эй дариғо дили ман кони санами симин бар

ای دریغا دل من کان صنم سیمین بر

Дили ман бараду маро аз дил ӯ нест хабар

دل من برد و مرا از دل او نیست خبر

ӯ дилӣ дошт гиромӣу дилӣ дигар ёфт

او دلی داشت گرامی و دلی دیگر یافت

Кошкӣ ман длкии ёФтмӣ низ дигар

کاشکی من دلکی یافتمی نیز دگر

ДлФрўшони хуросонро бозор куҷост

دلفروشان خراسان را بازار کجاست

То дилӣ ёбам азишон чу дили хеши магар

تا دلی یابم ازیشان چو دل خویش مگر

Андарин шаҳр касеро дил афзӯнӣ нест

اندرین شهر کسی را دل افزونی نیست

Вар буд низ ҳамоно нафурӯшанд ба зар

ور بود نیز همانا نفروشند به زر

Ҳар ки ӯ гирд батон гашт чу ман бедил шуд

هر که او گرد بتان گشت چو من بیدل شد

Ҳоли азингўнаҳи сети ӣнҷо , ҳазар эй қавми ҳазар

حال ازینگونه ست اینجا، حذر ای قوم حذر

Ту чгўиӣ ки ман бедил чун тонам гуфт

تو چگویی که من بیدل چون تانم گفت

Мадҳати хусрави одил ба чунин ҳоли андар

مدحت خسرو عادل به چنین حال اندر

Мейри абӯи аҳмдбни Маҳмӯди он шери шикор

میر ابو احمدبن محمود آن شیر شکار

Мейри абӯи Аҳмади бен Маҳмӯди он шери шукр

میر ابو احمد بن محمود آن شیر شکر

Онкӣ аз шоҳон бешаст ба илм ва ба адаб

آنکه از شاهان بیشست به علم و به ادب

Онкӣ аз мейрон бешаст ба фазл ва ба ҳунар

آنکه از میران بیشست به فضل و به هنر

Ба ниҳоду хуу сӯрат бпдр монад рост

به نهاد و خو و صورت بپدر ماند راست

Писар онаст падарро ки бимонад бпдр

پسر آنست پدر را که بماند بپدر

То ҷаҳон гум нашавад , гум нашавад ному нишон

تا جهان گم نشود، گم نشود نام و نشان

Падариро ки чунин дод худованди писар

پدری را که چنین داد خداوند پسر

Шукр бояд кунад эзадро султон ки кунад

شکر باید کند ایزد را سلطان که کند

Ба чунин шоҳи накӯи расми писандидаи сайр

به چنین شاه نکو رسم پسندیده سیر

Гар ҳунар бояд , ҳаст , ар ки сахо бояд ҳаст

گر هنر باید، هست، ار که سخا باید هست

Ба қиёси адади қатраи борон ба шимур

به قیاس عدد قطره باران به شمر

Эзад аз чеҳра ӯ чашм бидон давр кунод

ایزد از چهره او چشم بدان دور کناد

Хоссаи имрӯз ки имрӯз фузун дорад фар

خاصه امروز که امروز فزون دارد فر

эй сапандӣ , манишин , хези сапанди ори сапанд

ای سپندی ،منشین، خیز سپند آر سپند

То турои созам аз ин чашми гиромии миҷмар

تا ترا سازم از این چشم گرامی مجمر

Вари бадасти ту кунун ахгар афрӯхта нест

ور بدست تو کنون اخگر افروخته نیست

зи оташи ҳайбати он шаҳ ба фурӯзони ахгар

ز آتش هیبت آن شه به فروزان اخگر

Чашми бадро зи чунон шоҳ бигардон ба сапанд

چشم بد را ز چنان شاه بگردان به سپند

КоФрини бод бар он сӯрати некӯи манзар

کآفرین باد بر آن صورت نیکو منظر

На шигифтаст ки аз дидан он бори худоӣ

نه شگفتست که از دیدن آن بار خدای

Мард кам байнро бФзоид дар дидаи басар

