эй зи кори омада ва рӯй ниҳода ба шикор

ای ز کار آمده و روی نهاده به شکار

Теғу тири ту ҳаме сайр нигараданд зи кор

تیغ و تیر تو همی سیر نگردند ز کار

Гоҳи теғи ту бар оради зи сари душмани гирд

گاه تیغ تو بر آرد ز سر دشمن گرد

Гоҳи тири ту бар оради з бар шери дамор

گاه تیر تو بر آرد ز بر شیر دمار

Ҳайбати теғи туу тир ту дорад шабу рӯз

هیبت تیغ تو و تیر تو دارد شب و روز

Малик бар хасми табаи беша бар шери ҳисор

ملک بر خصم تبه بیشه بر شیر حصار

Вои он хасм ки дар разми бадви гӯйии гир

وای آن خصم که در رزم بدو گویی گیر

Вои он шер ки дар сайди бадви гӯйии дор

وای آن شیر که در صید بدو گویی دار

Рӯзи сайди ту ба чашми ту чаҳ рӯбоҳ ва чаҳ шер

روز صید تو به چشم تو چه روباه و چه شیر

Рӯзи разми ту бар ту чаҳ пиёда чаҳ савор

روز رزم تو بر تو چه پیاده چه سوار

Ман дарин сидгаҳ он дидам аз ту малико

من درین صیدگه آن دیدم از تو ملکا

Ки сифат кардан он гашт ба ман бар душвор

که صفت کردن آن گشت به من بر دشوار

Ҳар чаҳ дар саҳрои дарандау дому дад буд

هر چه در صحرا درنده و دام و دد بود

Ҳамаро гирд ба ҳам кардӣ дар як девор

همه را گرد به هم کردی در یک دیوار

Гирди эшон пурҳ эй бастӣ то тунди уқоб

گرد ایشان پره ای بستی تا تند عقاب

Зон бурун рафт надонист ҳам аз ҳеҷ канор

زان برون رفت ندانست هم از هیچ کنار

Вази сари боло чун жола равон кардӣ тир

وز سر بالا چون ژاله روان کردی تیر

Ҳар киро гуфтӣ бар дида барам тир ба кор

هر که را گفتی بر دیده برم تیر به کار

Дар давиданд ба сӯии ту қатор аз сари кӯҳ

در دویدند به سوی تو قطار از سر کوه

Боз густардӣ дар доман киашон ба қатор

باز گستردی در دامن کهشان به قطار

Чун дарахтон кшн буданд аз давр ва ба тир

چون درختان کشن بودند از دور و به تیر

БФтоднд бидон сон ки фитад миваи зи дор

بفتادند بدان سان که فتد میوه ز دار

Бомдодони ҳамаи кҳсори пар аз ваҳшӣ буд

بامدادان همه کهسار پر از وحشی بود

Шомгоҳ аз ҳамаи пардохта будӣ кҳсор

شامگاه از همه پرداخته بودی کهسار

Дар замонии ҳамаи дашти зи хӯни даду дом

در زمانی همه دشت ز خون دد و دام

Лаъл кардӣ чу гулистонии ҳангоми баҳор

لعل کردی چو گلستانی هنگام بهار

На каронаст мари онро ки ту кардӣ ба қиёс

نه کران است مر آن را که تو کردی به قیاس

На канораст мари онро ки ту кардӣ ба шумор

نه کنار است مر آن را که تو کردی به شمار

Занн барам ман ки чунин буд ҳамоно душман

ظن برم من که چنین بود همانا دشمن

Куштау пеши ту афкандаи сарви ҷонии хор

کشته و پیش تو افکنده سرو جانی خوار

Хоҳамӣ ман ки бҷоистии баҳроми имрӯз

خواهمی من که بجایستی بهرام امروز

То бидидӣ ва биёмухтӣ аз шоҳи шикор

تا بدیدی و بیاموختی از شاه شکار

Шод бош эй малики бори худоён ки гирифт

شاد باش ای ملک بار خدایان که گرفت

Давлату ҳиммату шодӣу шаҳӣ бар ту қарор

دولت و همت و شادی و شهی بر تو قرار

Ту ба кирдори чунин қодир ва мо дар ҳамаи вақт

تو به کردار چنین قادر و ما در همه وقت

