Дили ман ҳаме дод гуфтӣ гўоиӣ

دل من همی داد گفتی گوایی

Ки бошад марои рӯзии азтўи ҷудоӣ

که باشد مرا روزی از تو جدایی

Балӣ ҳар чаҳ хоҳад расӣдан ба мардум

بلی هر چه خواهد رسیدن به مردم

Бар он дил диҳад ҳар замонии гўоиӣ

بر آن دل دهد هر زمانی گوایی

Ман ин рӯзро доштами чашми вазин ғам

من این روز را داشتم چشم و  زین غم

Набӯдаи сет бо рӯзи ман равшаноӣ

نبوده ست با روز من روشنایی

Ҷудои гумон барда будам валикин

جدایی گمان برده بودم ولیکن

На чндонкаҳ иксў наҳй ошноӣ

نه چندانکه یکسو نهی آشنایی

Ба ҷурм чаҳ ронадӣ маро аз дар худ

به جرم چه راندی مرا از در خود

Гуноҳами набӯдаи сети ҷузи бигноиӣ

گناهم نبوده ست جز بیگنایی

Бад-ӣни зӯдӣ аз ман чаро сайри гаштӣ

بدین زودی از من چرا سیر گشتی

Нигорои бад-ӣни зуди сирӣ чарое

نگارا بدین زودسیری چرایی

Ки донист каз ту марои дидбоид

که دانست کز تو مرا دیدباید

Ба чандон вафои ин ҳамаи биўФоиӣ

به چندان وفا این همه بیوفایی

Супурдам ба ту дил , надониста будам

سپردم به تو دل، ندانسته بودم

Бад-ӣни гӯнаи моил ба ҷавру ҷафое

بدین گونه مایل به جور و جفایی

Дариғо дариғо ки огаҳ набудам

دریغا دریغا که آگه نبودم

Ки ту биўФои дрҷФо то куҷое

که تو بیوفا درجفا تا کجایی

Ҳамаи душманӣ аз ту дидам валикин

همه دشمنی از تو دیدم ولیکن

Нагӯям ки ту дӯстиро нишое

نگویم که تو دوستی را نشایی

Нигорои ман аз озмоиш ба оем

نگارا من از آزمایش به آیم

Маро бош то беш азин озмоиӣ

مرا باش تا بیش ازین آزمایی

Марои хори дорӣу биқдри хоҳӣ

مرا خوار داری و بیقدر خواهی

Нигар то бад-ӣни ху ки ҳастӣ нпоиӣ

نگر تا بدین خو که هستی نپایی

зи қадари ман он гоҳи огоҳи гардӣ

ز قدر من آن گاه آگاه گردی

Ки бо ман ба даргоҳи соҳиби даройӣ

که با من به درگاه صاحب درآیی

Вазири малики соҳиби Сайиди Аҳмад

وزیر ملک صاحب سید احمد

Ки давлат бадв дод фармонравойӣ

که دولت بدو داد فرمانروایی

Замин ва ҳаво хон бад-ӣни маънӣ ӯ ро

زمین و هوا خوان بدین معنی او را

Ки ҳлмш заминӣаст табъаши ҳавоӣ

که حلمش زمینیست طبعش هوایی

Дилашро параст , ар хирадро парастӣ

دلش را پرست، ار خرد را پرستی

Кафшро стоӣ , ар сахоро стоиӣ

کفَش را ستای، ار سخا را ستایی

з баҳр навой касон чиз бахшад

ز بهر نوای کسان چیز بخشد

Натарсад з кам чизеу бенавоӣ

نترسد ز کم چیزی و بینوایی

зи гетӣ ба ду чиз бас кард ва он ду

ز گیتی به دو چیز بس کرد و آن دو

Чаҳ чизаст некӣу некӯи атое

چه چیزست نیکی و نیکو عطایی

Аё Мустафои сирату Муртазои дил

ایا مصطفی سیرت و مرتضی دل

Ки ҳамном ва ҳам кунят мстФоиӣ

که همنام و هم کنیت مصطفایی

Дили меҳтарони сӯй дунё гароед

دل مهتران سوی دنیا گراید

Ту доими сӯии номи некӯ гароӣ

تو دایم سوی نام نیکو گرایی

з бисёр некӣ ки кардӣ , ба некӣ

ز بسیار نیکی که کردی، به نیکی

зи халқи ҷаҳони рӯзу шаб дар дуое

ز خلق جهان روز و شب در دعایی

Туро дидаам қодиру порсои бас

ترا دیده ام قادر و پارسا بس

Шигифтаст боқодирии порсое

شگفتست باقادری پارسایی

Ба дидору сӯрат чу мое валикин

به دیدار و صورت چو مایی ولیکن

