То ббрдӣ аз дил ва аз чашми ман орому хоб
تا ببردی از دل و از چشم من آرام و خواب
Гуҳи зи дил дар оташи тезами гуҳ аз чашми андари об
گه ز دل در آتش تیزم گه از چشم اندر آب
Ишқи ту бочори чизам ёр дорад ҳашт чиз
عشق تو باچار چیزم یار دارد هشت چیز
Мрмро ҳар соъатии зини ғам ҷигар гардад кабоб
مرمرا هر ساعتی زین غم جگر گردد کباب
Бо рухами зару зрир ва бо дилами гарму зҳир
با رخم زر و زریر و با دلم گرم و زحیر
Бо ду чашмами обу хӯн ва бо танами ранҷу азоб
با دو چشمم آب و خون و با تنم رنج و عذاب
Венаи аҷоибтар ки чун ин ҳашт бо ман ёр кард
وین عجایب تر که چون این هشت با من یار کرد
Ҳашт чиз аз ман бабрад ва ҳашт чизи тнгёб
هشت چیز از من ببرد و هشت چیز تنگیاب
Роҳати вороми рӯҳи вромшу таскини дил
راحت وآرام روح ورامش و تسکین دل
Нузҳати вдидори чашму зинату фари шабоб
نزهت ودیدار چشم و زینت و فرّ شباب
Дар рагу андари тану андари дил ва дар чашми ман
در رگ و اندر تن و اندر دل و در چشم من
Хобу сабру рӯҳу хӯнамро бар афтод инқилоб
خواب و صبر و روح و خونم را بر افتاد انقلاب
Ранҷ дорад ҷои хӯн ва дард дорад ҷои рӯҳ
رنج دارد جای خون و درد دارد جای روح
Ишқ дорад ҷои сабр ва об дорад ҷои хоб
عشق دارد جای صبر و آب دارد جای خواب
Ин танам аз ҳиҷри ту чун барги беди андари хазон
این تنم از هجر تو چون برگ بید اندر خزان
Ин дилам дар ишқи ту чунтузӣ андари моҳтоб
این دلم در عشق تو چون توزی اندر ماهتاب
Рӯй ту бистараду брбўд ва бияфканаду бабрад
روی تو بسترد و بربود و بیفکند و ببرد
Чорчиз аз чорчиз ва ҳар якеро кард ғоб
چارچیز از چارچیز و هر یکی را کرد غاب
Хуррамӣ аз навбаҳору тозагӣ аз сурхи гул
خرمی از نوبهار و تازگی از سرخ گل
Некуӣ аз гирди моҳу равшанӣ аз офтоб
نیکویی از گرد ماه و روشنی از آفتاب
Чори чиз ту набошад солу ма бе ҳашт чиз
چار چیز تو نباشد سال و مه بی هشت چیز
Ҳар яке зон ҳашт дорад сӯии дили бурдани шитоб
هر یکی زان هشت دارد سوی دل بردن شتاب
Чашми ту бехобу сҳр ва рӯй ту бесиму гул
چشم تو بی خواب و سهر و روی تو بی سیم و گل
Ҷаъди тўбии чину печу зулфи ту бебанду тоб
جعد توبی چین و پیچ و زلف تو بی بند و تاب
Тоби зулфину хами ҷаъд ту нашиносам ҳаме
تاب زلفین و خم جعد تو نشناسم همی
Аз хаму тоби каманди хусрави молики рқоб
از خم و تاب کمند خسرو مالک رقاب
Мейри АбуАҳмади Муҳамади хусрави Эрони замин
میر ابواحمد محمد خسرو ایران زمین
Коизд ӯро чанд чиз нек дод аз чанд боб
کایزد او را چند چیز نیک داد از چند باب
Аз ҳунари номи баланд ва аз шарафи ҷоҳи ариз
از هنر نام بلند و از شرف جاه عریض
Аз адаби лафзи бадеъ ва аз хиради рои савоб
از ادب لفظ بدیع و از خرد رای صواب
Бо ҳунари дасти сахӣ ва бо шараф рӯй накӯ
با هنر دست سخی و با شرف روی نکو
Бо хиради хуии накӯ бо сухани фасли улхитоб
با خرد خوی نکو با سخن فصل الخطاب
Ҳаргиз ӯ дар чори вақт аз чори чиз андар намонад
هرگز او در چار وقت از چار چیز اندر نماند
Аҷзи ҳаргизи пеш як наҳиммат нагашт ӯ роҳҷоб
عجز هرگز پیش یک نهمت نگشت او راحجاب
