Кошкӣ кардамӣ аз ишқи ҳазар

کاشکی کردمی از عشق حذر

ё кунун дорамӣ аз дӯсти хабар

یا کنون دارمی از دوست خبر

эй дариғо ки ман аз даст шудам

ای دریغا که من از دست شدم

Наваз нохӯрдаи тамом аз дил бар

نوز ناخورده تمام از دل بر

Чун тавон буд барин дарди сабур

چون توان بود برین درد صبور

Чун тавон баради чунин рӯзи басар

چون توان برد چنین روز بسر

Ишқ бо ман сафарии гашт ва бимонад

عشق با من سفری گشت و بماند

Мӯниси ман ба ҳзри хастаи ҷигар

مونس من به حضر خسته جگر

Давр бӯдани зи чунон рӯй , ғмист

دور بودن ز چنان روی ،غمیست

Ҳар чаҳ душвортар ва ҳар чаҳ бтар

هر چه دشوارتر و هر چه بتر

Пайк ғазнӣн нарасида сет ки ман

پیک غزنین نرسیده ست که من

Хабарӣ ёбам аз дӯсти магар

خبری یابم از دوست مگر

Сафар аз дӯст ҷудо кард маро

سفر از دوست جدا کرد مرا

Гум шавад аз ду ҷаҳони номи сафар

گم شود از دو جهان نام سفر

Ман шафоат кунам имсоли зи мейр

من شفاعت کنم امسال ز میر

То маро даст бидорад зи ҳзр

تا مرا دست بدارد ز حضر

Мейри Юсуфи писари Носири дайн

میر یوسف پسر ناصر دین

Лашкари орои шаҳи шери шукр

لشکر آرای شه شیر شکر

Чун шаҳи Эрони воло ба насаб

چون شه ایران والا به نسب

Бо шаҳи Эрони ҳамто ба гуҳар

با شه ایران همتا به گهر

Онкӣ бар даргаи султони ҷаҳон

آنکه بر درگه سلطان جهان

Ҷой ӯ пештар аз ҷои писар

جای او پیشتر از جای پسر

Ҳамаи но?зидани мейр аз малик аст

همه نازیدن میر از ملک است

Зини сутӯдаи сет бар аҳли ҳунар

زین ستوده ست بر اهل هنر

Ҳамчунон дар хур аз рӯй қиёс

همچنان در خور از روی قیاس

Кони малики шамсати ин мейри қамар

کان ملک شمست این میر قمر

Малик ӯро бсзо дорад аз онк

ملک او را بسزا دارد از آنک

Ёди горсти маликро зи падар

یاد گارست ملک را ز پدر

Лоҷарами мейри гирифтаи сети мудом

لاجرم میر گرفته ست مدام

Хизмат ӯ чу намози андар бар

خدمت او چو نماز اندر بر

Рӯзу шаби пеши ҳамаи халқи забон

روز و شب پیش همه خلق زبان

Бснои гуфтан ӯ дорад тар

بثنا گفتن او دارد تر

Ҳама аз давлат ӯ ҷӯяд ном

همه از دولت او جوید نام

Ҳама дар хизмат ӯ дорад сар

همه در خدمت او دارد سر

То санои малики шарқ буд

تا ثنای ملک شرق بود

Бснои дгарон ранҷ мабар

بثنای دگران رنج مبر

Ин ҳам аз хизмат бошад ки зи ман

این هم از خدمت باشد که ز من

Бихаради мадҳи шаҳи шарқи бзр

بخرد مدح شه شرق بزر

Дўстонрои дил аз ингуна буд

دوستانرا دل از اینگونه بود

Дўсторонро зин нест гузар

دوستارانرا زین نیست گذر

Шоди боди он ҳунарии мейр ки ҳаст

شاد باد آن هنری میر که هست

Подшоҳӣу шаҳиро дар хур

پادشاهی و شهی را در خور

Он накӯи сирату некӯи мазҳаб

آن نکو سیرت و نیکو مذهب

Он накӯи манзари вникўи мухбир

آن نکو منظر ونیکو مخبر

Онкии андари сипаҳи шоҳ касе

آنکه اندر سپه شاه کسی

Пеш ӯ ном нагирад зҳнр

پیش او نام نگیرد زهنر

Чун ато бахшад иқрор кунӣ

چون عطا بخشد اقرار کنی

Ки ҷҳонро бар ӯ нест хатар

که جهانرا بر او نیست خطر

Чун баҷанг ояд гӯйӣ ки магар

چون بجنگ آید گویی که مگر

Нарасида сети бдўноми ҳазар

نرسیده ست بدونام حذر

Аз ҳарисӣ ки баҷангаст мисл

از حریصی که بجنگست مثل

Ҷангро бандад ҳар рӯзи камар

جنگ را بندد هر روز کمر

Дшмнонро чу камон хоҳад мейр

دشمنانرا چو کمان خواهد میر

Ҳеҷ умед намонад ба сипар

هیچ امید نماند به سپر

Ҳамаи кутуби арабу кутуби аҷам

همه کتب عرب و کتب عجم

Бар ту бар хонд чун оби зибр

بر تو بر خواند چون آب زبر

Суханонаши ҳама яксар нктст

سخنانش همه یکسر نکتست

Чун сухан гуяд ту нуктаи шимур

چون سخن گوید تو نکته شمر

То ҳамеи сурх буд озари гаван

تا همی سرخ بود آذر گون

То ҳамеи сбзбўди сиснбр

تا همی سبزبود سیسنبر

То буд лаълии наъти гули нор

تا بود لعلی نعت گل نار

Чун кабӯдии сифати нилӯфар

چون کبودی صفت نیلوفر

Шодмони боду бкоми дили хеш

شادمان باد و بکام دل خویش

Он писандидаи хуии хуби сайр

آن پسندیده خوی خوب سیر

Некӯоне чунигор андари пеш

نیکوانی چو نگار اندر پیش

Дилбароне чу баҳори андар бар

دلبرانی چو بهار اندر بر

Ҳамчуи ин иди бшодӣу хушӣ

همچو این عید بشادی و خوشی

Бгзород ва ҳазорон дигар

بگذاراد و هزاران دگر