Дӯш ногоҳ бҳнгоми саҳар

دوش ناگاه بهنگام سحر

Андар омад з дар он моҳи писар

اندر آمد ز در آن ماه پسر

Бо рухи рангин чун лолау гул

با رخ رنگین چون لاله و گل

Болаби ширин чун шаҳду шукр

بالب شیرین چون شهد و شکر

Ҳалқаи ҷаъдаши пари тобу гиреҳ

حلقه جعدش پر تاب و گره

Ҳалқаи зулфаш азон тофта тар

حلقه زلفش ازان تافته تر

Гуфтам : эй хонаи бтўи боғи биҳишт

گفتم: ای خانه بتو باغ بهشت

Чун буруни ҷустае аз хонаи бадар ?

چون برون جسته ای از خانه بدر؟

Хоҷаи тарсам ки хабар ёбад азин

خواجه ترسم که خبر یابد ازین

Бонг бар хезад , чун ёфт хабар

بانگ بر خیزد، چون یافت خبر

Гуфт ман бор маломат бикашам

گفت من بار ملامت بکشم

Ту бикаш низу бас андӯҳ махӯр

تو بکش نیز و بس اندوه مخور

Чун маниро ба маломат магузор

چون منی را به ملامت مگذار

Ин суханро банависанд ба зар

این سخن را بنویسند به زر

Лашкарӣ чанд брхўоҷаҳу мейр

لشکری چند برخواجه و میر

Ҳама доранд зи ман дасти басар

همه دارند ز من دست بسر

Ҳама даранда ман сӯхтаи дил

همه در انده من سوخته دل

Ҳама дар ҳасрати ман хастаи ҷигар

همه در حسرت من خسته جگر

Гар марои хоҷа ба нхоси барад

گر مرا خواجه به نخاس برد

Брбоинд ба ҳамсанги гуҳар

بربایند به همسنگ گهر

Ту маро ёфтае бе ҳамаи шуғл

تو مرا یافته ای بی همه شغل

Нест андари каллаати пашми магар ?

نیست اندر کلهت پشم مگر ؟

Гуфтам эй тарк дар ин хонаи маро

گفتم ای ترک در این خانه مرا

Кўдконнд чу гулҳои бабр

کودکانند چو گلهای ببر

Гар зи ту бар бихӯрам , брбхўрнд

گر ز تو بر بخورم، بربخورند

Зон ман , фардо , касҳои дигар

زان من، فردا، کسهای دگر

То манам расми ман ин буд вмро

تا منم رسم من این بود ومرا

Басари хоҷа казин нест гузар

بسر خواجه کزین نیست گذر

Кадхудои малики ҳафт иқлӣм

کدخدای ملک هفت اقلیم

Хоҷаи Сайиди Абусаҳли умр

خواجه سید ابوسهل عمر

Он харидори схндону сухан

آن خریدار سخندان و سخن

Ваон ҳавои хоҳи ҳнрмндўи ҳунар

وان هوا خواه هنرمندو هنر

Брнкўи номии чўнонкаҳ буд

برنکو نامی چونانکه بود

Падари мушфиқ бар неки писар

پدر مشفق بر نیک پسر

Зар ӯро бар зуввори мақом

زر او را بر زوار مقام

Сим ӯро бар хоҳанда мақар

سیم او را بر خواهنده مقر

Маҷлис ӯ зи паии аҳли адаб

مجلس او ز پی اهل ادب

Ба сафари сохта ҳамчун ба ҳзр

به سفر ساخته همچون به حضر

Бар ӯ бӯда ба ҳар ҷои муқӣм

بر او بوده به هر جای مقیم

Зу расида ба ҳамаи халқи назар

زو رسیده به همه خلق نظر

Хизмати султон бар даст гирифт

خدمت سلطان بر دست گرفت

Хизмат султон саҳласт магар ?

خدمت سلطان سهلست مگر ؟

Аз паии сохтани бахшиши мо

از پی ساختن بخشش ما

Хешро пеш бало карда сипар

خویش را پیش بلا کرده سپر

ӯ зи баҳри мо дар кӯшишу ранҷ

او ز بهر ما در کوشش و رنج

МогрФтаҳи ҳама зу нозу бтр

ماگرفته همه زو ناز و بطر

Ончии ман кеҳтар азу ёфта ам

آنچه من کهتر ازو یافته ام

Гар бигӯям бтўи Монӣ ба ъбр

گر بگویم بتو مانی به عبر

То забон дорам зебад ки забон

تا زبان دارم زیبد که زبان

Ба санои гуфтан ӯ дорам тар

به ثنا گفتن او دارم تر

Ман ҳаме донам кандар бар ӯ

من همی دانم کاندر بر او

Чист аз бҳрмн ва ту мзмр

چیست از بهرمن و تو مضمر

Ҷовдони шодўи тани озоди зиёд

جاودان شادو تن آزاد زیاد

Он накӯи хуии писандидаи сайр

آن نکو خوی پسندیده سیر

Беш аз онаст ки пеши ҳамаи халқ

بیش از آنست که پیش همه خلق

Олимонро бар ӯ ҷоҳу хатар

عالمان را بر او جاه و خطر

Ошиқу фитнаи илм ва адабаст

عاشق و فتنه علم و ادبست

Лоҷарам ёфта зин ҳар ду хабар

لاجرم یافته زین هر دو خبر

Дар ҷаҳони ҳеҷ китобии мшнос

در جهان هیچ کتابی مشناس

Кӯ накарда сети ду се бораи зибр

کو نکرده ست دو سه باره زبر

Схткўшст ба парҳез ва ба зуҳд

سختکوشست به پرهیز و به زهد

Ту мар ӯ ро баи ҷавонии мангар

تو مر او رابه جوانی منگر

Ҳамчуи абади алон дар савмиъа ҳо

همچو ابد الان در صومعه ها

Кунад аз ҳар чаҳ ҳаромаст ҳазар

کند از هر چه حرامست حذر

Шоди боди он ба ҳамаи неки сазо

شاد باد آن به همه نیک سزا

Воимн аз накбат ва аз шӯру зшр

وایمن از نکبت و از شور و زشر

Ид ӯ фарруху фаррухи сари сол

عید او فرخ و فرخ سر سال

Фаррухӣ бар дар ӯ бастаи камар

فرخی بر در او بسته کمر

Тоҳмӣ ёбад дар давлати шоҳ

تاهمی یابد در دولت شاه

Бар бади андеши фурӯмояи зафар

بر بد اندیش فرومایه ظفر

Давлаташи боқӣу неъмат ба фузун

دولتش باقی و نعمت به فزون

Роўқӣ бар кафу маъшӯқ ба бар

راوقی بر کف و معشوق به بر