Ба кирдору гуфтор на зи ҷинси мое

به کردار و گفتار نه‌ز جنس مایی

Ба кирдори некӯ равонҳо физойӣ

به کردار نیکو روانها فزایی

Ба гуфтори фархундаи дилҳо рибоӣ

به گفتار فرخنده دلها ربایی

Диҳанда туро ҳимматӣ дод олӣ

دهنده ترا همتی داد عالی

Ки ҳамвора зон ҳиммати андари балое

که همواره زان همت اندر بلایی

Блоиисти ин ҳиммат ва дар шигифтам

بلاییست این همت و در شگفتم

Ки чун ин балоро таҳаммули намое

که چون این بلا را تحمل نمایی

Ба рӯзии туро дидаам сад мазолим

به روزی ترا دیده ام صد مظالم

Аз он ҳарякии шуғли як подшоиӣ

از آن هریکی شغل یک پادشایی

Ҷавобии диҳии шӯри шаҳрии нишоне

جوابی دهی شور شهری نشانی

Ҳадисӣ кунӣ корхлқии гушойӣ

حدیثی کنی کارخلقی گشایی

Ба рӯйу риёи кор кардан ндонӣ

به روی و ریا کار کردن ندانی

Азиро ки на мард рӯйу риёе

ازیرا که نه مرد روی و ریایی

з ту дод но ёфта кас надонам

ز تو داد نا یافته کس ندانم

зи султонӣу шаҳрӣу рӯстоӣ

ز سلطانی و شهری و روستایی

Ҳазор офарини бод бар ту зи эзад

هزار آفرین باد بر تو ز ایزد

Ки ту дар хури офарину саное

که تو در خور آفرین و ثنایی

Басои ранҷу сахтӣ ки бар дил наҳодӣ

بسا رنج و سختی که بر دل نهادی

Азин тозаи рӯе , вазин хуши лақое

ازین تازه رویی، وزین خوش لقایی

Дарин расму ойину мазҳаб ки дорӣ

درین رسم و آیین و مذهب که داری

Нагӯяд турои кас ки ту бар хатое

نگوید ترا کس که تو بر خطایی

Чаҳ некӯи хисолӣ чаҳ некӯи фаъолӣ

چه نیکو خصالی چه نیکو فعالی

Чаҳ покизаи табъӣ чаҳ покиза рое

چه پاکیزه طبعی چه پاکیزه رایی

Туробад ки хоҳад , турои бад ки гуяд

ترابد که خواهد، ترا بد که گوید

Ки ҳаргиз мабод аз бад ӯро раҳоӣ

که هرگز مباد از بد او را رهایی

Агар аблаҳӣ жож хоед мар ӯ ро

اگر ابلهی ژاژ خاید مر او را

Пушаймон кунад хусрав аз жожи хое

پشیمان کند خسرو از ژاژ خایی

Хилофи ту бар душманон нест фаррух

خلاف تو بر دشمنان نیست فرخ

Азиро ки ту бар кашида худоӣ

ازیرا که تو بر کشیده خدایی

Ҳамеи тобўд дар сарои бузургон

همی تابود در سرای بزرگان

Чу симин батон лаъибатони сарое

چو سیمین بتان لعبتان سرایی

Кунад чашмашон аз шабаҳи муҳраи бозӣ

کند چشمشان از شبه مهره بازی

Кунад зулфашон бар самани мшксоиӣ

کند زلفشان بر سمن مشکسایی

Ба ту тозаи бодоини ҷаҳон кин ҷаҳон ро

به تو تازه باداین جهان کاین جهان را

Чу мари чашмро равшанои ббоиӣ

چو مر چشم را روشنایی ببایی

Биҷузи мртрои ҳеҷ касро мабодо

بجز مرترا هیچ کس را مبادا

зи баъди малики брҷҳони кадхудое

ز بعد ملک برجهان کدخدایی

Чунон чун ту яктои дилии меҳри ӯро

چنان چون تو یکتا دلی مهر اورا

Дилаш бар ту ҳаргизи мабодои ду тоӣ

دلش بر تو هرگز مبادا دو تایی

Бпоиди ваии андари ҷаҳони шоду хуррам

بپاید وی اندر جهان شاد و خرم

Ту дар сояи рأФт ӯ бпоиӣ

تو در سایه رأفت او بپایی

Ба сад меҳргон дигар шод кун дил

به صد مهرگان دگر شاد کن دل

Ки ту шодӣу фаррухиро сазое

که تو شادی و فرخی را سزایی

Ба ҳар ҷашни нави фаррухии модҳи ту

به هر جشن نو فرخی مادح تو

Кунад бар туу шоҳи мадҳати сарое

کند بر تو و شاه مدحت‌سُرایی