эй саро пой сиришта з майу шери вшкр

ای سرا پای سرشته ز می و شیر وشکر

Шукр аз ҳинд наёранд зи ту ширин тар

شکر از هند نیارند ز تو شیرین تر

Лаби ту таъм шукр дорад ва дросл гуласт

لب تو طعم شکر دارد و دراصل گلست

Каси надидаи сети бгитии гул бо таъми шукр

کس ندیده ست بگیتی گل با طعم شکر

Бӯсае зон лаби ширин бадалӣ ёфта ам

بوسه ای زان لب شیرین بدلی یافته ام

Ҳар куҷои бӯс ту ояд дилу ҷонро чаҳ хатар

هر کجا بوس تو آید دل و جانرا چه خطر

Ҳар ки чизеи з касе барад хабар дорад аз он

هر که چیزی ز کسی برد خبر دارد از آن

Ту дилами барадӣ ва донам ки туро нест хабар

تو دلم بردی و دانم که ترا نیست خبر

ё ту аз ҷумлаи бути рӯйони чизи дгарӣ

یا تو از جمله بت رویان چیز دگری

ё маро бо ту ва бо ишқи ту ҳолест дигар

یا مرا با تو و با عشق تو حالیست دگر

Ман ҳамаи солаи дил аз ишқи нигаҳи доштамӣ

من همه ساله دل از عشق نگه داشتمی

Бҳзр будамӣ аз ишқ ва пасу пеши нигар

بحذر بودمی از عشق و پس و پیش نگر

То туро дидаам эй моҳ дигар сон шуда ам

تا ترا دیده ام ای ماه دگر سان شده ام

Бо халали гашти ҳамеи ҳоли ману ҳоли ҳазар

با خلل گشت همی حال من و حال حذر

Ҷой шукраст нигоро ки ту дар пеши манӣ

جای شکرست نگارا که تو در پیش منی

Вар набӯдӣ ту чунин будамӣ имрӯзи магар

ور نبودی تو چنین بودمی امروز مگر

Ишқу ҷузи ишқ , маро бад натавонанд намӯд

عشق و جز عشق، مرا بد نتوانند نمود

Давлати мейр нигаҳбон манаст эй дилбар

دولت میر نگهبان منست ای دلبر

Мейри бўоҳмди бен Маҳмӯди он бори худоӣ

میر بواحمد بن محمود آن بار خدای

Ки чу хуршед бар афрӯхта зу рӯй гуҳар

که چو خورشید بر افروخته زو روی گهر

Он писандида ба родӣ ва ба ҳурӣу маърӯф

آن پسندیده به رادی و به حری و معروف

Он сазовор ба шоҳӣ ва ба тоҷи андари хур

آن سزاوار به شاهی و به تاج اندر خور

Аз накӯи расмӣу некӯи хуӣу никдлӣ

از نکو رسمی و نیکو خویی و نیکدلی

Басӯи ӯст ҳамаи чашми вдлу гӯши падар

بسوی اوست همه چشم ودل و گوش پدر

Андарин айём аз нодарраҳо нодарра аст

اندرین ایام از نادره ها نادره است

Писарӣ бо падари хеши мувофиқ ба сайр

پسری با پدر خویش موافق به سیر

Ин писар чун падар омад ба сиришт ва биниҳод

این پسر چون پدر آمد به سرشت و بنهاد

Тухм чун нек буд , неки падеди орад бар

تخم چون نیک بود، نیک پدید آرد بر

Падар аз мардӣ , аз шери барад ҳар дами даст

پدر از مردی، از شیر برد هر دم دست

Писар аз мардӣ бо пел занад ҳзмон бар

پسر از مردی با پیل زند هزمان بر

Падар аз малики замин бештарин ёфта баҳр

پدر از ملک زمین بیشترین یافته بهر

Писар аз кутуби ҷаҳон бештарин карда зибр

پسر از کتب جهان بیشترین کرده زبر

Падари онҷо ки сухан хоҳад бишкофад мӯӣ

