эй болаби пари ханда ва бо ширини гуфтор

ای بالب پر خنده و با شیرین گفتار

То кӣ ту бхўши хоб ва ман аз ишқи ту бедор

تا کی تو بخوش خواب و من از عشق تو بیدار

Ту хуфта ва ман гӯш ба пайғом ту дода

تو خفته و من گوش به پیغام تو داده

Ту он ман ва ман бҳўои ту гирифтор

تو آن من و من بهوای تو گرفتار

Он манӣу пеши манигар ки бихоҳам

آن منی و پیش منی گر که بخواهم

Он ману пеши ман ва ман бар ту чунин зор

آن من و پیش من و من بر تو چنین زار

Аз чашми бад эй тарки ҳаме бар ту битарсам

از چشم بد ای ترک همی بر تو بترسم

Пайваста ҳаме гӯям ё рабаши нигаҳдор

پیوسته همی گویم یا ربش نگهدار

Зон бим ки дар хоби фироқи ту бубинам

زان بیم که در خواب فراق تو ببینم

Барҳам назанам дида ва дар дидаи нуҳуми хор

برهم نزنم دیده و در دیده نهم خار

Ман дил бтў додам ки бзнҳор бидорӣ

من دل بتو دادم که بزنهار بداری

Зинҳор махӯр бар дили зинҳории зинҳор

زنهار مخور بر دل زنهاری زنهار

Ёрони ту ҳамчун ту биёянди валикин

یاران تو همچون تو بیایند ولیکن

Наздики ман имрӯзи ту дории ҳамаи бозор

نزدیک من امروز تو داری همه بازار

Пеши ту бпои аистмӣ ҳар шаб то рӯз

پیش تو بپا ایستمی هر شب تا روز

Гар ҳеҷ тавонистӣ поем кундии кор

گر هیچ توانستی پایم کندی کار

Сад бор нишонед марои хоҷаи бад-ӣни узр

صد بار نشانید مرا خواجه بدین عذر

Он хоҷа ки дар фазл надорад бҷҳони ёр

آن خواجه که در فضل ندارد بجهان یار

Фахри ндмои малики шарқи Абубакр

فخر ندمای ملک شرق ابوبکر

Абдуллоҳи бен Юсуфи тоҷи ҳамаи аҳрор

عبدالله بن یوسف تاج همه احرار

Бодӣ , ки ҳар ангуштии азу пинҳон абрӣаст

بادی، که هر انگشتی ازو پنهان ابریست

Абрӣ , ки ҳамаи рӯзаи дирами бораду динор

ابری، که همه روزه درم بارد و دینار

Кас нест дарини давлат ва кас нест дар ин аср

کس نیست دراین دولت و کس نیست در این عصر

Нобардаи бадви ҳоҷат ва ноёфта зу бор

نابرده بدو حاجت و نایافته زو بار

Дар хона ӯ вақти заволи об ( ? ) намонад

در خانه او وقت زوال آب (؟) نماند

Гар вақти саҳари зари бадари оранди бхрўор

گر وقت سحر زر بدر آرند بخروار

Аз оқибат хеш наяндешад ва дар вақт

از عاقبت خویش نیندیشد و در وقت

Бидиҳад ҳамаи ҷузи мо ҳарами аллоҳ ба зуввор

بدهد همه جز ما حرم الله به زوار

Он мол ки имсол бадв хоҳанд оварад

آن مال که امسال بدو خواهند آورد

Чун нек нигаҳ кардӣ бахшида буд пор

چون نیک نگه کردی بخشیده بود پار

Гар хуфта буд бор диҳандат бабр ӯ

گر خفته بود بار دهندت ببر او

Сад бор нигаҳ кардам ин ҳол на якбор

صد بار نگه کردم این حال نه یکبار

Чун қасд бадв кардӣ мустағнии гаштӣ

چون قصد بدو کردی مستغنی گشتی

Аз хостани хостаи ваз хостани бор

از خواستن خواسته وز خواستن بار

