Чанд рӯзаст ки аз дӯст маро нест хабар

چند روزست که از دوست مرا نیست خبر

Ман чунин хомашу ҷону ҷигари ман ба сафар

من چنین خامش و جان و جگر من به سفر

Дар чунин ҳол ва чунин рӯзи ҳаме сабр кунад

در چنین حال و چنین روز همی صبر کند

Сангдили мардуми бади меҳру зи бади меҳри бтар

سنگدل مردم بد مهر و ز بد مهر بتر

Сангдил нестам , аммо дил ман нест биҷой

سنگدل نیستم، اما دل من نیست بجای

Ҳар киро дил набӯд кӣ буд аз дарди хабар

هر که را دل نبود کی بود از درد خبر

Ман кунун огаҳи гаштам ки чаҳ бӯда сети маро

من کنون آگه گشتم که چه بوده ست مرا

Маст бӯда ситаму девонаи азин ишқи магар

مست بوده ستم و دیوانه ازین عشق مگر

Ба ситам кардаам ӯро здри хонаи бурун

به ستم کرده ام او را زدر خانه برون

Ба ситами дӯст бурун кард кас аз хонаи бадар ?

به ستم دوست برون کرد کس از خانه بدر؟

Ҳеҷ девона вср гаштау маст ин накунад

هیچ دیوانه وسر گشته و مست این نکند

Лоҷарами хастаи дилами зин қаблу хастаи ҷигар

لاجرم خسته دلم زین قبل و خسته جگر

Гоҳ бар сари занам аз ҳасрат ӯ гоҳ ба рӯй

گاه بر سر زنم از حسرت او گاه به روی

Хирад кардам ба тпончаҳи ҳама рӯйу ҳамаи сар

خرد کردم به طپانچه همه روی و همه سر

Чун тавонам дид ин маҷлис ва ин хона бе ӯ

چون توانم دید این مجلس و این خانه بی او

Хонимон гашта ҳамчун дилу ҷони зеру зибр

خانمان گشته همچون دل و جان زیر و زبر

Аз пас зари бФрстодм ӯро ба фусун

از پس زر بفرستادم او را به فسون

Ҳечкас ҷони гиронмояи фиребад бо зар

هیچکس جان گرانمایه فریبد با زر

эй дилу ҷони падари зарро онҷо яла кун

ای دل و جان پدر زر را آنجا یله کن

Асб тозон куну бози ои бнздики падар

اسب تازان کن و باز آی بنزدیک پدر

Ту марои беҳтарӣ аз хоста рӯй замин

تو مرا بهتری از خواسته روی زمین

Натавон хӯрдан бе рӯй ту аз хоста бар

نتوان خوردن بی روی تو از خواسته بر

Аз фаровон ки зи баҳри ту бгрими снмо

از فراوان که ز بهر تو بگریم صنما

Ҳар замон гуяд хоҷа ки дилам беш махӯр

هر زمان گوید خواجه که دلم بیش مخور

Хоҷаи Сайиди бўбкри ҳасирӣ ки чуну

خواجه سید بوبکر حصیری که چنو

Набӯд аз пас пайғамбару бўбкру умр

نبود از پس پیغمبر و بوبکر و عمر

Ҳам фақиҳи ибни фақиҳ ва ҳам раиси ибни раис

هم فقیه ابن فقیه و هم رئیس ابن رئیس

Ёфта фиқҳу раёсати зи бузургон ба гуҳар

یافته فقه و ریاست ز بزرگان به گهر

Систон аз гуҳари хоҷа ва аз нисбат ӯ

سیستان از گهر خواجه و از نسبت او

Беш аз он нозад каз соми ялу рустами зар

بیش از آن نازد کز سام یل و رستم زر

Ҳар кҷогўиии Абдуллоҳи бен Юсуф кист

هر کجاگویی عبدالله بن یوسف کیست

Ҳама гӯйанд карӣмӣ ки чнўнист дигар

همه گویند کریمی که چنونیست دگر

Арз ӯ сахт азизаст ва буд арзи азиз

عرض او سخت عزیزست و بود عرض عزیز

Он касеро ки надорад бар ӯ моли хатар

آن کسی را که ندارد بر او مال خطر

Чаҳ хатар дорад дар чашм касе мол ки ӯ

چه خطر دارد در چشم کسی مال که او

То атоеи надиҳади хуши набарди рӯзи басар

تا عطایی ندهد خوش نبرد روز بسر

Гар бики рӯзи ҳамаи мол ки дорад бидиҳад

گر بیک روز همه مال که دارد بدهد

Рӯз дигар накунад бар дил ӯ ҳеҷ асар

روز دیگر نکند بر دل او هیچ اثر

Мол аз онгуна дар ояд ба дар хона ӯ

مال از آنگونه در آید به در خانه او

Ки ту пиндорӣ каз роҳ дар омад бигузар

که تو پنداری کز راه در آمد بگذر

Аз фаровон ки ато дод маро зу хаҷалам

از فراوان که عطا داد مرا زو خجلم

Рости гӯйӣ гунаҳӣ дорам зӣ ӯ мункир

راست گویی گنهی دارم زی او منکر

На манам танҳо зу шокиру хушнӯду хаҷал

نه منم تنها زو شاکر و خشنود و خجل

Шокирони бештар ӯро зи рабиъу зи музир

شاکران بیشتر او را ز ربیع و ز مضر

эй худовандӣ каз бар туу бахшиши ту

ای خداوندی کز بر تو و بخشش تو

Бо муроди дилам ва бо тарабу нозу бтр

با مراد دلم و با طرب و ناز و بطر

Ончӣ бо ман раҳе аз фазл ту кардӣ , накунад

آنچه با من رهی از فضل تو کردی، نکند

Падари неки дили мушфиқ бо неки писар

پدر نیک دل مشفق با نیک پسر

Аз ту бар коми дили хеш зафар ёфта ам

از تو بر کام دل خویش ظفر یافته ام

Бар ҳамаи коми дили хеши турои боди зафар

بر همه کام دل خویش ترا باد ظفر

Назари шафқати ту кори маро сохта кард

نظر شفقت تو کار مرا ساخته کرد

Каз худованди ҷаҳони боди бакори ту назар

کز خداوند جهان باد بکار تو نظر

Фаррухати боди сада то чу садаи сесад ҷашн

فرخت باد سده تا چو سده سیصد جشن

Шод бигзорӣ бо ин малики шери шукр

شاد بگذاری با این ملک شیر شکر

Чун гуҳи бода буд , нӯши лабии андари пеш

چون گه باده بود، نوش لبی اندر پیش

Чун гуҳи хоб буд , симбрии андар бар

چون گه خواب بود، سیمبری اندر بر