Шаҳри ғзнӣ на ҳамонаст ки ман дидам пор
شهر غزنی نه همانست که من دیدم پار
Чаҳ фитодаи сет ки имсоли дигаргун шудаи кор
چه فتاده ست که امسال دگرگون شده کار
Хонаҳо байнами пари навҳау пари бонгу хурӯш
خانهها بینم پر نوحه و پر بانگ و خروش
Навҳау бонгу хурӯшӣ ки кунад рӯҳи Фкор
نوحه و بانگ و خروشی که کند روح فکار
Кӯйҳо байнами пари шӯришу сартосари кӯй
کویها بینم پر شورش و سرتاسرِ کوی
Ҳамаи пари ҷӯшу ҳамаи ҷӯшаш аз хайли савор
همه پر جوش و همه جوشش از خیل سوار
Рустаҳо байнам бемардум ва дарҳои дукон
رستهها بینم بی مردم و درهای دکان
Ҳама барбаста ва бар дар зада ҳар як мсмор
همه بربسته و بر در زده هر یک مسمار
Кохҳо байнами пардохта аз муҳташамон
کاخها بینم پرداخته از محتشمان
Ҳама яксар зи рбзи барда ба шористони бор
همه یکسر ز ربض برده به شارستان بار
Меҳтарони байнам бар рӯй занони ҳамчуи занон
مهتران بینم بر روی زنان همچو زنان
Чашм ҳо карда зи хуноба ба ранги гулнор
چشمها کرده ز خونابه به رنگ گلنار
Ҳоҷибони байнами хастаи дилу пӯшидаи сияҳ
حاجبان بینم خستهدل و پوشیده سیه
Каллаи афкандаи яке аз сару дигари дастор
کلَه افکنده یکی از سر و دیگر دستار
Бонувони байнами берун шуда аз хона ба кӯй
بانوان بینم بیرون شده از خانه به کوی
Бар дар майдони гирёну хурушони ҳамвор
بر در میدان گریان و خروشان هموار
Хоҷагон байнам бардошта аз пеши дуот
خواجگان بینم برداشته از پیش دوات
Дастҳо бар сар ва сарҳо зада андари девор
دستها بر سر و سرها زده اندر دیوار
Омилон байнам бозомада ғамгини зи амал
عاملان بینم بازآمده غمگین ز عمل
Корнокрдаҳу норафта ба девони шумор
کارناکرده و نارفته به دیوانِ شمار
Мутрибони байнами гирён ва даҳ ангушти газон
مطربان بینم گریان و ده انگشت گزان
Равадҳо бар сар ва бар рӯй зада шефтаи вор
رودها بر سر و بر روی زده شیفتهوار
Лашкарии байнам ; саргашта , саросема шуда
لشکری بینم؛ سرگشته، سراسیمه شده
Чашмҳо пурнам ва аз ҳасрат ва ғам гашта назор
چشمها پرنَم و از حسرت و غم گشته نزار
Ин ҳамон лшкрённд ки ман дидам дай ?
این همان لشکریانند که من دیدم دی؟
Венаи ҳамон шаҳр ва заминаст ки ман дидам пор ?
وین همان شهر و زمین است که من دیدم پار؟
Магари имсоли малик боз наомад зи ғзо ?
مگر امسال ملک باز نیامد ز غزا؟
Душманӣ рӯй ниҳодаи сет бар ин шаҳру диёр ?
دشمنی روی نهاده ست بر این شهر و دیار؟
Магари имсоли з ҳар хонаи азизии гуми шд_
مگر امسال ز هر خانه عزیزی گم شد_
То шуд аз ҳасрату ғами рӯзи ҳама чун шаби тор ?
تا شد از حسرت و غم روز همه چون شب تار؟
Магари имсол чу пирор бинолед малик ?
مگر امسال چو پیرار بنالید ملک؟
Неи ман ошӯби азин гӯна надидам пирор
نی من آشوب ازین گونه ندیدم پیرار
Ту нагӯйӣ чаҳ фитодаи сет ? бигӯ гар битавон
تو نگویی چه فتاده ست؟ بگو گر بتوان
Ман на бегонаам , ин ҳоли зи ман бози мадор !
من نه بیگانه ام، این حال ز من باز مدار!
Ин чаҳ шуғласт ва чаҳ ошӯб ва чаҳ бонгасту хурӯш ?
