Дӯст дорам кӯдаки симин бар биҷодаҳи лаб

دوست دارم کودک سیمین‌برِ بیجاده لب

Ҳар куҷои зишони яке бинии марои онҷои талаб

هر کجا زیشان یکی بینی مرا آنجا طلب

Хосса бо рӯй сипеду пок чун тобандаи рӯз

خاصه با روی سپید و پاک چون تابنده روز

Хосса бо мӯии сиёҳу тира чун торики шаб

خاصه با موی سیاه و تیره چون تاریک شب

Ҳар киро зингўнаҳ бошад моҳрӯеи мшкмўӣ

هر که را زینگونه باشد ماهرویی مشکموی

Нест маъзӯр , ар биёсоед замонӣ аз тараб

نیست معذور، ار بیاساید زمانی از طرب

То ситодаи сет аз ду чашмаш бар набояд дошт чашм

تا ستاده ست از دو چشمش بر نباید داشت چشم

То нишаста сет аз ду лаълаш бар нишоед дошт лаб

تا نشسته ست از دو لعلش بر نشاید داشت لب

Гар марои зини кӯдаки бут рӯй додстии худоӣ

گر مرا زین کودک بت روی دادستی خدای

Бар лаб ӯ бӯсаҳо мидодмӣ додани аҷаб

بر لب او بوسه ها میدادمی دادن عجب

эй хушо зини пештар кандар сароем зини сифат

ای خوشا زین پیشتر کاندر سرایم زین صفت

Кӯдакон буданд симини синау заррини салб

کودکان بودند سیمین سینه و زرین سلب

Бо сринҳои сипеду гирд чун тели саман

با سرینهای سپید و گرد چون تل سمن

Бо миёнҳои назору зор чун тори қсб

با میانهای نزار و زار چون تار قصب

Аз длоромӣу нағзӣ чун ғазалҳои шаҳид

از دلارامی و نغزی چون غزلهای شهید

Вази диловезӣу хӯбӣ чун таронаи бўтлб

وز دلاویزی و خوبی چون ترانه بوطلب

Гар тиҳӣ шуд зин батон акнӯн сароем бок нест

گر تهی شد زین بتان اکنون سرایم باک نیست

Дили параст аз офарини хусрави хсрўнсб

دل پرست از آفرین خسرو خسرونسب

Подшаҳи зодаи Муҳамади хусрави пирӯзи бахт

پادشه زاده محمد خسرو پیروز بخت

Сари фарози тоҷдорони аҷам ва он араб

سر فراز تاجداران عجم و آن عرب

Хусравонрогар насаби некӯтарин чизе буд

خسروان را گر نسب نیکوترین چیزی بود

Ҳам насаб дорад малики зодаи бмлк ва ҳам ҳасб

هم نسب دارد ملک زاده بملک و هم حسب

эй қарин оварда андари фазл бар хуии малик

ای قرین آورده اندر فضل بر خوی ملک

эй ҳазина карда малику моли бурноаму насаб

ای هزینه کرده ملک و مال برنام و نسب

Пеш аз ин ҳар шоҳӣ ва ҳар хусравии фарзанд ро

پیش از این هر شاهی و هر خسروی فرزند را

Аз паии фарҳанги шогирд фалон кардӣ лақаб

از پی فرهنگ شاگرد فلان کردی لقب

Баҳман онгаҳ рўстмро чанд гуҳ шогирд шуд

بهمن آنگه روستم را چند گه شاگرد شد

То хисолаши бихлли гашту фаъолаши мунтахаб

تا خصالش بیخلل گشت و فعالش منتخب

Ҳамчунон Кайхусрави восФндёри гирд ро

همچنان کیخسرو واسفندیار گرد را

