Тохм меро бикшод маи дӯшини сар

تاخم می را بگشاد مه دوشین سر

Зуҳд ман нест шуду тавбаи ман зеру зибр

زهد من نیست شد و توبه من زیر و زبر

Бамаи рӯзаи марои тавба агар дар хур буд

بمه روزه مرا توبه اگر در خور بود

Рӯза бигузашт ва кунун нест марои он дархур

روزه بگذشت و کنون نیست مرا آن درخور

Чун маи рӯза фароз ояд ман худ чаканам

چون مه روزه فراز آید من خود چکنم

Набарам даст ба мето наравад рӯзаи басар

نبرم دست به می تا نرود روزه بسر

Шаби ид омдў мехоҳам бар боми ҷҳм

شب عید آمدو میخواهم بر بام جهم

Гӯям : аз нав шудани моҳ чаҳ доред хабар ?

گویم: از نو شدن ماه چه دارید خبر؟

То хабар ёбам ҷомии ду се андар фиканам

تا خبر یابم جامی دو سه اندر فکنم

Рух кунам сурх ва фурӯд оем бо нозу бтр

رخ کنم سرخ و فرود آیم با ناز و بطر

Чун фурӯд оем , биншинам ва бар гирами чанг

چون فرود آیم، بنشینم و بر گیرم چنگ

Ҳамчунон дасти қадаҳи гирам то рӯз дигар

همچنان دست قدح گیرم تا روز دگر

Рӯзи дигари ҳама кас мехӯрду шоди зайд

روز دیگر همه کس می خورد و شاد زید

Кист онкас ки марои ёради гуфтан ки махӯр

کیست آنکس که مرا یارد گفتن که مخور

Мтрбонми ҳамаи ҳамсоя ( ? ) ваҳм дар гуҳи хоб

مطربانم همه همسایه (؟) وهم در گه خواب

Шеърҳо доранд аз гуфта дастур аз бар

شعرها دارند از گفته دستور از بر

Соҳиби Сайиди Абулқосими хуршеди кФоаҳ

صاحب سید ابوالقاسم خورشید کفاة

Он эмоми ҳамаи аҳрор ба фазл ва ба ҳунар

آن امام همه احرار به فضل و به هنر

Давлат султон боғӣаст баҳораши ҳамаи нур

دولت سلطان باغیست بهارش همه نور

Рой ӯ абрии кони боғ ҳаме дорад тар

رای او ابری کان باغ همی دارد تر

Боғи ороста каз абри мудом об хӯрд

باغ آراسته کز ابر مدام آب خورد

Тоза тар бошад ҳар соъату ороста тар

تازه تر باشد هر ساعت و آراسته تر

Хунаки он боғ ки дар сояи он абр буд

خنک آن باغ که در سایه آن ابر بود

Гулбун ӯ на аҷабгар ба тамӯзи орад бар

گلبن او نه عجب گر به تموز آرد بر

Давлати шоҳи ҷҳонрои бҷҳони муъҷиза ҳост

دولت شاه جهانرا بجهان معجزه هاست

Аввалин муъҷизаи хоҷаи бдиўони андар

اولین معجزه خواجه بدیوان اندر

Ройу тадбири савобаш бФлк хоҳад барад

رای و تدبیر صوابش بفلک خواهد برد

Гӯшаи тоҷаш ва имрӯз падедаст асар

گوشه تاجش و امروز پدیدست اثر

Ҳар куҷои рой чунон бошаду тадбири чунон

هر کجا رای چنان باشد و تدبیر چنان

На аҷаб бошадгар санг сияҳ гардад зар

نه عجب باشد گر سنگ سیه گردد زر

Шоҳро гӯи тўбшодӣу тараби дил на вбс

شاه را گو توبشادی و طرب دل نه وبس

Вази паии сохтани мамлакат андеша мабар

وز پی ساختن مملکت اندیشه مبر

Маликро Авнӣу андеша ва бар тофтаи ист ( ? )

ملک را عونی و اندیشه و بر تافته ایست (؟)