Вақти кирдор аз тавону вақти пайкор аз аду
وقت کردار از توان و وقت پیکار از عدو
Вақти дидор аз савобу вақти гуфтор аз ҷавоб
وقت دیدار از صواب و وقت گفتار از جواب
Ҳашт чиз аз ӯ бабрад аз ҳашт мояи ҳашт чиз
هشت چیز از او ببرد از هشت مایه هشت چیز
Солу моҳи ин ҳашт чизашро ҳаминаст иктисоб
سال و ماه این هشت چیزش را همینست اکتساب
Ҳалам ӯ санги замину табъ ӯ лутфи ҳаво
حلم او سنگ زمین و طبع او لطف هوا
Рӯй ӯ дидори моҳу каф ӯ ҷӯади саҳоб
روی او دیدار ماه و کف او جود سحاب
Расм ӯ ҳасани баҳору лафз ӯ қадари шукр
رسم او حسن بهار و لفظ او قدر شکر
Халқ ӯ бозори машку хуй ӯ буии гулоб
خلق او بازار مشک و خوی او بوی گلاب
Дар диёри гўзгонони андарин аҳди қариб
در دیار گوزگانان اندرین عهد قریب
Чори чиз номвар кард аз паии музду савоб
چار چیز نامور کرد از پی مزد و ثواب
Масҷиди одинау олии минори маймана
مسجد آدینه و عالی منار میمنه
Сад равад шӯри бору ҷӯии оби нўсроб
سد رود شور بار و جوی آب نوسراب
Аз паии хӯбӣ ва аз баҳри салоҳи мардумон
از پی خوبی و از بهر صلاح مردمان
Кишт кард андари биёбон , об ронад андари сароб
کشت کرد اندر بیابان، آب راند اندر سراب
Давлату иқбол ӯ беҳиялат ва беранҷу зл
دولت و اقبال او بی حیلت و بی رنج و ذل
Бӯстон всбзаҳ кард аз сӯхтаи даштии хароб
بوستان وسبزه کرد از سوخته دشتی خراب
Ҳашт чизашро баробар ёфтам бо ҳашт чиз
هشت چیزش را برابر یافتم با هشت چیز
Ҳар яке зон ҳашт сӯии фазл ӯ дорад моб
هر یکی زان هشت سوی فضل او دارد مآب
Теғ ӯро бо қазои втир ӯро бо қадар
تیغ او را با قضا وتیر او را با قدر
Даст ӯро бо сипеҳру хишт ӯро бо шаҳоб
دست او را با سپهر و خشت او را با شهاب
Ҳзм ӯро бо амону азм ӯро бо зафар
حزم او را با امان و عزم او را با ظفر
Лафз ӯро бо қирону ҳифз ӯро бо китоб
لفظ او را با قران و حفظ او را با کتاب
Ҷони хасмаш ҳар замонии сӯии хеш андар кашад
جان خصمش هر زمانی سوی خویش اندر کشد
Теғ ӯро аз ғилофу тир ӯро аз қроб
تیغ او را از غلاف و تیر او را از قراب
Асли родӣу бузургиро ду чизи андари дўчиз
اصل رادی و بزرگی را دو چیز اندر دوچیز
Даст ӯро дар Аннану пой ӯро дар рикоб
دست او را در عنان و پای او را در رکاب
Тобаи фарвардини замин аз лола бар пӯшади радо
تابه فروردین زمین از لاله بر پوشد ردا
То ба даии моҳи осмон аз абр бар бандади ниқоб
تا به دی ماه آسمان از ابر بر بندد نقاب
То чу шаҳривар даройад бозгардад андалеб
تا چو شهریور درآید بازگردد عندلیب
То чу фарвардини даройад пушт бинмоед ғроб
تا چو فروردین درآید پشت بنماید غراب
Шодмони бод ӯ зи эзад бар гуноҳ ӯро афв
شادمان باد او ز ایزد بر گناه او را عفو
Душманашро бар накӯтар тоъати эзади уқоб
دشمنش را بر نکوتر طاعت ایزد عقاب
Чорчизшро мабодои ҷовдонаи чори чиз
چارچیزش را مبادا جاودانه چار چیز
Ин дуо нашигифт агар гардад бсоъти мустаҷоб
این دعا نشگفت اگر گردد بساعت مستجاب
Муддат ӯро карону лашкар ӯро адад
مدت او را کران و لشکر او را عدد
Маликат ӯро заволу неъмат ӯро ҳисоб
ملکت او را زوال و نعمت او را حساب