Маро чаҳ вақти хазон ва чаҳ рӯзгори баҳор

مرا چه وقت خزان و چه روزگار بهار

Чаҳ давр бояд бӯдани ҳамеи з рӯй нигор

چه دور باید بودن همی ز روی نگار

Баҳори ман рух ӯ бўдў давр мондам азу

بهار من رخ او بودو دور ماندم ازو

Баробар омад бар ман кунун хазону баҳор

برابر آمد بر من کنون خزان و بهار

Агар хазон на расӯли фироқ буд чаро

اگر خزان نه رسول فراق بود چرا

Ҳазор ошиқ чун ман ҷудо фиканд аз ёр

هزار عاشق چون من جدا فکند از یار

Ббрги сабзи чунон шодмонаи бўддрхт

ببرگ سبز چنان شادمانه بوددرخت

Ки ман биравӣ нигорин он бути Фархор

که من بروی نگارین آن بت فرخار

Хазон дар омад ва он баргҳо бикунад ва бирехт

خزان در آمد و آن برگها بکند و بریخت

Дарахти азин ғам чун ман нижанди гашт ва назор

درخت ازین غم چون من نژند گشت و نزار

Худоӣ донад кандар дарахтҳо нагарм

خدای داند کاندر درختها نگرم

зи дард хӯн хӯрам ва чун занони бгрими зор

ز درد خون خورم و چون زنان بگریم زار

Ксикаҳ ӯ ғам ҳиҷрон кашида нест чу ман

کسیکه او غم هجران کشیده نیست چو من

зи баҳри барги дарахтон чаро хӯрд тимор

ز بهر برگ درختان چرا خورد تیمار

Марои рафиқӣ имрӯз гуфт : хона бисоз

مرا رفیقی امروز گفت: خانه بساز

Ки боғи тираи шдўи зрдрўӣ ва бе дидор

که باغ تیره شدو زردروی و بی دیدار

Ҷавоб додам ва гуфтам дарахт ҳамчу манаст

جواب دادم و گفتم درخت همچو منست

Марои зи ҳмчўмнӣ эй рафиқи бози мадор

مرا ز همچومنی ای رفیق باز مدار

Ману дарахт кунун ҳар давон бик сифатем

من و درخت کنون هر دوان بیک صفتیم

Манам зи ёри ҷудои мондау дарахт аз бор

منم ز یار جدا مانده و درخت از بار

Нигор ёри ману дӯст ғмгсор шавад

نگار یار من و دوست غمگسار شود

БФри хизмати даргоҳи мейри шери шикор

بفر خدمت درگاه میر شیر شکار

Амири олами одили Муҳамади Маҳмӯд

امیر عالم عادل محمد محمود

Қавоми давлату дайни Муҳамади мухтор

قوام دولت و دین محمد مختار

Сутӯдаи падари хеши вшмъи гавҳари хеш

ستوده پدر خویش وشمع گوهر خویش

Баланди ному сари афроз дар миёни табор

بلند نام و سر افراز در میان تبار

Ҳамаи ҷаҳони падарашро сутӯдаанду падар

همه جهان پدرش را ستوده اند و پدر

Чу ман ситоиш ӯро ҳаме кунад такрор

چو من ستایش او را همی کند تکرار

Ҳар он писар ки падар зон писар буд хушнӯд

هر آن پسر که پدر زان پسر بود خشنود

На рӯз ӯ бад бошад на айши аўдшўор

نه روز او بد باشد نه عیش اودشوار

Писар ки доно бошад бар аз падар бихӯрад

پسر که دانا باشد بر از پدر بخورد

Бхосаҳ аз падари пеши байни давлати ёр

بخاصه از پدر پیش بین دولت یار

Амири одил , донотарин худовандаст

امیر عادل، داناترین خداوندست

Бузургвортарин меҳтар ва маин солор

بزرگوارترین مهتر و مهین سالار

На бргзоФи сипаҳро бадви супурди падар

نه برگزاف سپه را بدو سپرد پدر

На хира гуфт ки лашкар нигаҳ куну бишумор

نه خیره گفت که لشکر نگه کن و بشمار

Касе ки раҳи брдондри ҳадисҳои бузург

کسی که ره برداندر حدیث های بزرگ

Дар ин ҳадиси мар ӯро сухан буд бисёр

در این حدیث مر او را سخن بود بسیار

Хдоигони ҷаҳонро дарин сухан ғаразаст

خدایگان جهان را درین سخن غرضست

Ту ин суханро зинҳор то надории хор