Рустами дастони ҳамеи омухти фарҳангу адаб

رستم دستان همی آموخت فرهنگ و ادب

Ту ҳам аз хурдии бдонстии ҳамаи фарҳангҳо

تو هم از خردی بدانستی همه فرهنگها

Нокашида зли шогирдии внодидаҳи тъб

ناکشیده ذل شاگردی ونادیده تعب

Ту дилии дорӣ чу дарёу кафии дорӣ чу абр

تو دلی داری چو دریا و کفی داری چو ابر

Зон ҳамеи пошии ҷавоҳир , зини ҳамеи бории зҳб

زان همی پاشی جواهر، زین همی باری ذهب

Дар ҳунари шогирди хешӣ чун накӯтар бенгарӣ

در هنر شاگرد خویشی چون نکوتر بنگری

Фазлҳои хештанро ҳам ту бўдстии сабаб

فضلهای خویشتن را هم تو بودستی سبب

Ҳам худованди сахоеи ҳам худованди сухан

هم خداوند سخایی هم خداوند سخن

Ҳам худованди ҳисомии ҳам худованди ҳасб

هم خداوند حسامی هم خداوند حسب

Ҷузи малики Маҳмӯдро , ҳар хусравиро хусравӣ

جز ملک محمود را، هر خسروی را خسروی

Ҳеҷ хусрави ронёиди зин ки ман гуфтам ғазаб

هیچ خسرو رانیاید زین که من گفتم غضب

Подшоҳӣ чун туе аз подшоҳони ҷаҳон

پادشاهی چون تویی از پادشاهان جهان

Подшоҳиро ба тест эй Подшаҳи зодаи насаб

پادشاهی را به تست ای پادشه زاده نسب

Фари шоҳӣ чун ту дории лоҷарами шоҳии тўрост

فر شاهی چون تو داری لاجرم شاهی توراست

Ман чаҳ донам кардан ар пидостии хор аз рутаб

من چه دانم کردن ار پیداستی خار از رطب

Омили Басраи баноми ту ҳаме хоҳад хароҷ

عامل بصره بنام تو همی خواهد خراج

Хотби Бағдод бар науммат ҳаме хонд хтб

خاطب بغداد بر نامت همی خواند خطب

?герат фармон ояд аз султон ки холӣ кун Ироқ

گرت فرمان آید از سلطان که خالی کن عراق

Гардани грднкшонрои нарми гардон чун асаб

گردن گردنکشانرا نرم گردان چون عصب

Номаи фатҳи ту аз шом ояду дигари зи Миср

نامه فتح تو از شام آید و دیگر ز مصر

Манзилӣ зон ту ҳлўон бошаду дигари ҳалаб

منزلی زان تو حلوان باشد و دیگر حلب

Хона бетоъатон аз теғ ту гардад хароб

خانه بی طاعتان از تیغ تو گردد خراب

Ганҷҳои мағрибӣ аз даст ту гардад хрб

گنجهای مغربی از دست تو گردد خرب

Вар бар ин сӯй дигар фармон диҳад шамшери ту

ور بر این سوی دگر فرمان دهد شمشیر تو

Фард гирданд зи хонон то ки чин аз Фрб

فرد گرداند ز خانان تا که چین از فرب

Ҳамчунон чун табъи ту бар роди мардӣ шефта аст

همچنان چون طبع تو بر راد مردی شیفته است

Теғи ту бар куштану хӯн рехтан дорад сғб

تیغ تو بر کشتن و خون ریختن دارد سغب

Андари он саҳро ки шерони ду лашкари сафи кашанд

اندر آن صحرا که شیران دو لشکر صف کشند

Ва осмон аз бар ҳаме хонд барояшон « ақтрб »

و آسمان از بر همی خواند برایشان «اقترب »

