرمی وشادی بیند

Чндонкаҳ дар айёми баҳорӣ мтр ояд

چندانکه در ایام بهاری مطر آید