این چه شغل است و چه آشوب و چه بانگ است و خروش؟
Ин чаҳ кораст ва чаҳ бораст ва чаҳ чандини гуфтор ?
این چه کار است و چه بار است و چه چندین گفتار؟
Кошкӣ он шаб ва он рӯз ки тарсидам аз он
کاشکی آن شب و آن روز که ترسیدم از آن
НФтодстӣу шодии ншдстии тимор
نفتادستی و شادی نشدستی تیمار
Кошкӣ чашми бад андар нараседӣ ба амир
کاشکی چشم بد اندر نرسیدی به امیر
Оҳи тарсам ки расед ва шудаи маи зери ғубор
آه ترسم که رسید و شده مه زیر غبار
Рафт ва моро ҳамаи бечора ва дармонда бимонад
رفت و ما را همه بیچاره و درمانده بماند
Ман надонам ки чаҳ дармон кунам инро ва чаҳ чор
من ندانم که چه درمان کنم این را و چه چار
Оҳу дардои вдриғо ки чу Маҳмӯди малик
آه و دردا ودریغا که چو محمود ملِک
Ҳамчу ҳар хорӣ дар зери замини резади хор
همچو هر خاری در زیر زمین ریزد خوار
Оҳу дардо ки ҳамеи лаъл ба кон боз шавад
آه و دردا که همی لعل به کان باز شود
ӯ миёни гул ва аз гул нашавад бархӯрдор
او میان گل و از گل نشود برخوردار
Оҳу дардо ки бе ӯ ҳаргиз натавонам дид
آه و دردا که بی او هرگز نتوانم دید
Боғи фирӯзии пари лолау гулҳои ба бор
باغ فیروزی پر لاله و گلهای بهبار
Оҳу дардо ки ба якбори тиҳии байнам аз ӯ
آه و دردا که به یکبار تهی بینم از او
Кохи Маҳмӯдӣ ва он хонаи пари нақш ва нигор
کاخ محمودی و آن خانهٔ پر نقش و نگار
Оҳу дардо ки кунун қарматӣон шод шаванд
آه و دردا که کنون قرمطیان شاد شوند
Эминӣ ёбанд аз санги парокандау дор
ایمنی یابند از سنگ پراکنده و دار
Оҳи вдрдо ки кунун қайсари рӯмии барраад
آه ودردا که کنون قیصر رومی برهد
Аз такопуии баровардани бурҷу девор
از تکاپوی برآوردن برج و دیوار
Оҳу дардо ки кунун брҳмнони ҳамаи ҳинд
آه و دردا که کنون برهمنان همه هند
Ҷои созанд батонро дигар аз нави ббҳор
جای سازند بتان را دگر از نو ببهار
Мейри мо хуфта ба хоки андар ва мо аз бар хок
میر ما خفته به خاک اندر و ما از بر خاک
Ин чаҳ рӯзаст бад-ӣни торӣ ? ё раб , зинҳор !
این چه روز است بدین تاری؟ یا رب، زنهار!
Фоли бад чун занами ин ҳоли ҷуз инаст магар
فال بد چون زنم این حال جز این است مگر
Занами он фол ки гирад дил аз он фоли қарор
زنم آن فال که گیرد دل از آن فال قرار
Мейр май хӯрдаи магари дай ва бихуфта сети имрӯз
میر می خورده مگر دی و بخفته ست امروز
Дайри хуфтаи сет ; магар ранҷ раседаш зи хумор
دیر خفته ست؛ مگر رنج رسیدش ز خمار
Кӯси навбаташ ҳамоно ки ҳаме зон назананд
کوس نوبَتْش همانا که همی زآن نزنند
То бхсбди хушу камтар будаш бар дили бор
تا بخسبد خوش و کمتر بوَدش بر دل بار
эй амири ҳамаи мейрону шаҳаншоҳи ҷаҳон
ای امیر همه میران و شهنشاه جهان
Хез ва аз ҳуҷраи буруни ой ки хуфтӣ бисёр
خیز و از حجره برون آی که خفتی بسیار
Хези шоҳо ! ки ҷаҳони пари шағабу шӯр шудаи сет
خیز شاها! که جهان پر شغب و شور شده ست
Шӯр бинишону шабу рӯз ба шодӣ бигзор
شور بنشان و شب و روز به شادی بگذار
