Сарвигар сарв моҳ дорад бар сар
سروی گر سرو ماه دارد بر سر
Моҳигар моҳи машки боради вънбр
ماهی گر ماه مشک بارد وعنبر
Моҳат бо машк сим дорад ҳамбар
ماهت با مشک سیم دارد همبر
Сарват бар маи з лола дорад зевар
سروت بر مه ز لاله دارد زیور
Шукри дорӣ ! чунонкии дории лؤлؤ
شکر داری! چنانکه داری لؤلؤ
Рӯзӣ бар ман бабўса бории шукр
روزی بر من ببوسه باری شکر
Икчнд аз дарди ишқ зорӣ кардам
یکچند از درد عشق زاری کردم
Зорӣ дидам чунонкии хории бимр
زاری دیدم چنانکه خواری بیمر
Ман бисёре ҳам ту хӯрдам ҷоно
من بسیاری هم تو خوردم جانا
Зинрўӣ эй бут биравӣ гаштам чун зар
زینروی ای بت بروی گشتم چون زر
Дорам бар рухи зи ашки ҷӯии ҷорӣ
دارم بر رخ ز اشک جویی جاری
Рӯем зардаст втн чу мӯеи лоғар
رویم زردست وتن چو مویی لاغر
Гар ман аз базми мейр бӯе ёбам
گر من از بزم میر بویی یابم
Гардад корами зи бахти рӯзии беҳтар
گردد کارم ز بخت روزی بهتر
Хусрави Юсуф ки аз ялон кин ҷӯяд
خسرو یوسف که از یلان کین جوید
Бошад додаш ҳамеша бо дайн ҳамбар
باشد دادش همیشه با دین همبر
Аз дил дарёст мерӯ аз кафи Ҷайҳун
از دل دریاست میرو از کف جیحون
Дар садр ӯ ҳотамаст ва бар зини ҳайдар
در صدر او حاتمست و بر زین حیدر
Аз хӯни дашт фарох гардад Ҷайҳун
از خون دشت فراخ گردد جیحون
Чун кард ӯ аз ниёами беруни ханҷар
چون کرد او از نیام بیرون خنجر
Аҳсант эй хусравӣ ки ронадӣ лашкар
احسنت ای خسروی که راندی لشکر
Родӣ кардӣ басӣ ва додӣ гавҳар
رادی کردی بسی و دادی گوهر
Ҳаргиз бе ту мабод шодии рӯзӣ
هرگز بی تو مباد شادی روزی
Доими чунин амири бодӣу сарвар
دایم چونین امیر بادی و سرور
Тири ту дар мағзи шер маскан хоҳад
تیر تو در مغز شیر مسکن خواهد
Набӯд бо новаки ту оҳани мункир
نبود با ناوک تو آهن منکر
Гардун майдон шавад , чу бозии чавгон
گردون میدان شود، چو بازی چوگان
Дарё саҳро шавад , чусозӣ лашкар
دریا صحرا شود، چو سازی لشکر
Гетӣ заррин шавад , чу оеи зии базм
گیتی زرین شود، چو آیی زی بزم
Хорои пар хӯн шавад , чу тозии ашқр
خارا پر خون شود، چو تازی اشقر
Моҳӣ ,гар моҳ ҷом дораду соғар
ماهی، گر ماه جام دارد و ساغر
Ширӣ ,гар шер малик дораду кишвар
شیری، گر شیر ملک دارد و کشور
Бабрӣ ,гар бабр дръ дораду мғФр
ببری، گر ببر درع دارد و مغفر
Абрӣ ,гар абр тахт дораду афсар
ابری، گر ابر تخت دارد و افسر
Фаррухи шоҳӣ , хуҷастаи дории ахтар
فرخ شاهی، خجسته داری اختر
Бар ҳар гардани зи шукри дории чанбар
بر هر گردن ز شکر داری چنبر
Душманро дар ду дидаи дории ахгар
دشمن را در دو دیده داری اخگر
Гӯйӣ дар оби теғи дории озар
گویی در آب تیغ داری آذر
Гардун созад ҳамеша карти некӯ
گردون سازد همیشه کارت نیکو
Зеро чун ту надид шоҳии сафдар
زیرا چون تو ندید شاهی صفدر
Фориғи набавии зи ҷанги моҳии ҳаргиз
فارغ نبوی ز جنگ ماهی هرگز
Гоҳе мулҳиди кашӣ ва гоҳе кофар
گاهی ملحد کشی و گاهی کافر
Гӯйӣ каз рӯй хеши дории мухбир
گویی کز روی خویش داری مخبر
Гӯйӣ каз хуии хеши дории манзар
گویی کز خوی خویش داری منظر
Гӯйӣ каз фазли хеши дории гавҳар
گویی کز فضل خویش داری گوهر
Кӯе каз дасти хеши дории кавсар
کویی کز دست خویش داری کوثر
Ёбанд аз хизмати ту неъмати ихвон
یابند از خدمت تو نعمت اخوان
Неъмат бошад ҷазои хизмат дар хур
نعمت باشد جزای خدمت در خور
Давлат бо ту гирифт суҳбати доим
دولت با تو گرفت صحبت دایم
Карда сет аз ту ҳамеша давлати муфаххар
کرده ست از تو همیشه دولت مفخر
Сафдар чун ту набӯд рустами ёсом
صفدر چون تو نبود رستم یاسام
Меҳтар аз ту набӯд ҷам ё навзар
مهتر از تو نبود جم یا نوذر
То набӯд ҳамчуи моҳи парвини тобон
تا نبود همچو ماه پروین تابان
То набӯд лола , ҳамчуи насрини пурпар
تا نبود لاله، همچو نسرین پرپر
Шодони бодии мудоми вғмгини душман
شادان بادی مدام وغمگین دشمن
Дар тани пайкони туу зубини барсар
در تن پیکان تو و زوبین برسر