Сипедаи дам ки ҳаво бар дарид пардаи шаб

سپیده دم که هوا بر درید پرده شب

Бар омад аз сар ки рӯз бо радои қсб

بر آمد از سر که روز با ردای قصب

Сипеди рӯзи сипаҳ рӯй дода буд ба чин

سپید روز سپه روی داده بود به چین

Шаби сиёҳи сипаҳ рӯй дода сӯии ҳалаб

شب سیاه سپه روی داده سوی حلب

Чунон сиёҳи вшии андакӣ сипед биравӣ

چنان سیاه وشی اندکی سپید بروی

Чу занге ки биханда кушода бошад лаб

چو زنگیی که بخنده گشاده باشد لب

Ҳамеи фурушади шмомаҳ эй зи машки сиёҳ

همی فروشد شمامه ای ز مشک سیاه

Ҳаме бар омад шамъии зи анбари ашҳб

همی بر آمد شمعی ز عنبر اشهب

зи баҳри бадарғаи бошаб ҳаме шуданд баҳам

ز بهر بدرقه باشب همی شدند بهم

Ситорагон ки ҳавои шбстшони мазҳаб

ستارگان که هوای شبستشان مذهب

Ҳаме шуд аз пас шаб бо ситорагони парвин

همی شد از پس شب با ستارگان پروین

Чу ҳафт кавкаби симин бар оҳанӣни збзб

چو هفت کوکب سیمین بر آهنین زبزب

Ситора дар шаби тории бадеъ тар бошад

ستاره در شب تاری بدیع تر باشد

Агар ситораи ҳаводори шаб буд чаҳ аҷаб

اگر ستاره هوادار شب بود چه عجب

Сипедаи ҷомаи баради ҷома каз намоиш буд ?

سپیده جامه برد جامه کز نمایش بود ؟

Сипеди сӯрат ӯ ҳамчуи сӯрати мшўб ?

