Ишқ хушаст ар мусоидат буд аз ёр

عشق خوشست ار مساعدت بود از یار

Ёри мусоид на андакаст ва на бисёр

یار مساعد نه اندکست و نه بسیار

Ҳаст , валикин куҷо якеаст , зада ҷо

هست ، ولیکن کجا یکیست، زده جا

Даҳ дили бинии бадви ниҳодаи бзнҳор

ده دل بینی بدو نهاده بزنهار

Шукри худовандро ки лолаи рухи ман

شکر خداوند را که لاله رخ من

Чун дгарон нест номусоиди вмкор

چون دگران نیست نامساعد ومکار

Чарб забонасту хуби хуйу вафои ҷӯй

چرب زبانست و خوب خوی و وفا جوی

Сахт бадеъасту хӯбрӯйу вафодор

سخت بدیعست و خوبروی و وفادار

Бода диҳад , чун марои ббодаҳ буд майл

باده دهد ، چون مرا بباده بود میل

Бӯса диҳад , чун маро бабўса фитад кор

بوسه دهد، چون مرا ببوسه فتد کار

Гоҳ кунад хонаро ба зулф чу таббат

گاه کند خانه را به زلف چو تبت

Гоҳ кунад хаймаро ба рӯй чу Фархор

گاه کند خیمه را به روی چو فرخار

Лолаи фурушади мароу машк фурӯ шуд

لاله فروشد مرا و مشک فرو شد

Лола фурушаст дилбари ману аттор

لاله فروشست دلبر من و عطار

Машки фурушади марои зноФаҳи ду зулф

مشک فروشد مرا زنافه دو زلف

Лолаи фурушади марои збоғи ду рухсор

لاله فروشد مرا زباغ دو رخسار

Боғи ду рухсор ӯ хушаст валикин

باغ دو رخسار او خوشست ولیکن

Хуштар аз он боғ , хуии шоҳи ҷаҳондор

خوشتر از آن باغ، خوی شاه جهاندار

Қутби мъолии малики Муҳамади Маҳмӯд

قطب معالی ملک محمد محمود

Носири дайну муайяни миллати мухтор

ناصر دین و معین ملت مختار

Онкии зи даъвии фузуни намояди маънӣ

آنکه ز دعوی فزون نماید معنی

Вонкаҳи зи гуфтор беш дорад кирдор

وانکه ز گفتار بیش دارد کردار

Ҷӯади всхоро азуи фузун шудаи қисмат

جود وسخا را ازو فزون شده قسمت

Илми водбро бадв фурӯхта бозор

علم وادب را بدو فروخته بازار

Аҳли адабро бузург дорад ва нашигифт

اهل ادب را بزرگ دارد و نشگفت

Ин зи бузургяш , бас бузург мапиндор

این ز بزرگیش، بس بزرگ مپندار

Қадари гуҳари ҷузи гуҳар шинос надонад

قدر گهر جز گهر شناس نداند

Аҳли адабро адиб донад миқдор

اهل ادب را ادیب داند مقدار

Чашм бидон даври бод аз он шаҳи кони шаҳ

چشم بدان دور باد از آن شه کان شه

Сахт адаб парварасту илми харидор

سخت ادب پرورست و علم خریدار

Дарга ӯро чаҳ хонд бояд зини пас

درگه او را چه خواند باید زین پس

Саҷдаи гуҳи хусравону қиблаи аҳрор

سجده گه خسروان و قبله احرار

эй бсёсти фурӯи барандаи аъдо

ای بسیاست فرو برنده اعدا

эй бсхоўт бар оварандаи зуввор

ای بسخاوت بر آورنده زوار

Кист ки аз бахшиш ту нест гарони дахл

کیست که از بخشش تو نیست گران دخل

Кист ки аз миннат ту нест гронбор

کیست که از منت تو نیست گرانبار

Хизмати ту ходимонатро гуҳи таъриф

خدمت تو خادمانت را گه تعریف

Фориғ дорад ба нек дошт зи гуфтор

فارغ دارد به نیک داشت ز گفتار

Ҳар чаҳ касе бе ниёзи бинии имсол

هر چه کسی بی نیاز بینی امسال

Хизмати фархунда ту карда буд пор

خدمت فرخنده تو کرده بود پار

Гар ту бадингуна дошт хоҳии чокар

گر تو بدینگونه داشت خواهی چاکر

Ҳар мулкиро бхдмти омадаи ингор

هر ملکی را بخدمت آمده انگار

Қайсар бар даргаи ту дарди ноқавс

قیصر بر درگه تو درد ناقوس

Ҳар қул дар хизмати ту баради зуннор

هر قل در خدمت تو برد زنار

Фараи шоҳии худои ҷумла туро дод

فره شاهی خدای جمله ترا داد

Вонк бар чеҳра ту ҳаст падедор

وانک بر چهره تو هست پدیدار