پدر آنجا که سخن خواهد بشکافد موی

Писари онҷо ки сухан гуяд бФшонди зар

پسر آنجا که سخن گوید بفشاند زر

Он сухан хоҳад покиза чу дар бофта дар

آن سخن خواهد پاکیزه چو در بافته در

Вена сухан гуяд пайваста чу пайвастаи дрр

وین سخن گوید پیوسته چو پیوسته درر

Сухани ороёни онҷо ки сухан ронад мейр

سخن آرایان آنجا که سخن راند میر

Хира монндў ндонанд сухани баради басар

خیره مانندو ندانند سخن برد بسر

Сухан омӯзад аз ва ҳар ки схнгўитрст

سخن آموزد از و هر که سخنگویترست

Венаи шигифтӣ буд аз кори ҷавонии бимр

وین شگفتی بود از کار جوانی بیمر

Ин ҳам аз бахт баландаст ва ҳам аз ахтари нек

این هم از بخت بلندست و هم از اختر نیک

Шод бош эй малики никхўии неки ахтар

شاد باش ای ملک نیکخوی نیک اختر

Бош то бинии ин ахтар ва ин бахти баланд

باش تا بینی این اختر و این بخت بلند

Чаҳ кнндў чаҳ намоянд ба айёми андар

چه کنندو چه نمایند به ایام اندر

Камтарини чизе кин бахт бадв хоҳад дод

کمترین چیزی کاین بخت بدو خواهد داد

Ганҷҳои млконсту вилоят яксар

گنجهای ملکانست و ولایت یکسر

Мейри Маҳмӯд ба шодӣ ва ба шоҳии бзёд

میر محمود به شادی و به شاهی بزیاد

Тоббинди ҳунару давлату иқболи писар

تاببیند هنر و دولت و اقبال پسر

Давлатӣ дорад чндонкаҳ бар андешади дил

دولتی دارد چندانکه بر اندیشد دل

Давлати олӣ бо ҳиммати олӣ ҳамбар

دولت عالی با همت عالی همبر

Охири он давлат ва он ҳиммати кории бикунад

آخر آن دولت و آن همت کاری بکند

Ин суханро ки ҳаме гӯям бозии мшмр

این سخن را که همی گویم بازی مشمر

Бош то шоҳи ҷаҳони мейри маро амр кунад

باش تا شاه جهان میر مرا امر کند

Ки сипоҳ ва буна бурдор ва зҷиҳўн бигузар

که سپاه و بنه بردار و زجیحون بگذر

Душманонро ҳама баргир ва вилоят бигушоӣ

دشمنان را همه برگیر و ولایت بگشای

Пас бпирўзии баргарду бшоӣу зафар

پس بپیروزی برگرد و بشای و ظفر

Он намояди зи ҳунар ваон кунад он шери нажод

آن نماید ز هنر وان کند آن شیر نژاد

Ки накарда сети магари сад як он рустами зар

که نکرده ست مگر صد یک آن رستم زر

Басӯии ғазнӣн бо моли гарон ҳамл кунад

بسوی غزنین با مال گران حمل کند

Бунаи хони хто бо бунаи хони ттар

بنه خان ختا با بنه خان تتر

То набошад чу сипедаи дам , ҳангоми завол

تا نباشد چو سپیده دم، هنگام زوال

То набошад чу намози дгарӣ , вақти саҳар

تا نباشد چو نماز دگری، وقت سحر

Шодмони боду бъдлши ҳамаи гетӣ чу биҳишт

شادمان باد و بعدلش همه گیتی چو بهشت

Хонимони адуии давлат ӯ зеру зибр

خانمان عدوی دولت او زیر و زبر

Ид ӯ фарруху фархунда ва ӯ фаррухи рӯз

عید او فرخ و فرخنده و او فرخ روز

Рӯзи иди адуии давлат ӯ ҳар чаҳ бтар

روز عید عدوی دولت او هر چه بتر