эй писар ҳеҷ надонам ки чигуна писарӣ

ای پسر هیچ ندانم که چگونه پسری

Ҳар замон бо падари хеш ба хуии дгарӣ

هر زمان با پدر خویش به خوی دگری

Бо чунин ху ки ту дории псро ,гар ба мисл

با چنین خو که تو داری پسرا، گر به مثل

Сабри Айюби маро будӣ гаштии сипарӣ

صبر ایوب مرا بودی گشتی سپری

Тнгдли гардӣ чун ман сӯии ту кам нагарм

تنگدل گردی چون من سوی تو کم نگرم

Вари сӯй ту нагарм ту ба дигар сӯ нигарӣ

ور سوی تو نگرم تو به دگر سو نگری

Бӯса надиҳӣ ва нахоҳӣ ки касам бӯса диҳад

بوسه ندْهیّ و نخواهی که کسم بوسه دهد

Пас ту эй ҷони падари ранҷу ънои падарӣ

پس تو ای جان پدر رنج و عَنای پدری

Гар нахоҳӣ ки маро бӯса диҳад ҷузи ту касе

گر نخواهی که مرا بوسه دهد جز تو کسی

Ту макун низ гуҳи бӯсаи чунин ҳила гарӣ

تو مکن نیز گه بوسه چنین حیله‌گری

Ман ба парвардан ту ранҷ бидон рӯй барам

من به پروردن تو رنج بدان روی برم

Ки ту дар ҷустани коми дили ман ранҷи барӣ

که تو در جستن کام دل من رنج بری

Ба муроди дил ман бошу дилам низ махӯр

به مراد دل من باش و دلم نیز مخور

Гар ҳамеи хоҳӣ каз суҳбати ман бар бихӯрӣ

گر همی خواهی کز صحبت من بر بخوری

Тири болоӣ ва монандаи тирӣ ки туро

تیر بالایی و ماننده تیری که ترا

Ҳар чаҳ наздиктар орми ту змни дўртрӣ

هر چه نزدیکتر آرم تو زمن دورتری

Макун эй дӯст кигар ман зи ту бар тобам рӯй

مکن ای دوست که گر من ز تو بر تابم روی

Бскаҳи тугаре ва ман гӯям хуноб гарӣ

بسکه تو گریی و من گویم خوناب گری

Ман на аз биксии андари каф ту додам дил

من نه از بیکسی اندر کف تو دادم دل

Ки марои ҷузи ту бтоннд ба хӯбии чўбрӣ

که مرا جز تو بتانند به خوبی چوبری

Дил бидон ёфтӣ аз ман ки накӯ доне хонд

دل بدان یافتی از من که نکو دانی خواند

Мадҳати хоҷаи озода ба алфози дарӣ

مدحت خواجه آزاده به الفاظ دری

Хоҷаи Сайиди абӯи саҳли раиси алрؤсо

خواجه سید ابو سهل رئیس الرؤسا

Аҳмади бен алҳсни он бори худои ҳунарӣ

احمد بن الحسن آن بار خدای هنری

Он маӣ ёфта аз гавҳару зебои маӣ

آن مهی یافته از گوهر و زیبای مهی

Ваон сиррӣ ёфта бар халқу сазовори сиррӣ

وان سری یافته بر خلق و سزاوار سری

Неъмату моли ҷаҳонро бар ӯ нест шараф

نعمت و مال جهان را بر او نیست شرف

Инат мардии хатарӣ , шоди зиёди ин хатарӣ

اینت مردی خطری، شاد زیاد این خطری

Меҳтарӣ карда ва омӯхта дар хонаи хеш

مهتری کرده و آموخته در خانه خویش

Меҳтарӣ кардан ва он меҳтарӣ ӯро гуҳарӣ

مهتری کردن و آن مهتری او را گهری

Аз ато додани пайвастау хўшхўиӣ ӯ

از عطا دادن پیوسته و خوشخویی او

Удабоӣ сафарӣ гашта баров ҳзрӣ

ادبای سفری گشته براو حضری

Зинда кард ӯ ба бузургӣу ҳунари номи падар

زنده کرد او به بزرگی و هنر نام پدر

Ин чунин бояд кардани падаронро писарӣ

این چنین باید کردن پدران را پسری

Пойгоҳ вузаро ёфта наздики малик

پایگاه وزرا یافته نزدیک ملک

Аз накӯ роеу доноӣу тадбир гарӣ

از نکو رایی و دانایی و تدبیر گری

Дар шумори ҳунараши оҷиз ва сар гашта шӯй

در شمار هنرش عاجز و سر گشته شوی

Гар туоне ба мисли қатраи борони шимурӣ

گر توانی به مثل قطره باران شمری