Хези шоҳо ! ки ба қнўҷ , сипаҳи гирд шуда аст
خیز شاها! که به قنّوج، سپه گرد شده است
Рӯй зони сӯ на ва бар торакашони оташи бор
روی زآن سو نِه و بر تارکشان آتش بار
Хези шоҳо ! ки расӯлони шаҳон омада анд
خیز شاها! که رسولان شهان آمده اند
Ҳадя ҳо доранд оварда фаровону нисор
هدیهها دارند آورده فراوان و نثار
Хези шоҳо ! ки амирон ба салом омада анд
خیز شاها! که امیران به سلام آمده اند
Борашони даҳ ки расидаи сет ҳамоно гуҳи бор
بارشان ده که رسیده ست همانا گه بار
Хези шоҳо ! ки ба фирӯзии гули боз шудаи сет
خیز شاها! که به فیروزی گل باز شده ست
Бар гули нави қадаҳӣ чанд май лаъл гусор
بر گل نو قدحی چند می لعل گسار
Хези шоҳо ! ки ба чавгонии гирд омада анд
خیز شاها! که به چوگانی گرد آمده اند
Онкӣ бо эшон чавгон задае чандини бор
آنکه با ایشان چوگان زده ای چندین بار
Хези шоҳо ! ки чу ҳар сол ба арз омада анд
خیز شاها! که چو هر سال به عرض آمده اند
Аз пас кохи туу боғи ту , пелии дуҳазор
از پس کاخ تو و باغ تو، پیلی دوهزار
Хези шоҳо ! ки ҳамаи дӯхтау сохтаи гашт
خیز شاها! که همه دوخته و ساخته گشت
Халъати лашкар ва гардид ба якҷои анбор
خلعت لشکر و گردید به یکجای انبار
Хези шоҳо ! ки ба дидори ту фарзанди азиз
خیز شاها! که به دیدار تو فرزند عزیز
Ба шитоб омад ; бинмоӣ мар ӯро дидор
به شتاب آمد؛ بنمای مر او را دیدار
Ки тавонад ки бронгирди зини хоби ту ро
که تواند که برانگیرد زین خواب تو را
Хуфтӣ он хуфтан каз бонг нагардӣ бедор
خفتی آن خفتن کز بانگ نگردی بیدار
Гар чунон хуфтӣ эй шаҳ ки нахоҳӣ бархест
گر چنان خفتی ای شه که نخواهی برخاست
эй худованд ! ҷаҳони хез ва ба фарзанд сипор
ای خداوند! جهان خیز و به فرزند سپار
Хуфтан бисёр эй хусрави хуй ту набӯд
خفتن بسیار ای خسرو خوی تو نبود
Ҳечкас хуфтаи надидаи сети туро зини кирдор
هیچکس خفته ندیده ست تو را زین کردار
Хуии ту тохтану шуғли сафар буд мудом
خوی تو تاختن و شغل سفر بود مدام
Бнёсўдӣ ҳар чанд ки будӣ бемор
بنیاسودی هر چند که بودی بیمار
Дар сафар будӣ то будӣ ва дар кори сафар
در سفر بودی تا بودی و در کار سفر
Тан чун кӯҳи ту аз ранҷ сафар гашта назор
تن چون کوه تو از رنج سفر گشته نزار
Сафарии конро бозомадани умед буд
سفری کآنرا بازآمدن امید بوَد
Ғам ӯ кам буд , ҳар чанд ки бошад душвор
غم او کم بوَد، هر چند که باشد دشوار
Сафарии дории имсоли шҳо андари пеш
سفری داری امسال شها اندر پیش
Ки мари онро на кронсти падед ва на канор
که مر آنرا نه کرانست پدید و نه کنار
Як дмки бории дрхонаҳ ббоист нишаст
یک دمک باری درخانه ببایست نشست
То бдидндӣ рӯй ту азизону табор
تا بدیدندی روی تو عزیزان و تبار
Рафтан ту ба хазон будӣ ва ҳар соли шҳо
رفتن تو به خزان بودی و هر سال شها
Чаҳ шитоб омад комсол бирафтӣ ба баҳор
چه شتاب آمد کامسال برفتی به بهار
Чун кунӣ сабру ҷудо чанд туоне бӯдан
چون کنی صبر و جدا چند توانی بودن
