Дӯши мтўорики буқати саҳар

دوش متواریک بوقت سحر

Андар омад ба хаймаи он дилбар

اندر آمد به خیمه آن دلبر

Рост гуфтӣ шудаи сети хаймаи ман

راست گفتی شده ست خیمه من

Меғ ва ӯ дар миёни меғи қамар

میغ و او در میان میغ قمر

Чанг дар бар гирифту хуши бнўохт

چنگ در بر گرفت و خوش بنواخت

Вази ду басад фурӯ фишонд шукр

وز دو بسد فرو فشاند شکر

Рост гуфтӣ ба бткдаҳи сети дарун

راست گفتی به بتکده ست درون

Бутӣу бути парастии андар бар

بتی و بت پرستی اندر بر

Панҷ шаш мекашиду пари гули гашт

پنج شش می کشید و پر گل گشت

Рӯй он рӯй некӯон яксар

روی آن روی نیکوان یکسر

Рост гуфтӣ Рахши гулистон буд

راست گفتی رخش گلستان بود

Май сӯрии баҳори гул парвар

می سوری بهار گل پرور

Масти гашту зи баҳр хуфтан сохт

مست گشت و ز بهر خفتن ساخت

Хешро аз канори ман бистар

خویش را از کنار من بستر

Рост гуфтӣ канор ман садафаст

راست گفتی کنار من صدفست

Кандару ҷои хеши сохт гуҳар

کاندر و جای خویش ساخت گهر

Зулф мишкӣн биравӣ бар пӯшед

زلف مشکین بروی بر پوشید

Рӯй худ зери крдўи зулфи зибр

روی خود زیر کردو زلف زبر

Рост гуфтӣ касе ниҳон карда сет

راست گفتی کسی نهان کرده ست

Самани тозаи зери сиснбр

سمن تازه زیر سیسنبر

Зулф ӯро бадаст бигирифтам

زلف او را بدست بگرفتم

Занахи гирд ӯ бадаст дигар

زنخ گرد او بدست دگر

Рост гуфтӣ нишастаам бар ӯ

راست گفتی نشسته ام بر او

Гӯйу чавгони шаҳи бадасти андар

گوی و چوگان شه بدست اندر

Подшаҳи зодаи Юсуфи онкии ҳунар

پادشه زاده یوسف آنکه هنر

Ҷузи бнздик ӯ накард мақар

جز بنزدیک او نکرد مقر

Рост гуфтӣ ҳунари ятемӣ буд

راست گفتی هنر یتیمی بود

Фарди мондаи зи модару зи падар

فرد مانده ز مادر و ز پدر

Пас бозӣ гӯй шуд хусрав

پس بازی گوی شد خسرو

Бар яке тозии асб ки пайкар

بر یکی تازی اسب که پیکر

Рост гуфтӣ ббод бар , ҷам буд

راست گفتی بباد بر، جم بود

Гар буд бодро стом ба зар

گر بود باد را ستام به زر

Хам чавгон бигӯӣ бар зад ва шуд

خم چوگان بگوی بر زد و شد

Гӯй ӯ бо ситорагон ҳамбар

گوی او با ستارگان همبر

Рост гуфтӣ баробари хуршед

راست گفتی برابر خورشید

Хоҳад аз гӯии сохтани ахтар

خواهد از گوی ساختن اختر

Аз сари гӯии зер ӯ бархест

از سر گوی زیر او برخاست

Он ки ки гузори баҳри гузар

آن که که گذار بحر گذر

Рост гуфтӣ сипеҳри конӯни гашт

راست گفتی سپهر کانون گشت

Ва ахтарони андари он миёни ахгар

و اختران اندر آن میان اخگر

Зилзила дар замин фитоду хурӯш

زلزله در زمین فتاد و خروش

Аз такопуии он ки раҳ бар

از تکاپوی آن که ره بر

Рост гуфтӣ замин бахуд мегашт

راست گفتی زمین بخود میگشت

Зери он боди бесутуни манзар

زیر آن باد بیستون منظر

Кӯҳ бар тофт ин замин ва натофт

کوه برتافت این زمین و نتافت

Бори он кӯҳи снби кӯҳи сипар

بار آن کوه سنب کوه سپر

Рост гуфтӣ ҷиболи ҳалами амир

راست گفتی جبال حلم امیر

Бори он кӯҳи пора буд магар

بار آن کوه پاره بود مگر

Чун бар ойин нишаста буд бар ӯ

چون بر آیین نشسته بود بر او

Он шаҳи грдбнди шери шукр

آن شه گردبند شیر شکر

Рост гуфтӣ қазои никстӣ

راست گفتی قضای نیکستی

Бар нишаста мкобраҳ ба қадар

بر نشسته مکابره به قدر