Гар ту хоҳяш вагар на ба ту андари бшлд

گر تو خواهیش و گر نه به تو اندر بشلد

Зроўчўн ба дар хона ӯ бар гузарӣ

زراوچون به در خانه او بر گذری

Лоҷарам номварӣ ёфт байни одати хуб

لاجرم ناموری یافت بین عادت خوب

Ба чунин одат нодир набӯд номварӣ

به چنین عادت نادر نبود ناموری

Талъатӣ дораду хуӣ чу рухи хеши бадеъ

طلعتی دارد و خویی چو رخ خویش بدیع

Фарии он талъати фархунда ва он хуии фарӣ

فری آن طلعت فرخنده و آن خوی فری

эй карӣмии всхии бори худоӣ ки мудом

ای کریمی وسخی بار خدایی که مدام

Аз ҳамаи халқ ба динори ҳамеи шукри харӣ

از همه خلق به دینار همی شکر خری

Андарин давлат монандаи ту кист дигар

اندرین دولت ماننده تو کیست دگر

Чаҳ ба некӯи сирии вчаҳ ба некӯи назарӣ

چه به نیکو سیری وچه به نیکو نظری

Одатии дории некӯи врҳии дории хуб

عادتی داری نیکو ورهی داری خوب

Фазлро роҳбарӣ то ту бад-ӣни роҳбарӣ

فضل را راهبری تا تو بدین راهبری

Зинати малики худовандӣу андари хури малик

زینت ملک خداوندی و اندر خور ملک

Садри девони шаҳи шарқӣу онрои зи дарӣ

صدر دیوان شه شرقی و آنرا ز دری

Бухли наздик ту куфрасту схонзди ту дайн

بخل نزدیک تو کفرست و سخانزد تو دین

Марди дайни дӯст буд оре аз куфри барӣ

مرد دین دوست بود آری از کفر بری

Зибрин чархи фалаки зери камӣни ҳиммати тест

زبرین چرخ فلک زیر کمین همت تست

На аҷабгар тавбаи қадар аз ҳамаи олами зибрӣ

نه عجب گر توبه قدر از همه عالم زبری

Дасти тоқат ба чунон ҳиммат олӣ нарасад

دست طاقت به چنان همت عالی نرسد

Пас ту зини ҳиммат бо ранҷи дилу дарди сиррӣ

پس تو زین همت با رنج دل و درد سری

эй ҷаводӣ ки ҳамаи майли сӯй ҷӯад кунӣ

ای جوادی که همه میل سوی جود کنی

эй карӣмӣ ки ҳамаи роҳи карӣмии сипарӣ

ای کریمی که همه راه کریمی سپری

Чун сухани хоҳии гуфтани ҳамаи содаи нктӣ

چون سخن خواهی گفتن همه ساده نکتی

Чун ҳунари хоҳӣ ҷустани ҳамаи содаи ҷгарӣ

چون هنر خواهی جستن همه ساده جگری

Шери нари вақти ҳунари пеши ту рӯбоҳ шавад

شیر نر وقت هنر پیش تو روباه شود

Зишт бошад ки туро гӯям ту ширнрӣ

زشت باشد که ترا گویم تو شیرنری

Ҳунару фазли ту бар халқ чаро арза кунам

هنر و فضل تو بر خلق چرا عرضه کنم

Чун ба наздики ҳамаи халқ ба ҳар ду смрӣ

چون به نزدیک همه خلق به هر دو سمری

То чу наврӯзи дароради сипаҳи хеш ба боғ

تا چو نوروز درآرد سپه خویش به باغ

Боғи пурлола нав гардад ва гулҳои трӣ

باغ پرلاله نو گردد و گلهای طری

То ки гардад киу кҳсори ту Тахтии зи гуҳар

تا که گردد که و کهسار تو تختی ز گهر

Дашту ҳомӯни чўбсотии шӯ аз шӯштарӣ

دشت و هامون چوبساطی شو از شوشتری

Шоди бодӣу тавоноу қавӣ то ба марои д

شاد بادی و توانا و قوی تا به مرا د

Гуҳ вале парварӣ вагоҳ маъодии шукрӣ

گه ولی پروری وگاه معادی شکری

Маҷлиси ту зи накӯи рӯйон чун боғи баҳор

مجلس تو ز نکو رویان چون باغ بهار

Пари тзрўони хромндаҳу Кебекони дарӣ

پر تذروان خرامنده و کبکان دری

Гӯши ту сӯии самоъу лаби нави сӯии шароб

گوش تو سوی سماع و لب نو سوی شراب

Чашми ту сӯии ду рхсорбти Кошғарӣ

چشم تو سوی دو رخساربت کاشغری