эй аз дар дидори падеди ойу падеди ор

ای از در دیدار پدید آی و پدید آر

Он рӯй , каз ва ранг рибоед гул ва бар бор

آن روی، کز و رنگ رباید گل و بر بار

То кӣ ту зи ман давру зойишаи даврӣ

تا کی تو ز من دور و زایشه دوری

Ман бо дили пари ҳасрат ва бо дидаи хўнбор

من با دل پر حسرت و با دیده خونبار

Даврии ту ва аз даврии ту сахти биринҷам

دوری تو و از دوری تو سخت برنجم

Умед баӣ нест чу зингўнаҳ буд кор

امید بهی نیست چو زینگونه بود کار

Аввали дили ман гарми ҳмидоштӣ ва ман

اول دل من گرم همیداشتی و من

Дил бар ту фурӯи бастаи бширинии гуфтор

دل بر تو فرو بسته بشیرینی گفتار

Рӯзӣ ки ҷудо мондамӣ аз ту зи паии ман

روزی که جدا ماندمی از تو ز پی من

Сад роҳи расӯли омада будӣу талабкор

صد راه رسول آمده بودی و طلبکار

Кирдор ҳаме кардӣ то дил бтў додам

کردار همی کردی تا دل بتو دادم

Чун дил бишуд аз даст бибастӣ дар кирдор

چون دل بشد از دست ببستی در کردار

Он хўшхўиии вхўши сухании бад ки дилам ро

آن خوشخویی وخوش سخنی بد که دلم را

Дар банди ту афканд ва маро кард чунин зор

در بند تو افکند و مرا کرد چنین زار

Якбори бадӣдори маро шод кун эй дӯст

یکبار بدیدار مرا شاد کن ای دوست

Гар ҳечкасӣ шод шудааст аз ту бадӣдор

گر هیچکسی شاد شده است از تو بدیدار

Хорам бар ту , хор чаҳ дории ту раҳе ро

خوارم بر تو، خوار چه داری تو رهی را

Ман банда меРом набӯд банда ӯ хор

من بنده میرم نبود بنده او خوار

Мейри ҳамаи мейрони писари хусрави Эрон

میر همه میران پسر خسرو ایران

Бўоҳмди бен Маҳмӯди он абри дирами бор

بواحمد بن محمود آن ابر درم بار

Абр дирамаш хондам ва ин лафзи хато буд

ابر درمش خواندم و این لفظ خطا بود

Муҳтоҷ шуд ин лафз ки гуфтам ба стғФор

محتاج شد این لفظ که گفتم به ستغفار

Чун ман бҷҳони ҳечкасӣ абр дирам хонд

چون من بجهان هیچکسی ابر درم خواند

Онро ки ҳамеи боради рӯзу шаби динор

آنرا که همی بارد روز و شب دینار

Ореи раҳу расми падари хеши гирифтаи сет

آری ره و رسم پدر خویش گرفته ست

Коиздши муайяни боди ҳамаи вақту нигаҳдор

کایزدش معین باد همه وقت و نگهدار

Маҳмӯду Муҳамади млконндўи шҳоннд

محمود و محمد ملکانندو شهانند

Ин хуии чунинро ба дилу дидаи харидор

این خوی چنین را به دل و دیده خریدار

Имрӯз ки донеи зи амирони ҷуз аз эшон

امروز که دانی ز امیران جز از ایشان

Шоистаи бад-ӣни малику бад-ӣни корўи бад-ӣни бор

شایسته بدین ملک و بدین کارو بدین بار

Гар номи накӯ бояду кирдори нави ойин

گر نام نکو باید و کردار نو آیین

Доранд биҳамдиллоҳ ва ҳастанд сазовор

دارند بحمدالله و هستند سزاوار

Ҷовиди бад-ӣн ҳар ду малики малики қавии бод

جاوید بدین هر دو ملک ملک قوی باد

То кӯр шавад дидаи бадхоҳи нигунсор

تا کور شود دیده بدخواه نگونسار

То малики бад-ӣн ҳар ду қавӣ бошаду обод