سپید صورت او همچو صورت مشوب ؟

Чу ғӯта хӯрд дар оби кабӯди мурғи сипед

چو غوطه خورد در آب کبود مرغ سپید

зи чашми дида ниҳон шуд дар осмони кавкаб

ز چشم دیده نهان شد در آسمان کوکب

Яке ситораи баромади миёни кохи амир

یکی ستاره برآمد میان کاخ امیر

Казу ҷамол фузуд андари офариниши раб

کزو جمال فزود اندر آفرینش رب

Ситораи не ки яке шохи малику миваи дил

ستاره نی که یکی شاخ ملک و میوه دل

Ситораи не ки яке пушти насл ва рӯй насаб

ستاره نی که یکی پشت نسل و روی نسب

Яке писар ки бузургӣу подшоҳӣ ро

یکی پسر که بزرگی و پادشاهی را

Лақоӣ ӯст далел ва бақоӣ ӯст сабаб

لقای اوست دلیل و بقای اوست سبب

Бўқтӣ омад каз бохтари сипедаи бом

بوقتی آمد کز باختر سپیده بام

Ҳаме бар омаду шаб буд дар ҷиноҳи ҳрб

همی بر آمد و شب بود در جناح هرب

Чу бршкстаҳи саворӣ ҳаме гурехт саҳар

چو برشکسته سواری همی گریخت سحر

Сипеда дар дам ӯ чун муборизии мъҷб

سپیده در دم او چون مبارزی معجب

з рӯй некӯ бар ҳукми ҳол фол задам

ز روی نیکو بر حکم حال فال زدم

Ки ӯ амир ҳунар бошаду эмоми адаб

که او امیر هنر باشد و امام ادب

Чу хусрави маликон ъам хештани Маҳмӯд

چو خسرو ملکان عم خویشتن محمود

Бтиғ дар фиканд дар ҳазор шаҳри шағаб

بتیغ در فکند در هزار شهر شغب

Чу номвари падари хеши мейри абӯи ёқӯб

چو نامور پدر خویش میر ابو یعقوب

Ҷавод бошад ва бахшанда сёбу зҳб

جواد باشد و بخشنده ثیاب و ذهب

з душманон бастанд ба теғи хеши ҷаҳон

ز دشمنان بستاند به تیغ خویش جهان

Чу рӯз , даргаи мавлуд ӯ , вилояти шаб

چو روز، درگه مولود او، ولایت شب

Худоӣ дар хур ҳар кас диҳад ҳар ончӣ диҳад

خدای در خور هر کس دهد هر آنچه دهد

Дар ин ҳадис яқинанд мардумони ағлаб

در این حدیث یقینند مردمان اغلب

Хуҷастаи боди барин хусрав , ин хуҷастаи писар

خجسته باد برین خسرو، این خجسته پسر

Сипед бод бирав ҷовдона рӯй ҳасб

سپید باد برو جاودانه روی حسب

Амир дар хур худ ёфт ин писари зи худоӣ

امیر در خور خود یافت این پسر ز خدای

Чу мейри бод шараф ёфта бтиғу қсб

چو میر باد شرف یافته بتیغ و قصب

Амири Сайиди Юсуфи бад-ӣни ду чиз намӯд

امیر سید یوسف بدین دو چیز نمود

Ҳзоргўнаҳи ҳунар ҳар як аз дигар асўб

هزارگونه هنر هر یک از دگر اصوب

Бхомаҳ бар ҷигари дӯстони чконидоб

بخامه بر جگر دوستان چکانیدآب

Бтиғ бар ҷигар душманон фиканд лҳб

بتیغ بر جگر دشمنان فکند لهب

Бхомаҳ бар сари зоири ниҳоди тоҷи ато

بخامه بر سر زائر نهاد تاج عطا

Бтиғ бар дили душмани ниҳоди қуфли крб

بتیغ بر دل دشمن نهاد قفل کرب

Бхомаҳ кард валеро умеди зери мурод

بخامه کرد ولی را امید زیر مراد

Бтиғ кард адуро ситораи зери занб

بتیغ کرد عدو را ستاره زیر ذنب

Бхомаҳи зер вале густаред мФрши ноз

بخامه زیر ولی گسترید مفرش ناز

Бтиғи пеши аду боз кард ганҷи крб

بتیغ پیش عدو باز کرد گنج کرب

Зиҳии бмлку муруввати сари мулӯки аҷам

زهی بملک و مروت سر ملوک عجم

Зиҳӣ биҷӯаду сахои Сайиди мулӯки араб

زهی بجود و سخا سید ملوک عرب

Ҳар он замин ки рад ва теғ баркашӣ зи ниёам

هر آن زمین که رد و تیغ برکشی ز نیام

Чунон бисӯзад каз хок ӯ наравед ҳуб

چنان بسوزد کز خاک او نروید حب

Туро бамурдӣу озодагии миёни сипоҳ

ترا بمردی و آزادگی میان سپاه

Ҳазор ном бадеъаст ва сад ҳазор лақаб

هزار نام بدیعست و صد هزار لقب

Бтиғ шох фикандӣ зи крг то икчнд

بتیغ شاخ فکندی ز کرگ تا یکچند

Ба тири билаи з симурғ бификанӣ мхлб

به تیر بیله ز سیمرغ بفکنی مخلب

Адуи брзми ту бар мураккабӣ савор шавад

عدو برزم تو بر مرکبی سوار شود

Ки чори мард буд дасту пои он мураккаб

که چار مرد بود دست و پای آن مرکب

Аз онкии таби сӯии мардуми расӯли марг буд

از آنکه تب سوی مردم رسول مرگ بود

Мухолифони туро таҳният кунанд ба таб

مخالفان ترا تهنیت کنند به تب

Адаби ҳамаи маликони хасмро бҳрб кунанд

ادب همه ملکان خصم را بحرب کنند

Бзр сурх кунӣ хасми хешро ту адаб

بزر سرخ کنی خصم خویش را تو ادب

На зонка тарсӣ аз валек аз карӣмии хеш

نه زانکه ترسی از ولیک از کریمی خویش

Ба хшндӣ чаҳ кунӣ чун чунин кунӣ бғзб

به خشندی چه کنی چون چنین کنی بغضب

Касе ки қасд ту кард аз ҷаҳони саховати ту

کسی که قصد تو کرد از جهان سخاوت تو

з ном кунят ва аз номи малику номи хтб

ز نام کنیت و از نام ملک و نام خطب

Сахои намое ва мардӣ кунӣ ва дод диҳӣ

سخا نمایی و مردی کنی و داد دهی

Ҷузи ин се чизи надории дарин ҷаҳони мксб

جز این سه چیز نداری درین جهان مکسب

Ҳамеша то Бамёни ду ма буд шаъбон

همیشه تا بمیان دو مه بود شعبان

Миёни моҳи сиём ва меаҳ моҳи раҷаб

میان ماه صیام و میاه ماه رجب

Насиби ту зи ҷаҳони хуррамӣу шодии бод

نصیب تو ز جهان خرمی و شادی باد

Насиби душмани тузин ҷаҳони ъноу тъб

نصیب دشمن توزین جهان عنا و تعب

Тиҳӣ мабод се чизи ту ҷовдони зи се чиз

تهی مباد سه چیز تو جاودان ز سه چیز

Каф аз шаробу канор азнигору дили зи тараб

کف از شراب و کنار از نگار و دل ز طرب

Чу боғи пари шкФаҳи маҷлиси ту хуррами бод

چو باغ پر شکفه مجلس تو خرم باد

Биравӣ ғолияи зулфони ёсамини ғабғаб

بروی غالیه زلفان یاسمین غبغب