Пеши кирдори ту дармонда ба аҷз аз гуфтор

پیش کردار تو درمانده به عجز از گفتار

Номи ту номи ҳамаи шоҳони бистараду бабрад

نام تو نام همه شاهان بسترد و ببرد

Шоҳномаи пас аз ин ҳеҷ надорад миқдор

شاهنامه پس از این هیچ ندارد مقدار

Мари турои бори худоё ба лақаб нест ниёз

مر ترا بار خدایا به لقب نیست نیاز

Номи ту бартару беҳтари зи лақаби сесад бор

نام تو برتر و بهتر ز لقب سیصد بار

Ҳар куҷои гӯйии Маҳмӯд , бидонанд ки кист

هر کجا گویی محمود، بدانند که کیست

Аз фаровонии кирдору баландии осор

از فراوانی کردار و بلندی آثار

Ба зи Маҳмӯди яқинам ки лақаб натавон кард

به ز محمود یقینم که لقب نتوان کرد

Венаи сухан назд ҳамаи халқ аёнасту ҷҳор

وین سخن نزد همه خلق عیان است و جهار

Номи ту дар хури ту , хуии ту андари хури ном

نام تو در خور تو، خوی تو اندر خور نام

Инат номӣу хуии сохтаи маънии дор

اینت نامی و خوی ساخته معنی دار

Ҳар ҷҳондории кӯро ба лақаб бошад фахр

هر جهانداری کو را به لقب باشد فخر

Ҳеҷ шак нест каз он фахр туро бошад ор

هیچ شک نیست کز آن فخر ترا باشد عار

Мард бояд ки мусулмон буду пок буд

مرد باید که مسلمان بود و پاک بود

Чаҳ ба кор ояд чандини суханони бекор

چه به کار آید چندین سخنان بیکار

эй ба ҳар ҷои турои сарварӣу пешравӣ

ای به هر جای ترا سروری و پیشروی

Вай ба ҳар кори турои дастрасу дасти гузор

وی به هر کار ترا دسترس و دست گذار

Шаҳриёронро фахрӣ чаҳ ба базм ва чаҳ ба разм

شهریاران را فخری چه به بزم و چه به رزم

Подшоҳонро нозӣ чаҳ ба тоҷ ва чаҳ ба бор

پادشاهان را نازی چه به تاج و چه به بار

Фаррухати боди бурун омадан аз хона ба сайд

فرخت باد برون آمدن از خانه به صید

Шоди бодӣ ба дил аз сайду зи тани бархӯрдор

شاد بادی به دل از صید و ز تن برخوردار

Шодмона ба ту он кас ки туро дорад дӯст

شادمانه به تو آن کس که ترا دارد دوست

Шодмона ба ту он кас ки туро бошад ёр

شادمانه به تو آن کس که ترا باشد یار

Солу моҳаш ба рух аз шодии рӯяти гули сурх

سال و ماهش به رخ از شادی رویت گل سرخ

Рӯзу шаб бар Рахш аз ромиши ишқати гулнор

روز و شب بر رخش از رامش عشقت گلنار

Аҳди бастаи дил ӯ бо ту ба меҳр ва ба вафо

عهد بسته دل او با تو به مهر و به وفا

Шарт карда тан ӯ бо ту ба бӯс ва ба канор

شرط کرده تن او با تو به بوس و به کنار

Гоҳ дар мавкиби шоҳонаи ту ҷавшани пӯш

گاه در موکب شاهانهٔ تو جوشن‌پوش

Гоҳ дар маҷлиси фархундаи ту бода гусор

گاه در مجلس فرخندهٔ تو باده‌گسار

Ҳар ки аз шодии ту шод набошад ба ҷаҳон

هر که از شادی تو شاد نباشد به جهان

Як замон давр мабод аз ғам ва аз нолаи зор

یک زمان دور مباد از غم و از نالهٔ زار

Маҷлиси афрӯз ба ту боғи ту имрӯзи шҳо

مجلس افروز به تو باغ تو امروز شها

Маҷлис нав куну нави гир ва май нӯши гўор

مجلس نو کن و نو گیر و می نوش گوار

То бузургони сипоҳи ту ба ҳар боғ кунанд

تا بزرگان سپاه تو به هر باغ کنند

Пеши ту аз қабл таҳнияти боғи нисор

پیش تو از قبل تهنیت باغ نثار