Зони бародар ки бпрўрдӣ ӯро ба канор
زآن برادر که بپروردی او را به کنار
Тан ӯ аз ғаму тимори ту чун мӯӣ шудаи сет
تن او از غم و تیمار تو چون موی شده ست
Рух чун лола ӯ зард , ба ранги динор
رخ چون لالهٔ او زرد، به رنگ دینار
Аз фаровон ки бгрид ба сари гӯри ту шоҳ
از فراوان که بگرید به سر گور تو شاه
Оби дидаи бшхўдаҳи сети мар ӯро рухсор
آب دیده بشخوده ست مر او را رخسار
Оташӣ дорад дар дил ки ҳамаи рӯз аз он
آتشی دارد در دل که همه روز از آن
Бирасонад ба сӯии гунбади афлоки шарор
برساند به سوی گنبد افلاک شرار
Гар бародари ғам ту хӯрд шҳо нест аҷаб
گر برادر غم تو خورد شها نیست عجب
Душманат беғам ту нест ба лайл ва ба наҳор
دشمنت بی غم تو نیست به لیل و به نهار
Мурғу моҳӣ чу занон бар ту ҳаме навҳа кунанд
مرغ و ماهی چو زنان بر تو همی نوحه کنند
Ҳама бо мо шудаи андари ғаму андӯҳи ту ёр
همه با ما شده اندر غم و اندوه تو یار
Рӯзу шаб бар сари тобути ту аз ҳасрати ту
روز و شب بر سر تابوت تو از حسرت تو
Кохи пирӯзӣ чун абр ҳаме гиряд зор
کاخ پیروزی چون ابر همی گرید زار
Ба ҳисор аз фазаъу бими ту рафтанди шаҳон
به حصار از فزع و بیم تو رفتند شهان
Ту шҳо аз фазаъу бим ки рафтӣ ба ҳисор ?
تو شها از فزع و بیم که رفتی به حصار؟
Ту ба боғӣ чу биёбоне дилтанг шудӣ
تو به باغی چو بیابانی دلتنگ شدی
Чун грФтстӣ дар ҷойгаҳии танги қарор ?
چون گرفتستی در جایگهی تنگ قرار؟
На ҳамоно ки ҷаҳони қадар ту донист ҳаме
نه همانا که جهان قدر تو دانست همی
Лоҷарам назд хирадманд надорад миқдор
لاجرم نزد خردمند ندارد مقدار
Зинату қимату миқдор , ҷаҳонро ба ту буд
زینت و قیمت و مقدار، جهان را به تو بود
То ту рафтӣ зи ҷаҳон , ин се бурун шуд якбор
تا تو رفتی ز جهان، این سه برون شد یکبار
Шуъароро ба ту бозор барафрӯхта буд
شعرا را به تو بازار برافروخته بود
Рафтӣ ва бо ту ба якбори шикасти он бозор
رفتی و با تو به یکبار شکست آن بازار
эй амӣрӣ ки ватан дошт ба наздики ту фахр
ای امیری که وطن داشت به نزدیک تو فخر
эй амӣрӣ ки нагашта сет ба даргоҳи ту ор
ای امیری که نگشته ست به درگاه تو عار
Ҳамаи ҷаҳди ту дар он буд ки эзад фармуд
همه جهد تو در آن بود که ایزد فرمود
Ранҷи каш будӣ дар тоъати эзади ҳамвор
رنجکش بودی در طاعت ایزد هموار
Бгзород ва ба рӯй ту мёроди ҳгрз
بِگُذاراد و به روی تو میاراد هَگِرز
Злтиро ки накардӣ ту бидон истиғфор
زلتی را که نکردی تو بدان استغفار
Зиндаи бодо ба валиаҳди ту номи ту мудом
زنده بادا به ولیعهد تو نام تو مدام
эй шаҳи никдли никхўии некӯкор
ای شه نیکدل نیکخوی نیکوکار
Дили пжмон ба валиаҳд ту хурсанд кунод
دل پژمان به ولیعهد تو خرسند کناد
Ин бародар ки зи дард ту зад андари дили нор
این برادر که ز درد تو زد اندر دل نار
Андари он гетии эзади дили ту шод кунод
اندر آن گیتی ایزد دل تو شاد کناد
Ба биҳишт ва ба савоб ва ба фаровони кирдор
به بهشت و به ثواب و به فراوانکردار