Ки туфи ҳайбаташ аз хора кунад хокистар

که تف هیبتش از خاره کند خاکستر

Нагзарад шери дижи огоҳи бсди умр аз бим

نگذرد شیر دژ آگاه بصد عمر از بیم

Андрони беша ки як чокар ӯ кард гузар

اندرآن بیشه که یک چاکر او کرد گذر

То бдиўон вазорат бинишаст аз фазаъаш

تا بدیوان وزارت بنشست از فزعش

Млконро на қарораст ва на хобаст ва на хур

ملکانرا نه قرارست و نه خوابست و نه خور

Аз шаҳону маликон ҳар ки қавитар ба сипоҳ

از شهان و ملکان هر که قوی تر به سپاه

Бидиҳад малики бики нома ӯ бе лашкар

بدهد ملک بیک نامه او بی لشکر

ӯ ҳамонаст ки Маҳмӯд ҷҳонро багушӯд

او همانست که محمود جهانرا بگشود

Сабаб ӯ буду бФрхи пай ӯ ёфт зафар

سبب او بود و بفرخ پی او یافت ظفر

То насиҳатгар аўбўд баров буд падед

تا نصیحت گر اوبود براو بود پدید

Чун насиҳат бибаред омад дар кори ғайр

چون نصیحت ببرید آمد در کار غیر

ӯ насиҳат набаред аммо бади гӯии лъин

او نصیحت نبرید اما بد گوی لعین

Дармиёни шӯри ҳмикрди сабаб ҷустани шар

درمیان شور همیکرد سبب جستن شر

Доягони даст ва забон ёфта буданду шикам

دایگان دست و زبان یافته بودند و شکم

Кӯр карда гиреҳироу гуруҳеро кар

کور کرده گرهی را و گروهی را کر

Димна аз баҳри шиками офият шер наҷуст

دمنه از بهر شکم عافیت شیر نجست

Лоҷарами шер бача кард бсргини андар

لاجرم شیر بچه کرد بسرگین اندر

Бдбди гӯйони бад гўёнро кард нигун

بدبد گویان بد گویانرا کرد نگون

ӯ буруни омдози он нанг чу аз абри қамар

او برون آمداز آن ننگ چو از ابر قمر

Онкии мурдаи сети ҳамеи сӯзад дар оташи тез

آنکه مرده ست همی سوزد در آتش تیز

Вонкаҳи зиндаи сети ҳамеи ғалатад дар хӯни ҷигар

وانکه زنده ست همی غلطد در خون جگر

Шукри яздони ҷҳонро ки чунин донад кард

شکر یزدان جهانرا که چنین داند کرد

Бар дили мо зи тараб боз кунад чунин дар

بر دل ما ز طرب باز کند چونین در

Бо з гирданд бо хоҷаи бшодӣу нишот

با ز گرداند با خواجه بشادی و نشاط

Сад ҳазорон дили хастаи з дар колнҷр

صد هزاران دل خسته ز در کالنجر

Дар дили борхдои ҳама шоҳон фиканд

در دل بارخدای همه شاهان فکند

То бадви садри вазоратро бФзоиди фар

تا بدو صدر وزارت را بفزاید فر

Расму ойин таба гашта бадв гардад рост

رسم و آیین تبه گشته بدو گردد راست

Дар ҷаҳони адл падед ояду инсофу назар

در جهان عدل پدید آید و انصاف و نظر

эй бтўи тозаи карӣмии вбтўи тозаи сахо

ای بتو تازه کریمی وبتو تازه سخا

Кардамӣ доим аз онкас ки ҷузи ин буд ҳазар

کردمی دایم از آنکس که جز این بود حذر

Дрсрои писарони ту ва дар хизмати ту

درسرای پسران تو و در خدمت تو

Пери гаштами ту бад-ӣни мӯии сиёҳами мангар

پیر گشتم تو بدین موی سیاهم منگر

Вақт онаст ки биншинам дар кўшккӣ

وقت آنست که بنشینم در کوشککی

Тобии андӯҳи бпоён барам ин умри магар

تابی اندوه بپایان برم این عمر مگر

Шғлкии созам бар даст ки аз мавқифи он

شغلکی سازم بر دست که از موقف آن

Ҳам марои соз сафар бошад ва ҳам сози ҳзр

هم مرا ساز سفر باشد و هم ساز حضر

Бандаро моигкии даҳ ки ҳамаи умри туро

بنده را مایگکی ده که همه عمر ترا

Давлати вбхти муайяни боду сипеҳрати ёвар

دولت وبخت معین بادو سپهرت یاور

Рӯзгори ту бкоми тўў дар хизмати ту

روزگار تو بکام توو در خدمت تو

Бастаи шоҳону бузургони ҷаҳони ҷумлаи камар

بسته شاهان و بزرگان جهان جمله کمر

Рӯз ид рамазонасту сари сол нав аст

روز عید رمضانست و سر سال نو است

Ҳар дуро эзади фархундаи кнодои бтў бар

هر دو را ایزد فرخنده کنادا بتو بر