Ошиқонро худои сабри дҳод

عاشقان را خدای صبر دهاد

Ҳечкасро балоӣ ишқ мабод

هیچکس را بلای عشق مباد

Бо ҳамаи бедилони баробари гашт

با همه بیدلان برابر گشت

Ҳар ки андари балоӣ ишқ афтод

هر که اندر بلای عشق افتاد

Ҳар киро ишқ нест анда нест

هر که را عشق نیست اندُه نیست

Дил ба ишқ аз чаҳ рӯй бояд дод

دل به عشق از چه روی باید داد

Ишқ бар ман дар нишот бибаст

عشق بر من دَرِ نشاط ببست

Ишқ бар ман дар бало бикшод

عشق بر من دَرِ بلا بگشاد

Вои ъшқо чаҳ офатӣ ки зи ту

وای عشقا چه آفتی که ز تو

Ҳеҷ ошиқи ҳаме наёбад дод

هیچ عاشق همی نیابد داد

Бо балоҳои ту ва бо ғами ту

با بلاهای تو و با غم تو

Тани з ки бояду дил аз пӯлод

تن ز کُه باید و دل از پولاد

Дили ман бстдӣ чаҳ донам кард

دل من بستدی چه دانم کرد

Ҳам ба хоҷа барам задаст ту дод

هم به خواجه برم زدست تو داد

Аз қадам то ба сари ҳамеи тани ман

از قدم تا به سر همی تن من

Дил шавад чун зи хоҷаи орми ёд

دل شود چون ز خواجه آرم یاد

Меҳтари поки хуии поки сайр

مهتر پاک خوی پاک سیر

Хоҷаи Сайиди ъмидо , зиёд

خواجه سید عمیدا، زیاد

Хоҷаи бўбкр каз навозиш ӯ

خواجه بوبکر کز نوازش او

Кори вайрони ман шудаи сети обод

کار ویران من شده‌ست آباد

Онкӣ бехидматӣ ва бе сабабӣ

آنکه بی خدمتی و بی سببی

Ҳаст бо ман ба ҷони ширини род

هست با من به جان شیرین راد

Роди мардӣу никномӣ ро

راد مردی و نیکنامی را

ӯ ниҳодаи сет дар ҷаҳони бунёд

او نهاده‌ست در جهان بنیاد

Родии меҳтарони з рӯй раёсат

رادی مهتران ز روی ریاست

Ваон хоҷаи зи гавҳари вази нажод

وان خواجه ز گوهر وز نژاد

Хираду мардумяши рӯзи афзӯн

خرد و مردمیش روز افزون

Фазлу озодгиши модарзод

فضل و آزادگیش مادرزاد

Ҳар ки ӯ тези ҳуштар зи адаб

هر که او تیز هوش‌تر ز ادب

Хонд ӯро мақдаму устод

خواند او را مقدم و استاد

Ҳамчу нўбоўаҳ барниҳод ба чашм

همچو نوباوه برنهاد به چشم

Нома ӯ Халифаи Бағдод

نامه او خلیفهٔ بغداد

Бо дабирон хеш гуфт ки кас

با دبیران خویش گفت که کس

Мари суханро чунин наад бнлод

مر سخن را چنین نهد بنلاد

Хоҷаи бўбкр буд гӯии адаб

خواجه بوبکر بُوَد گوی ادب

Эзад ӯро бақоу умри дҳод

ایزد او را بقا و عمر دهاد

Лақаб ӯ сипеҳр одоб аст

لقب او سپهر آداب است

Венаи лақаби соҳиби ҷалили ниҳод

وین لقب صاحب جلیل نهاد

эй намӯдори мӯъҷизоти Масеҳ

ای نمودار معجزات مسیح

эй сазовори пешгоҳи Қубод

ای سزاوار پیشگاه قباد

То ман аз даргаи ту давр шудам

تا من از درگه تو دور شدم

Бетакаллуф ҳаме нигарадам шод

بی تکلف همی نگردم شاد

Ончӣ бе ту барин диласт аз ғам

آنچه بی تو برین دلست از غم

На ҳамоно ки буд бар Фарҳод

نه همانا که بود بر فرهاد

Давр кардӣ мар аз хизмати хеш

دور کردی مر از خدمت خویش

Чун шмнро зи лаъибати нўшод

چون شمن را ز لعبت نوشاد

Ҳамаи умеди ман туе дар ғам

همه امید من تویی در غم

Ту раседӣ ҳамеи марои фарёд

تو رسیدی همی مرا فریاد

Доду некуӣ аз ту дорам чашм

داد و نیکویی از تو دارم چشم

Чун зи ту ҷаври байнаму бедод

چون ز تو جور بینم و بیداد

Шоди гардони марои бдидни хеш

شاد گردان مرا بدیدن خویش

То дил ман шавад зи ранҷи озод

تا دل من شود ز رنج آزاد

То набошад ба ҳеҷ ақду шумор

تا نباشد به هیچ عقد و شمار

Ҳафт чун ҳафдаҳи ҳашт чун ҳаштод

هفت چون هفده هشت چون هشتاد

То ба вақти баҳору вақти хазон

تا به وقت بهار و وقت خزان

Гул бирӯяд зи озару хурдод

گل بروید ز آذر و خرداد

Як ғами душманони ту сад бод

یک غم دشمنان تو صد باد

Шодӣу ъзи ту яке ҳафтод

شادی و عز تو یکی هفتاد

Бади сколи туу мухолифи ту

بد سکال تو و مخالف تو

Хусри ҷангҷӯӣ бо домод

خسر جنگجوی با داماد

Иди наврӯзи банда дидани тест

عید نوروز بنده دیدن تست

Иди наврӯз бар ту фаррухи бод

عید نوروز بر تو فرخ باد