Мардӣаст сахои пеша ва мардӣаст ътобхш

مردیست سخا پیشه و مردیست عطابخش

Бо халқи накӯи кори бикрдору бгФтор

با خلق نکو کار بکردار و بگفتار

Маърӯф шуда назд ҳамаи халқи бахӯбӣ

معروف شده نزد همه خلق بخوبی

Вази бахшиш ӯ дар кафи монъмт бисёр

وز بخشش او در کف مانعمت بسیار

Бо мазҳаби покиза ва бо неъмати некӯ

با مذهب پاکیزه و با نعمت نیکو

Но ёфта зу ҳеҷ мусулмон ба дили озор

نا یافته زو هیچ مسلمان به دل آزار

Султони ҷаҳони Каҳфи мусулмонии Маҳмӯд

سلطان جهان کهف مسلمانی محمود

Зинаст мар ӯро ба дилу дидаи харидор

زینست مر او را به دل و دیده خریدار

Гуфта сет ки дар малики ман он кун ки ту хоҳӣ

گفته ست که در ملک من آن کن که تو خواهی

Касро набӯд бо ту дар ин маънии гуфтор

کس را نبود با تو در این معنی گفتار

Мардии з ту омӯзаму мазҳаби зи ту гирам

مردی ز تو آموزم و مذهب ز تو گیرم

Ин буд марои одат ва ин бошад ҳамвор

این بود مرا عادت و این باشد هموار

Дар давлат ман бингар ва дар дайни ҳамаи байн

در دولت من بنگر و در دین همه بین

Онро ки зи раҳи давр буд бози барраи ор

آنرا که ز ره دور بود باز بره آر

Вонро ки бгФтори ту раҳи бози наёбад

وانرا که بگفتار تو ره باز نیابد

Аз тахти фурӯди афкан ва бар кун ба сари дор

از تخت فرود افکن و بر کن به سر دار

Наздики шаҳ шарқ бидон поигҳст ӯ

نزدیک شه شرق بدان پایگهست او

Зеро ки надидаи сети чунуи ҳаргизи диёр

زیرا که ندیده ست چنو هرگز دیار

эй муътамади шоҳи бад-ӣни ъзу бад-ӣни ҷоҳ

ای معتمد شاه بدین عز و بدین جاه

Ҳқо ки сазовории ҳқо ки сазовор

حقا که سزاواری حقا که سزاوار

Шоҳӣ ки надимӣ чу ту дорад чаҳ кунад кас

شاهی که ندیمی چو تو دارد چه کند کس

Чун сурх гул ояд ба чаҳ кор ояд гулнор

چون سرخ گل آید به چه کار آید گلنار

Дар номи надимоне ва дар ҷоҳи вазирон

در نام ندیمانی و در جاه وزیران

Вндри сипаҳи султон бо ҳишмати солор

وندر سپه سلطان با حشمت سالار

Гоҳе бандемӣ рӯйу гуҳи бўзирӣ

گاهی بندیمی روی و گه بوزیری

Гоҳе бангаи доштани лашкари ҷаррор

گاهی بنگه داشتن لشکر جرار

Се кори бикбори ҳамеи сохтаи дорӣ

سه کار بیکبار همی ساخته داری

Аҳсанти вазае пешрави зираки ҳушёр

احسنت وزه ای پیشرو زیرک هشیار

То боди хазон зард кунад боғ чу зар наях

تا باد خزان زرد کند باغ چو زر نیخ

Чўнонкаҳи сабо сабз кунад дашт , чу зангор

چونانکه صبا سبز کند دشت، چو زنگار

Дилшоди зӣ ва аз тану ҷон бар хур ва май хур

دلشاد زی و از تن و جان بر خور و می خور

Аз дасти бутоне чу шукуфтаи гул бар бор

از دست بتانی چو شکفته گل بر بار

Ин меҳри маи фарруху ҷузи ин сад дигар

این مهر مه فرخ و جز این صد دیگر

Дар давлат ва дар шодӣ ва дар неъмат бигзор

در دولت و در شادی و در نعمت بگذار