Дидӣ ӯро бад-ӣни гарони ртбт

دیدی او را بدین گران رتبت

Ки чисони кишти шери шарзаи нар

که چسان کشت شیر شرزه نر

Рост гуфтӣ ки ҳамчу Фарҳодаст

راست گفتی که همچو فرهادست

Битсўнро ҳаме кунад ба табар

بیتسون را همی کند به تبر

Гар ба Лоҳур бўдтӣ дидӣ

گر به لاهور بودتی دیدی

Ки чаҳ кард аз далерӣу зи ҳунар

که چه کرد از دلیری و ز هنر

Рост гуфтӣ дарахтҳо буданд

راست گفتی درختها بودند

Борашон : тиру найзау ханҷар

بارشان: تیر و نیزه و خنجر

Радаи гирд сипоҳ бигирифтанд

رده گرد سپاه بگرفتند

Гирҳо гир шуд ҳама ки вдр

گیر ها گیر شد همه که ودر

Рост гуфтӣ сипоҳ иأҷўҷ анд

راست گفتی سپاه یأجوج اند

Ки на андозаи шани падед ва на мар

که نه اندازه شان پدید و نه مر

Шоҳи Эрон ба тохтан шуд тез

شاه ایران به تاختن شد تیز

Рафт ва бо шоҳи неи сипоҳу ҳашар

رفت و با شاه نی سپاه و حشر

Рост гуфтӣ ҳаме бмҷлс рафт

راست گفتی همی بمجلس رفت

ё аз он тохтан надошт хабар

یا از آن تاختن نداشت خبر

Пушти он лашкар қавӣ бишикаст

پشت آن لشکر قوی بشکست

Вази пас он нишаст бе лашкар

وز پس آن نشست بی لشکر

Рост гуфтӣ ки нараҳ ширӣ буд

راست گفتی که نره شیری بود

Гилаи Ғарму оҳӯи андар бар

گله غرم و آهو اندر بر

Тир ӯ хӯрда будӣ андари дил

تیر او خورده بودی اندر دل

Ҳар ки зи эшон фурӯ наҳодӣ сар

هر که ز ایشان فرو نهادی سر

Рост гуфтӣ ҷудои гашт ба тир

راست گفتی جدای گشت به تیر

Дили эшон якояк аз пайкар

دل ایشان یکایک از پیکر

Рӯзии андари ҳисори брҳмнон

روزی اندر حصار برهمنان

АўФтоди он шаҳи сутӯдаи сайр

اوفتاد آن شه ستوده سیر

Рост гуфтӣ ки он ҳисори баланд

راست گفتی که آن حصار بلند

Хайбари сетӣу мейри мо ҳайдар

خیبر ستی و میر ما حیدر

Дай ҳаме омад аз бар султон

دی همی آمد از بر سلطان

Он накӯи манзари накӯи мухбир

آن نکو منظر نکو مخبر

Рост гуфтӣ сФндёрстӣ

راست گفتی سفندیارستی

Бар ниҳодаи кулоҳу бастаи камар

بر نهاده کلاه و بسته کمر

Гуфтам аз халқ ӯ сухан гӯям

گفتم از خلق او سخن گویم

Наваз нобардаи ин ҳадиси басар

نوز نابرده این حدیث بسر

Рост гуфтӣ касе бмн бар бехат

راست گفتی کسی بمن بر بیخت

Нофаи машку байзаи анбар

نافه مشک و بیضه عنبر

Худ мар ӯро бихоб дидам дӯш

خود مر او را بخواب دیدم دوش

Пеш ӯ тӯда карда зевару зар

پیش او توده کرده زیور و زر

Рост гуфтӣ яке дарахтӣ буд

راست گفتی یکی درختی بود

Барг ӯ зару бор ӯ зевар

برگ او زر و بار او زیور

Шодмони бод ва май диҳиши санамӣ

شادمان باد و می دهش صنمی

Ки чунуеи надидаи суратгар

که چنویی ندیده صورتگر

Рост гуфтӣ бадасташи андари гашт

راست گفتی بدستش اندر گشت

Ҷом бо ранги шуълаи озар

جام با رنگ شعله آذر

Бар кафши солу моҳ бод меӣ

بر کفش سال و ماه باد میی

Каз хамаш чун бикунади деҳқони сар ,

کز خمش چون بکند دهقان سر،

Рост гуфтӣ бар омад аз сари хам

راست گفتی بر آمد از سر خم

Моҳӣ аз офтоби равшан тар

ماهی از آفتاب روشن تر

Фаррухаши боди иди онкӣ ба ид

فرخش باد عید آنکه به عید

Корд биниҳод бар гулӯии писар

کارد بنهاد بر گلوی پسر

Рост гуфтӣ ду нима хоҳад кард

راست گفتی دو نیمه خواهد کرد

Лола ӣиро ббрги нилӯфар

لاله یی را ببرگ نیلوفر