تا ملک بدین هر دو قوی باشد و آباد

Душман чаҳ хӯрд , ҷузи ғами вондишаҳу тимор

دشمن چه خورد، جز غم واندیشه و تیمار

Боният некасту дил ва мазҳаб покаст

بانیت نیکست و دل و مذهب پاکست

Воизд буд онро ки чунин халқ буд , ёр

وایزد بود آنرا که چنین خلق بود، یار

эй бо падари хеши мувофиқи баҳамаи чиз

ای با پدر خویش موافق بهمه چیز

Вази меҳри падар дар ту падеди омадаи осор

وز مهر پدر در تو پدید آمده آثار

Ин сират ва ин одат ва ин ху ки ту дорӣ

این سیرت و این عادت و این خو که تو داری

Касро набӯд тонбўди бихаради вҳўшёр

کس را نبود تانبود بخرد وهوشیار

Мардум ба хирад ҳар чаҳ бихоҳад бкФи орад

مردم به خرد هر چه بخواهد بکف آرد

Чизеи надиҳади ҷуз ба хиради эзади додар

چیزی ندهد جز به خرد ایزد دادار

Фирдавс биёбанд бтўҳиди худованд

فردوس بیابند بتوحید خداوند

Тавҳиди худованд хирад кард падедор

توحید خداوند خرد کرد پدیدار

Чандини шарафу фазл ва бузургӣаст хирад ро

چندین شرف و فضل و بزرگیست خرد را

эй аз хиради онҷо ки хирадро набӯд бор

ای از خرد آنجا که خرد را نبود بار

Огоҳ шудаи сет аз хиради ту падари ту

آگاه شده ست از خرد تو پدر تو

Зин рӯй бтў дод дилу гӯши бикбор

زین روی بتو داد دل و گوش بیکبار

Бар хира накарда сети баноми ту саросар

بر خیره نکرده ست بنام تو سراسر

Ин малик беандоза ва ин лашкари ҷаррор

این ملک بی اندازه و این لشکر جرار

Ту низ ҳамаи рӯз дар андешаи онӣ

تو نیز همه روز در اندیشه آنی

Кон чиз кунӣ каз ту нагирад дилаши озор

کان چیز کنی کز تو نگیرد دلش آزار

Шаб хоб кунад ҳар кас ва ту ҳар шаб то рӯз

شب خواب کند هر کس و تو هر شب تا روز

Аз орзӯии хизмат ӯ бошӣ бедор

از آرزوی خدمت او باشی بیدار

Онро ки туро гуяд ту хизмат ӯ кун

آنرا که ترا گوید تو خدمت او کن

ӯро бртў тезтараст аз ҳамаи бозор

او را برتو تیزترست از همه بازار

Он кист ки ин лафз ҳаме гуяд бо ту

آن کیست که این لفظ همی گوید با تو

Ҷузи ман ки ба баҳри шеър ҳаме гӯям ҳамвор

جز من که به بهر شعر همی گویم هموار

То лола худрӯй нагардад чу гули себ

تا لاله خودروی نگردد چو گل سیب

То наргис хушбӯӣ нагардад чу гули ноз

تا نرگس خوشبوی نگردد چو گل ناز

То вақт баҳор ояд ва ҳар вақти баҳорӣ

تا وقت بهار آید و هر وقت بهاری

Аз гул чу ду рухсор батон гардад гулзор

از گل چو دو رخسار بتان گردد گلزار

Дилшоди зӣ ва комрўо бош ва зафар ёб

دلشاد زی و کامروا باش و ظفر یاب

Бар кому ҳавои дил ва бар душмани ғаддор

بر کام و هوای دل و بر دشمن غدار

Аз рӯй накӯи кохи ту чун хонаи Монӣ

از روی نکو کاخ تو چون خانه مانی

Вази зулф батон базми ту чун кулбаи аттор

وز زلف بتان بزم تو چون کلبه عطار

Иди ту ҳамаи фарруху рӯзи ту ҳамаи ид

عید تو همه فرخ و روز تو همه عید

Ваз дидан ту фаррухи рӯзи ҳамаи аҳрор

وز دیدن تو فرخ روز همه احرار