Чашма равшан набинад дида аз гирди сипоҳ

چشمه روشن نبیند دیده از گرد سپاه

Бонг тундар нашунӯд гӯш аз ғўи кӯсу члб

بانگ تندر نشنود گوش از غو کوس و چلب

Гашта аз тири хаданги андари каф мардон баҷанг

گشته از تیر خدنگ اندر کف مردان بجنگ

Дрқҳо чун коғази омоҷи султони пари сқб

درقها چون کاغذ آماج سلطان پر ثقب

Сайли хӯни андар майонишон рафтау бархеста

سیل خون اندر میانشان رفته و برخاسته

Бар сари хӯн ҳамчунон биҷодаҳи гнбдҳоҳбб

بر سر خون همچنان بیجاده گنبدهاحبب

Теғҳо чун арғавон ва рӯйҳо чун шнблид

تیغها چون ارغوان و رویها چون شنبلید

Он зи хӯни халқ ва ин аз бими тороҷу нҳб

آن ز خون خلق و این از بیم تاراج و نهب

Чун эй рояти ту рӯй бинмоед зи давр

چون همای رایت تو روی بنماید ز دور

Зон ду лашкар дар замон биншинад ошӯбу шағаб

زان دو لشکر در زمان بنشیند آشوب و شغب

Номҷўёншони биҷой ном бипасанданд нанг

نامجویانشان بجای نام بپسندند ننگ

Пишдстоншони ҳаме пешӣ кунанд андари ҳрб

پیشدستانشان همی پیشی کنند اندر هرب

Рзмгаҳи зишон чунон гардад ки пиндорӣ буд

رزمگه زیشان چنان گردد که پنداری بود

Ҳайбати ту бод ва эшон коҳ ва он саҳрои хшб

هیبت تو باد و ایشان کاه و آن صحرا خشب

Ҷомаи нодӯхтаи пӯшади ҳам аз рӯзи нахуст

جامه نادوخته پوشد هم از روز نخست

Ҳар касе кӯро гирифт аз ҳайбати теғи ту таб

هر کسی کو را گرفت از هیبت تیغ تو تب

эй Муҳамади сират ва науммат Муҳамад ҳар ки ӯ

ای محمد سیرت و نامت محمد هر که او

Аз Муҳамад бозгардад бозгашт аз дайни раб

از محمد بازگردد بازگشت از دین رب

Душманони ту шарик душманон эзаданд

دشمنان تو شریک دشمنان ایزدند

Бар ту як як рози гетӣ бар гирифтан « қдўҷб »

بر تو یک یک راز گیتی بر گرفتن «قدوجب»

Аз қиёси номи ту мари бадсиголони туро

از قیاس نام تو مر بدسگالان ترا

Гоҳи бўҷҳл лъин хонем ва гоҳе бўлҳб

گاه بوجهل لعین خوانیم و گاهی بولهب

Гирди бўҷҳл онкасӣ гардад ки нандешад зи ҷаҳл

گرد بوجهل آنکسی گردد که نندیشد ز جهل

Бўлҳбро бар худ он хонд ки бипасандад лҳб

بولهب را بر خود آن خواند که بپسندد لهب

Гар касе гуяд : ман ва ту , осмон гуяд бадв

گر کسی گوید: من و تو، آسمان گوید بدو

Ту чу ӯ бошӣ , агар бошад раво ки ҳамчуи ҳуб

تو چو او باشی، اگر باشد روا که همچو حب

Ман яқин донам ҳаме гарчи раҷабро Фзлҳост

من یقین دانم همی گرچه رجب را فضلهاست

Икшб аз моҳи муборак ба ки сӣ рӯз аз раҷаб

یکشب از ماه مبارک به که سی روز از رجب

эй тамомии толеъи саъди ту нокардаи падед

ای تمامی طالع سعد تو ناکرده پدید

Дшмнонт чун ситора бар фалаки зери занб

دشمنانت چون ستاره بر فلک زیر ذنب

Зонка зини пас ту бзхми ҳиндӣу тоби каманд

زانکه زین پس تو بزخم هندی و تاب کمند

Кард хоҳии гардан ҳар бадсиголиро адаб

کرد خواهی گردن هر بدسگالی را ادب

Бадсиголи ту зиҳи пероҳан аз бими мисад

بدسگال تو زه پیراهن از بیم مسد

Боз нашносад ҳаме дар гардани хеш аз кнб

باز نشناسد همی در گردن خویش از کنب

То чу банависӣ басӯрат ҳар яке чун ҳам буванд

تا چو بنویسی بصورت هر یکی چون هم بوند

Шеру шеру дайру дайру зеру зеру ҳубу ҳуб

شیر و شیر و دیر و دیر و زیر و زیر و حب و حب

То насозад комили андари доира бо мнсрҳ

تا نسازد کامل اندر دایره با منسرح

То набошад вофири андари доира бо мқтзб

تا نباشد وافر اندر دایره با مقتضب

Шодмон бош эй Карим ва дар карӣмӣ бе риё

شادمان باش ای کریم و در کریمی بی ریا

Подшо бош эй ҷавод ва дар ҷаводӣ бе риб

پادشا باش ای جواد و در جوادی بی ریب

Душманону ҳосидону бадсиголони туро

دشمنان و حاسدان و بدسگالان ترا

Марги андари биксӣу зиндагонӣ дар тъб

مرگ اندر بیکسی و زندگانی در تعب