Ҳар ки буд аз ямини давлати шод
هر که بود از یمین دولت شاد
Дили бмҳри ҷамол миллат дод
دل بمهر جمال ملت داد
Ҳар ки ӯ ҳақ неъматаш бишнохт
هر که او حق نعمتش بشناخت
Мейри морои навид хизмат дод
میر مارا نوید خدمت داد
Тоъати он малик баҷо оварад
طاعت آن ملک بجا آورد
Ҳарки ӯ дили барин амири ниҳод
هرکه او دل برین امیر نهاد
Вақт рафтани малики бимири супурд
وقت رفتن ملک بمیر سپرد
Лашкари хешу бандау озод
لشکر خویش و بنده و آزاد
Гуфт бар тахт мамлакат биншин
گفت بر تخت مملکت بنشین
То бтўи ном ман бимонад ёд
تا بتو نام من بماند یاد
Ҳар чаҳ вайрон шуд азтғоФли ман
هر چه ویران شد ازتغافل من
Ҷаҳд кун то магар кунӣ обод
جهد کن تا مگر کنی آباد
Инат некӯи васияту фармон
اینت نیکو وصیت و فرمان
Эзади он шоҳро биёмурзод
ایزد آن شاه را بیامرزاد
Агар он шоҳ ҷовдона назист
اگر آن شاه جاودانه نزیست
Ин худованди ҷовдонаи зиёд
این خداوند جاودانه زیاد
Гули бихандади зиёди ин бар санг
گل بخندد ز یاد این بر سنگ
Об гардад зи дарди он пӯлод
آب گردد ز درد آن پولاد
Анда ӯ дил кушода бибаст
انده او دل گشاده ببست
Ромиши мейри баста ҳо бикшод
رامش میر بسته ها بگشاد
Шамъ дорему шамъ пеш наҳем
شمع داریم و شمع پیش نهیم
Гар бикушт он чароғи моро бод
گر بکشت آن چراغ ما را باد
Гар бирафт он малики бмои бгзошт
گر برفت آن ملک بما بگذاشت
Подшоҳии Кариму поки нажод
پادشاهی کریم و پاک نژاد
Сахт хуб ояд ин ду байти маро
سخت خوب آید این دو بیت مرا
Ки шунидам зи шоирии устод :
که شنیدم ز شاعری استاد :
« подшоҳии гузашти поки нажод
« پادشاهی گذشت پاک نژاد
Подшоҳӣ нишаст фаррухи зод »
پادشاهی نشست فرخ زاد»
Бар гузаштаи ҳамаи ҷаҳони ғамгин
بر گذشته همه جهان غمگین
Ваз нишаста ҳамаи ҷаҳони дилшод
وز نشسته همه جهان دلشاد
Гар чароғӣ змо гирифт ҷаҳон
گر چراغی زما گرفت جهان
Бози шамъии бпиш мо биниҳод
باز شمعی بپیش ما بنهاد
эй худованди хусравони ҷаҳон
ای خداوند خسروان جهان
эй ҷҳонрои биҷои ҷаму Қубод
ای جهانرا بجای جم و قباد
Малик бо рои ту қарор гирифт
ملک با رای تو قرار گرفت
Бахт дар пеши ту бпои устод
بخت در پیش تو بپا استاد
Корҳои ҷаҳони бкоми ту гашт
کارهای جهان بکام تو گشت
Гуфтугӯии ту дар ҷаҳон афтод
گفتگوی تو در جهان افتاد
На шигифт ар зи фари давлати ту
نه شگفت ار ز فر دولت تو
Равед аз шӯраи пеши ту шамшод
روید از شوره پیش تو شمشاد
То бшоҳӣ нишастӣ аз паии ту
تا بشاهی نشستی از پی تو
Ҳафт кишвар ҳаме шавад ҳафтод
هفت کشور همی شود هفتاد
Халқро қиблаи гашти хонаи ту
خلق را قبله گشت خانه تو
Ҳамчуи зини пеши хонаи нўшод
همچو زین پیش خانه نوشاد
Падари пеши байни ту бтўи шоҳ
پدر پیش بین تو بتو شاه
Бас қавӣ кард маликро бунёд
بس قوی کرد ملک را بنیاد
Малик чу кишти гашт ва ту борон
ملک چو کشت گشت و تو باران
Ин ҷаҳон чун арӯс ва ту домод
این جهان چون عروس و تو داماد
Чокроннд бар дар ту кунун
چاکرانند بر در تو کنون
Бартар аз Тӯсу навзару кшўод
برتر از طوس و نوذر و کشواد
Аз паии таҳнияти Халифаи бтў
از پی تهنیت خلیفه بتو
Бифиристади кас , ар бнФрстод
بفرستد کس، ار بنفرستاد
эй амӣрӣ ки дар замонаи ту
ای امیری که در زمانه تو
Нест шуд номи зафтӣу бедод
نیست شد نام زفتی و بیداد
Кафи бродии кушодаи чашм ба меҳр
کف برادی گشاده چشم به مهر
Даст додат худоӣ бо кафи род
دست دادت خدای با کف راد
Зоир аз ту бхрмӣу тараб
زائر از تو بخرمی و طرب
Дирам аз ту бинолау фарёд
درم از تو بناله و فریاد
Тахти шоҳӣу подшоҳӣу малик
تخت شاهی و پادشاهی و ملک
Бртў ва бар замонаи фаррухи бод
برتو و بر زمانه فرخ باد
Чун падар комкор бош ки ту
چون پدر کامکار باش که تو
Падар дайгарӣ барисаму ниҳод
پدر دیگری برسم و نهاد
Моҳи хурдод бар ту фаррухи бод
ماه خرداد بر تو فرخ باد
Офарини бод бар маи хурдод
آفرین باد بر مه خرداد