Бӯстон сабз шуду мурғ дар омад ба сафир
بوستان سبز شد و مرغ در آمد به صفیر
Нолаи мурғи длоромтар аз нағмаи зер
ناله مرغ دلارام تر از نغمه زیر
Абри фарвардини гӯйӣ ба ҷаҳони озини баст
ابر فروردین گویی به جهان آذین بست
Ки ҳама боғ паранд сету ҳамаи роғи ҳарир
که همه باغ پرندست و همه راغ حریر
Гуҳи зира боф шавад боду гуҳии ҷавшани дуз
گه زرهباف شود باد و گهی جوشندوز
Бодро табъ шуд ин пешаи зи зроди амир
باد را طبع شد این پیشه ز زراد امیر
Аз фаровони зираи турфа ва аз ҷавшани нағз
از فراوان زره طرفه و از جوشن نغز
Кард чун кулбаи зроди ҳаме рӯй ғадир
کرد چون کلبه زراد همی روی غدیر
Об дар ҷӯии зи борони баҳорӣу зи сайл
آب در جوی ز باران بهاری و ز سیل
Ҳамчунон гашт ки бо сурх май омехтаи шер
همچنان گشت که با سرخ می آمیخته شیر
эй ба ориз чу майу шери фарои пеши ман ой
ای به عارض چو می و شیر فرا پیش من آی
Барбати ман бкФм бар на ва насафӣ баргир
بربط من بکفم بر نه و نصفی برگیر
Насафӣ панҷ ва шаш андари даҳу шеърӣ ду бихон
نصفی پنج و شش اندر ده و شعری دو بخوان
Шеърҳоеи сирау маънӣ ӯ табъ пазир
شعرهایی سره و معنی او طبع پذیر
Шеъри хуш бар хон каз баҳр ту хоҳам хондан
شعر خوش بر خوان کز بهر تو خواهم خواندن
Мадҳи он хоҷаи озодаи маъдӯми назир
مدح آن خواجه آزاده معدوم نظیر
Коди худои ъздолдўлаҳи солори сипоҳ
کد خدای عضدالدوله سالار سپاه
Хоҷаи Сайид бе ҳамтои бўсҳли дабир
خواجه سید بیهمتا بوسهل دبیر
Онкии пари дилтару кофитару донотар азу
آنکه پر دلتر و کافیتر و داناتر ازو
Набӯд ҳеҷ маликро ба ҷаҳони ҳеҷ вазир
نبود هیچ ملک را به جهان هیچ وزیر
Хат нависад ки бишносанд аз хати шаҳид
خط نویسد که بشناسند از خط شهید
Шеър гўидкаҳ бишносанд аз шеъри ҷрир
شعر گویدکه بشناسند از شعر جریر
Бишносад ба замири ончӣ ҳаме хоҳад буд
بشناسد به ضمیر آنچه همیخواهد بود
Офарини бод бар он табъу барони поки замир
آفرین باد بر آن طبع و برآن پاک ضمیر
Дил ӯро ба дигар дилҳо монанд макун
دل او را بهدگر دلها مانند مکن
Зонка бо гирд баробар набӯд абри мтир
زانکه با گرد برابر نبود ابر مطیر
Хома дар зери сари ангуштонаши он феъл кунад
خامه در زیر سر انگشتانش آن فعل کند
Ки ба дасти кас дигар накунад найзау тир
که بهدست کس دیگر نکند نیزه و تیر
Бо Уторид ба сари хома сухан донад гуфт
با عطارد بهسر خامه سخن داند گفت
Ҳар дабирӣ ки ба девон кунад ӯро таҳрир
هر دبیری که به دیوان کند او را تحریر
« айн » ва « таҳзиби луғат » босухани базла ӯ
«عین »و «تهذیب لغت » باسخن بذله او
Ҳамчунон сет ки бо дасти ғании дасти фақир
همچنانست که با دست غنی دست فقیر
Аз паии расм дар омухтан нома кунанд
از پی رسم در آموختن نامه کنند
Номаи хоҷаи бузургону дабирон аз бир
نامه خواجه بزرگان و دبیران از بیر
Неки бхтоу бзрго ки худованд манаст
نیک بختا و بزرگا که خداوند منست
Ки чунин бори худоӣ бсзо ёфт мушир
که چنین بار خدایی بسزا یافت مشیر
Хоҷаи андари хур мейр омаду шукри эзад ро
خواجه اندر خور میر آمد و شکر ایزد را
Ончунон номвариро з чунин нест гзир
آنچنان ناموری را ز چنین نیست گزیر
Тану ҷонашро ҳар рӯзи дуо бояд кард
تن و جانش را هر روز دعا باید کرد
Ҳар ки дар хизмати ин мейр , сағири сету кабӣр
هر که در خدمت این میر، صغیرست و کبیر
Эзад аз талъат ӯ чашм бидон давр кунод
ایزد از طلعت او چشم بدان دور کناد
Чашми мо боди барони талъати фархундаи қрир
چشم ما باد برآن طلعت فرخنده قریر
Бо чунон фазл ва чунин феъл казу кардам ёд
با چنان فضل و چنین فعل کزو کردم یاد
Сӯратӣ дорад ороста чун бадари мунир
صورتی دارد آراسته چون بدر منیر
Ҳақи шиносии сет ки аз бор худоӣ накунад
حقشناسیست که از بار خدایی نکند
Дар ҳақи ҳеҷ касе то битавонад тақсир
در حق هیچ کسی تا بتواند تقصیر
Бо чунин ғифлату тақсир ки ман донам кард
با چنین غفلت و تقصیر که من دانم کرد
Зу надидам магари эҳсону сахоу тавфир
زو ندیدم مگر احسان و سخا و توفیر
То ҳамеи сурх буд ҳамчуи гули сурхи ақиқ
تا همی سرخ بود همچو گل سرخ عقیق
То ҳамеи зард буд ҳамчуи гули зарди зрир
تا همی زرد بود همچو گل زرد زریر
То сипеди сет ба наздики ҳамаи дунёи барф
تا سپیدست بهنزدیک همه دنیا برف
То сиёҳи сет ба наздики ҳамаи гетии қӣр
تا سیاهست بهنزدیک همه گیتی قیر
Шодмони боду бадви халқи ҷаҳони як сари шод
شادمان باد و بدو خلق جهان یکسر شاد
Душманаши тнгдлу монда ба тимору зҳир
دشمنش تنگدل و مانده به تیمار و زحیر
Фаррухаши боди сари солу маи фарвардин
فرخش باد سر سال و مه فروردین
Эзади ши бод ба ҳар кори нигаҳдору насир
ایزدش باد بههر کار نگهدار و نصیر