эй писаргар дил ман кард ҳамеи хоҳии шод

ای پسر گر دل من کرد همی خواهی شاد

Аз пас бодаи марои бӯсаи ҳаме бояд дод

از پس باده مرا بوسه همی باید داد

Нақл бо бода буд бодаи диҳӣ нақл бидиҳ

نقل با باده بود باده دهی نقل بده

Дайр гоҳеаст ки ин расми ниҳоди онкии ниҳод

دیر گاهیست که این رسم نهاد آنکه نهاد

Чанд гоҳеаст ки аз бода ва аз бӯсаи маро

چند گاهیست که از باده و از بوسه مرا

НФкндстии биҳушу нкрдстии шод

نفکندستی بیهوش و نکردستی شاد

Вақт он омад каз бодаи маро маст кунӣ

وقت آن آمد کز باده مرا مست کنی

Гоҳ он омад каз бӯсаи маро бидиҳӣ дод

گاه آن آمد کز بوسه مرا بدهی داد

Гар ҳамеи гӯйии бӯс аз дгарон низ бихоҳ

گر همی گویی بوس از دگران نیز بخواه

Ту маро аз дгарони бардае , эй ҳури нажод

تو مرا از دگران برده ای، ای حور نژاد

Аз карон омадӣу дили брбўдии зи миён

از کران آمدی و دل بربودی ز میان

Ҳечкасро нафитод ончии маро бо ту фитод

هیچکس را نفتاد آنچه مرا با تو فتاد

Чаҳ фусун кардӣ бар ман ки ба ту додам дил

چه فسون کردی بر من که به تو دادم دل

Дил чаро додам хира ба фусуни ту ббод

دل چرا دادم خیره به فسون تو بباد

Дил ба ту додам ва даъвӣ кунад андари дили ман

دل به تو دادم و دعوی کند اندر دل من

Хоҷаи сидобўбкр ки дилшоди зиёд

خواجه سیدابوبکر که دلشاد زیاد

Хоҷаи Сайиди Абубакри ҳасирӣ ки ба фазл

خواجه سید ابوبکر حصیری که به فضل

Дар ҷаҳон аз пас бўбкр чун ӯ мард назод

در جهان از پس بوبکر چون او مرد نزاد

Дар он илм ки барбаст алӣ бар уламо

در آن علم که بربست علی بر علما

ӯ кушодаи сету ҷуз ӯ кас натавонист кушод

او گشاده ست و جز او کس نتوانست گشاد

Гар нкт гуяд ва аз илми сухан ёд кунад

گر نکت گوید و از علم سخن یاد کند

Бо хиради мардум бояд ки сухан гирад ёд

با خرد مردم باید که سخن گیرد یاد

Агар ӯ ҳафт сухан бо ту бигӯед ба мисл

اگر او هفت سخن با تو بگوید به مثل

Зон туро нукта бурун ояд беш аз ҳафтод

زان تو را نکته برون آید بیش از هفتاد

Суханонашро бар дидаи ҳаме нақш кунанд

سخنانش را بر دیده همی نقش کنند

Ба писандони ҳамаи Басра ва он Бағдод

به پسندان همه بصره و آن بغداد

ӯ кунад бар ҳамаи аҳрори дили султони гарм

او کند بر همه احرار دل سلطان گرم

ӯ расад мумтаҳанонро бар султони фарёд

او رسد ممتحنان را بر سلطان فریاد

Ман яқинам ки дар ин панҷаи соли инч касе

من یقینم که در این پنجه سال ایچ کسی

Дар хури нома ӯ нома ба кас нафиристод

در خور نامه او نامه به کس نفرستاد

Бар бисоти малики шарқи азуи фозил тар

بر بساط ملک شرق ازو فاضل تر

Кас нанишаст ва касе низ нахоҳад устод

کس ننشست و کسی نیز نخواهد استاد

Пеши султони ҷаҳон аз ҳамаи бобӣ ки буд

پیش سلطان جهان از همه بابی که بود

Сухан онаст ки ӯ гуяду боқии ҳамаи бод

سخن آنست که او گوید و باقی همه باد

Малики машриқи султони ҷаҳондори бадв

ملک مشرق سلطان جهاندار بدو

Ҳамчунон нозад пайваста ки касрӣ ба Қубод

همچنان نازد پیوسته که کسری به قباد

Ҳама дар кӯшиш он бошад доим ки кунад

همه در کوشش آن باشد دایم که کند

Кори вайрони касонро бар султони обод

کار ویران کسان را بر سلطان آباد

Малики парвизи бчнги орад ҳар кас ки занад

ملک پرویز بچنگ آرد هر کس که زند

Чанг дар хоҷаи мо , врчаҳ буд чун Фарҳод

چنگ در خواجه ما، ورچه بود چون فرهاد

эй мубораки суханӣ каз сухани турфаи ту

ای مبارک سخنی کز سخن طرفه تو

Роди мардонро бар санг бирӯяд шамшод

راد مردان را بر سنگ بروید شمشاد

Андарин давлати сад ғамгин донам ки зи ғам

اندرین دولت صد غمگین دانم که ز غم

Ҳама бар дасту забон ту шуд аз банди озод

همه بر دست و زبان تو شد از بند آزاد

Кор ҳар каси бтрозӣ ва бисозӣ чу нигор

کار هر کس بطرازی و بسازی چو نگار

Чаҳ бикрдор накӯй ва чаҳ бидон ду кафи род

چه بکردار نکوی و چه بدان دو کف راد

Ту касонеро устодае онгаҳ ки зи бим

تو کسانی را استاده ای آنگه که ز بیم

Бар эшон зан ва фарзанд наёраст устод

بر ایشان زن و فرزند نیارست استاد

Вақти кирдори чунинӣ ва чу ошуфтаи шӯй

وقت کردار چنینی و چو آشفته شوی

зи оташи хашми ту чун муми гудозади пӯлод

ز آتش خشم تو چون موم گدازد پولاد

Хашмгин бӯдан ту аз пай дайн бошаду бас

خشمگین بودن تو از پی دین باشد و بس

Кору кирдори туро бар дайн бошад бунёд

کار و کردار تو را بر دین باشد بنیاد

Марди бединро аз ҳайбати ту ҳаш баравад

مرد بیدین را از هیبت تو هش برود

Гар миёни ту ва ӯ бодия бошад ҳаштод

گر میان تو و او بادیه باشد هشتاد

Ҷовдони зӣ ва ҳамин расм ва ҳамин одати дор

جاودان زی و همین رسم و همین عادت دار

Хонаи қарматӣонро бификан лоад аз лоад

خانه قرمطیان را بفکن لاد از لاد

Ту тани осои бшодӣу зи таркони бадеъ

تو تن آسای بشادی و ز ترکان بدیع

Кохи ту ҳамчу биҳиштасту баҳори нўшод

کاخ تو همچو بهشت است و بهار نوشاد

То ҳамеи халқи ҷаҳонро ба ҷаҳони ид буд

تا همی خلق جهان را به جهان عید بود

Ҳаргизи идӣ ки буд бе ту худованд мабод

هرگز عیدی که بود بی تو خداوند مباد