مرد کم بین را بفزاید در دیده بصر

Дидӣ имрӯзи маликро ту бони дашти фарох

دیدی امروز ملک را تو بآن دشت فراخ

Пеши он мавкиб ва он рояти фаррухи пайкар

پیش آن موکب و آن رایت فرخ پیکر

Ту нагуфтӣ бача монад , на ман айдун гуфтам

تو نگفتی بچه ماند، نه من ایدون گفتم

Ки Бама монаду маро зи ситораи лашкар

که بمه ماند و مه را ز ستاره لشکر

Моҳ аз он гуфтам кандар луғату лафзи араб

ماه از آن گفتم کاندر لغت و لفظ عرب

Чашмаи рӯз буд мода ва ма бошад нар

چشمه روز بود ماده و مه باشد نر

Магараш дидӣ шоҳони камари бастаи гуҳӣ

مگرش دیدی شاهان کمر بسته گهی

Дидае ҳеҷ шаҳии бастаи бад-ӣни зеби камар ?

دیده ای هیچ شهی بسته بدین زیب کمر؟

Ҳар ки шоҳаншаҳии вмлки ҳмихўоҳди ҷуст

هر که شاهنشهی وملک همیخواهد جست

Гӯ чу ӯ бош ва гарна бшўў ранҷ мабар

گو چو او باش و گرنه بشوو رنج مبر

Малик он бошад кўро ба сухан бошад даст

ملک آن باشد کورا به سخن باشد دست

Малик он бошад кўро ба ҳунар бошад кар

ملک آن باشد کورا به هنر باشد کر

ӯ ҳунар дорад боиста чу боиста равон

او هنر دارد بایسته چو بایسته روان

ӯ сухан ронад пайваста чу пайвастаи дрр

او سخن راند پیوسته چو پیوسته درر

Ҳамаи шоҳони ҷҳонро чу ҳама дар нагарм

همه شاهان جهانرا چو همه در نگرم

Бандагӣ бояд кард аз бен дандон эдар

بندگی باید کرد از بن دندان ایدر

Эдараст онкии ҳамаи доштании ҷами пинҳон

ایدرست آنکه همه داشتنی جم پنهان

Эдараст онкии ҳаме ҷуст биҷаҳад Искандар

ایدرست آنکه همی جست بجهد اسکندر

Эдараст онкӣ ҳаме хонанд ӯро тӯбо

ایدرست آنکه همی خوانند او را طوبی

Эдараст онкӣ ҳаме хонанд ӯро кавсар

ایدرست آنکه همی خوانند او را کوثر

Шукри эзадро комрўзи бдонҷоигҳм

شکر ایزد را کامروز بدانجایگهم

Ки шаҳони ҳамаи гетиро онҷост мФр

که شهان همه گیتی را آنجاست مفر

Бирасад қофияи вшър ва бпоён нарасад

برسد قافیه وشعر و بپایان نرسد

Гар бигӯям ки чаҳ кард ӯ ба бути колнҷр

گر بگویم که چه کرد او به بت کالنجر

То набошад чу гули себи гули озргўн

تا نباشد چو گل سیب گل آذرگون

То набошад чу гули нори гули нилӯфар

تا نباشد چو گل نار گل نیلوفر

Тонмонд ба гулоби он арақ марз нагуаш

تانماند به گلاب آن عرق مرز نگوش

То намонад ба май Қатари балии сиснбр

تا نماند به می قطر بلی سیسنبر

Шодмони боду бҳрком ки дорад брсод

شادمان باد و بهرکام که دارد برساد

Он накӯи хуии накӯи манзари некӯи мухбир

آن نکو خوی نکو منظر نیکو مخبر

Шуғл ӯ бо тарабу шуғли аду бо ғами дил

شغل او با طرب و شغل عدو با غم دل

Бахт ӯ рӯз бау бахти адуи рӯзи бтар

بخت او روز به و بخت عدو روز بتر

Ҳамчунин иди бшодии бгзороди ҳазор

همچنین عید بشادی بگذاراد هزار

Дар ҷҳондорӣ ва дар давлати пирӯзи ахтар

در جهانداری و در دولت پیروز اختر