Шоҳи ҷаҳони хусрави замони падари ту

شاه جهان خسرو زمان پدر تو

Кард гуҳи кин ба теғи зари ту меъёр

کرد گه کین به تیغ زر تو معیار

Садри мазолими бтўи надодӣ бар хайр

صدر مظالم بتو ندادی بر خیر

Гар ту набӯдӣ бсдри малики сазовор

گر تو نبودی بصدر ملک سزاوار

Бо ту амиро баробарӣ натавон кард

با تو امیرا برابری نتوان کرد

Вонкаҳ кунад бошад аз қиёс на ҳушёр

وانکه کند باشد از قیاس نه هشیار

Аз маликони он бузургтар ки ту ӯ ро

از ملکان آن بزرگتر که تو او را

Аз паии хизмати бурузи бори диҳии бор

از پی خدمت بروز بار دهی بار

Зери хилофи ту ҷой мор шиканҷаст

زیر خلاف تو جای مار شکنجست

Мард ки оқил буд ҳазар кунад аз мор

مرد که عاقل بود حذر کند از مار

Ори зи баҳри мухолифони ту зиндаи сет

عار ز بهر مخالفان تو زنده ست

Варна бикунадии мафохири ту сари ор

ورنه بکندی مفاخر تو سر عار

Ҳар ки зи бими сиёсати ту фурӯ хуфт

هر که ز بیم سیاست تو فرو خفت

Маҳшар бархезад ва нагардад бедор

محشر برخیزد و نگردد بیدار

Фахр кунад чӯби всри фарозад бар авд

فخر کند چوب وسر فرازد بر عود

Зонка адуии турои зи чӯб буд дор

زانکه عدوی ترا ز چوب بود دار

эй бтўи ободи адли умри хитоб

ای بتو آباد عدل عمر خطاب

Ваии зи ту бар пои илми ҳайдари каррор

وی ز تو بر پای علم حیدر کرار

Бо сухани ту ҳамаи суханҳо ноқис

با سخن تو همه سخنها ناقص

Бо ҳунари ту ҳамаи ҳунарҳо бекор

با هنر تو همه هنرها بیکار

Бе гунаҳии кас бар ту хор нагардад

بی گنهی کس بر تو خوار نگردد

Зари зчаҳ хорӣ кашад чу нест гунаҳкор !

زر زچه خواری کشد چو نیست گنهکار !

Онкии маровро азиз кард худованд

آنکه مراو را عزیز کرد خداوند

Аз чаҳ қабл назд ту залил шуду хор !

از چه قبل نزد تو ذلیل شد و خوار!

Ози ҳамеи гирди зар гузашт наёрад

آز همی گرد زر گذشت نیارد

То бибаредӣ сари савол ба динор

تا ببریدی سر سؤال به دینار

Бори худоё ! хдоигоно ! шоҳо !

بار خدایا! خدایگانا! شاها!

Шеъри марои саҳл бар гузора кун ин бор

شعر مرا سهل بر گذاره کن این بار

Зонка марои ранҷу хастагии раҳи қнўҷ

زانکه مرا رنج و خستگی ره قنوج

Кӯфта карда сету хираи мағзу сбксор

کوفته کرده ست و خیره مغز و سبکسار

Ман ки туро шеър гӯям аз пас ин шеър

من که ترا شعر گویم از پس این شعر

Ҷаҳд кунам то бадеъ гӯям ҳамвор

جهد کنم تا بدیع گویم هموار

Мадҳи туу байти он чу дарҷи маъонӣ

مدح تو و بیت آن چو درج معانی

Шърмну лафзи он чу лؤлؤи шҳўор

شعرمن و لفظ آن چو لؤلؤ شهوار

То рух бедил кунад ҳадиси гули зард

تا رخ بیدل کند حدیث گل زرد

То рух дилбар кунад ҳадиси гули нор

تا رخ دلبر کند حدیث گل نار

Барги гули нори боду барги гули зард

برگ گل نار باد و برگ گل زرد

Қисми туу қисми душманони ту аз хор

قسم تو و قسم دشمنان تو از خار

То ки чу ғамгини бгриду бхрўшд

تا که چو غمگین بگرید و بخروشد

Абр ба Урдӣбиҳишту раъд ба озор

ابر به اردیبهشت و رعد به آزار

Душмани ту ръдўори бод ҳамеша

دشمن تو رعدوار باد همیشه

Ҷуфт хурӯшидан ва гиристани зор

جفت خروشیدن و گریستن زار

То ба дар хонаи ту баргаи навбат

تا به در خانه تو برگه نوبت

Симин шндФ зананду заррини мзмор

سیمین شندف زنند و زرین مزمار

Идати фархундаи боду рӯзати масъӯд

عیدت فرخنده باد و روزت مسعود

Вази ҳамаи бадҳо турои худои нигаҳдор

وز همه بدها ترا خدای نگهدار