تو این سخن را زنهار تا نداری خوار

Ман ин ғараз битавонам шинохти нек , вале

من این غرض بتوانم شناخت نیک ،ولی

Дароз кардани қиссаи баҳри сухани бачаи кор

دراز کردن قصه بهر سخن بچه کار

Ҳар он ҳадис ки ман гуфтаам бчндини шеър

هر آن حدیث که من گفته ام بچندین شعر

Падед хоҳад шуд мрхлқро ҳамеи ҳамвор

پدید خواهد شد مرخلق را همی هموار

Басӣ намонда ки шоҳи ҷаҳон бабор ояд

بسی نمانده که شاه جهان ببار آید

Масофу мавкиб ӯро бсди ҳазор савор

مصاف و موکب او را بصد هزار سوار

Нигар шигифт наёяд турои азин суханон

نگر شگفت نیاید ترا ازین سخنان

Бар ин ҳазор далеласт бали ҳазор ҳазор

بر این هزار دلیلست بل هزار هزار

Малики ниҳоду малики ҳиммату малики талъат

ملک نهاد و ملک همت و ملک طلعت

Чуну куҷост яке аз ҳама мулӯк биор

چنو کجاست یکی از همه ملوک بیار

Агар касе ба ҳунар ё ба фазл ё ба насаб

اگر کسی به هنر یا به فضل یا به نسب

Хдоигонӣ ёбад амир дорад кор

خدایگانی یابد امیر دارد کار

Накӯ диласту накӯи сирату накӯи мазҳаб

نکو دلست و نکو سیرت و نکو مذهب

Накӯи ниҳоду накӯи талъату накӯи кирдор

نکو نهاد و نکو طلعت و نکو کردار

Дилу забону каф ӯ мўоФқндбҳм

دل و زبان و کف او موافقندبهم

Гуҳи вафоу гуҳи бахшишу гуҳи гуфтор

گه وفا و گه بخشش و گه گفتار

Канор бошад борони навбаҳорӣ ро

کنار باشد باران نوبهاری را

Фазойили вҳнршро падед нест канор

فضایل وهنرش را پدید نیست کنار

Басои ксо ки расед аз атоу неъмат ӯ

بسا کسا که رسید از عطا و نعمت او

Чунонкии ман бтўоноиӣу бдстгзор

چنانکه من بتوانایی و بدستگزار

Чунон шудам зи атоҳои ӯ ки хонаи ман

چنان شدم ز عطاهای او که خانه من

Тиҳӣ набошад рӯзии зи соилу зуввор

تهی نباشد روزی ز سایل و زوار

Чаҳ чиз донам кард ва чаҳ шукр донам гуфт

چه چیز دانم کرد و چه شکر دانم گفت

Замин чигуна кунад шукри абри борони бор

زمین چگونه کند شکر ابر باران بار

Азон ато ки бмн дод агрбмондаҳи бадӣ

ازان عطا که بمن داد اگربمانده بدی

Ба сими сода бар оўрдмӣ дару девор

به سیم ساده بر آوردمی در و دیوار

Буқати бозӣ , андари сарой , кӯдаки ман

بوقت بازی، اندر سرای، کودک من

Басони хишти ҳаме боз густард динор

بسان خشت همی باز گسترد دینار

Бшкр ӯ натавонам расед пас чаканам

بشکر او نتوانم رسید پس چکنم

зи ман дуоу мукофоти зоизди додар

ز من دعا و مکافات زایزد دادار

Ҳамеша то нашавад хоки анбари ашҳб

همیشه تا نشود خاک عنبر اشهب

Ҳамеша то нашавад санг , лؤлؤи шҳўор

همیشه تا نشود سنگ، لؤلؤ شهوار

Ҳамеша то ндмд дар миёни сӯрии маврид

همیشه تا ندمد در میان سوری مورد

Ҳамеша то ндмд бар кнои рнргси хор

همیشه تا ندمد بر کنا رنرگس خار

Азизи бод ва бар ӯ аинҷҳони гирифтаи сукӯн

عزیز باد و بر او اینجهان گرفته سکون

Амир бо ду бадви мамлакати гирифтаи қарор

امیر با دو بدو مملکت گرفته قرار

Куҷои мувофиқ ӯро нишаст бошад тахт

کجا موافق او را نشست باشد تخت

Куҷои мухолиф ӯро қарор бошад дор

کجا مخالف او را قرار باشد دار

Фалаки мсоъдўи бозуи қавӣу теғаши тез

فلک مساعدو بازو قوی و تیغش تیز

Худои Носиру тан бегазанд ва бе озор

خدای ناصر و تن بی گزند و بی آزار