Борӣ надонамат ки чаҳ хуи дорӣ эй писар
باری ندانمت که چه خو داری ای پسر
То нестии мароу турои ҳеҷ дарди сар
تا نیستی مرا و ترا هیچ درد سر
Ҳамчун маи ду ҳафтаи буруни ое аз всоқ
همچون مه دو هفته برون آیی از وثاق
Ҳамчун маи гирифта дарун ойем з дар
همچون مه گرفته درون آییم ز در
Рағми маро чу сирка макун чун бмни рисӣ
رغم مرا چو سرکه مکن چون بمن رسی
Рӯе казу ба танги бирезади ҳамеи шарар
رویی کزو به تنگ بریزد همی شرر
Рӯзӣ кушода бошӣу рӯзии гирифта Эй
روزی گشاده باشی و روزی گرفته ای
Бинмоӣ кин гирифтагӣ аз чист эй писар !
بنمای کاین گرفتگی از چیست ای پسر!
эй чун гули баҳории хандони миёни боғ
ای چون گل بهاری خندان میان باغ
Ҳар соъатӣ чу рӯз баҳорон машав дигар
هر ساعتی چو روز بهاران مشو دگر
Моро ҳаме бихоҳӣ пас рӯй тозаи дор
مارا همی بخواهی پس روی تازه دار
То хоҷаи мари турои бипазиради зи ман магар
تا خواجه مر ترا بپذیرد ز من مگر
Хоҷаи бузурги буъалии он Сайиди кФоаҳ
خواجه بزرگ بوعلی آن سید کفاة
Хоҷаи бузурги буъалии он муфаххари гуҳар
خواجه بزرگ بوعلی آن مفخر گهر
Дастури шоҳи шарқу бадви малики шоҳи шарқ
دستور شاه شرق و بدو ملک شاه شرق
Ороста чу малики умри даргаи умр
آراسته چو ملک عمر درگه عمر
Аўози миёни гавҳари хеши омадаи бузург
اواز میان گوهر خویش آمده بزرگ
Вндри хур бузургӣ омӯхта ҳунар
وندر خور بزرگی آموخته هنر
Бар даргааш нишаста бузургону меҳтарон
بر درگهش نشسته بزرگان و مهتران
Аз баҳри бор ҷустан ва бар мо кушода дар
از بهر بار جستن و بر ما گشاده در
Бо зоирони кушодау хандону тоза рӯй
با زایران گشاده و خندان و تازه روی
Вази даст ӯ ғанӣ шудаи зоир ба симу зар
وز دست او غنی شده زایر به سیم و زر
Ҳаргиз ба даргааш нарасидам ки ҳоҷибаш
هرگز به درگهش نرسیدم که حاجبش
Сад тозагӣ накард ва нагуфт : андаруни гузар
صد تازگی نکرد و نگفت: اندرون گذر
Нохондаи шеърҳои ду ҷашн аз паии ду ҷашн
ناخوانده شعرهای دو جشن از پی دو جشن
Кас кард назд ман ки биёи расмҳо бабр
کس کرد نزد من که بیا رسمها ببر
Азмҳтрон биҷаҳад ситонем сими шеър
ازمهتران بجهد ستانیم سیم شعر
ӯ норасида , сим бидод , ин карами нигар
او نارسیده، سیم بداد، این کرم نگر
Ҷовиди боди шоду бадви шодмонаи бод
جاوید باد شاد و بدو شادمانه باد
Шоҳи замонау хадами шоҳи сари басар
شاه زمانه و خدم شاه سر بسر
Зу дар ҷаҳон дилӣ нашиносам ки нест шод
زو در جهان دلی نشناسم که نیست شاد
Бо ӯ ба дил чигуна тавон буд кӣнаи вар
با او به دل چگونه توان بود کینه ور
Ҳар кас ки шод нест ба қадар ва ба ҷоҳ ӯ
هر کس که شاد نیست به قدر و به جاه او
Бе қадари бод назд ҳамаи халқ ва бе хатар
بی قدر باد نزد همه خلق و بی خطر
Кас нест кӯи бдўлт ӯ шодмона нест
کس نیست کو بدولت او شادمانه نیست
Вар ҳаст ҳосидасту палидии зсги бтар
ور هست حاسدست و پلیدی زسگ بتر
ӯ дасти хоинон ҷаҳон кард зери санг
او دست خائنان جهان کرد زیر سنگ
Зинаст дасти Иваэи ҳамаи дстҳозбр
زینست دست اوز همه دستهازبر
Овози хоинон натавонад шунид ҳеҷ
آواز خائنان نتواند شنید هیچ
Шояд ки ёфта сети шаҳ аз хуй ӯ хабар
شاید که یافته ست شه از خوی او خبر
Зин пеш бӯда ва пас аз ин низ ҳам буд
زین پیش بوده و پس از این نیز هم بود
ӯро ба малик ва , шоҳи ҷаҳонро бадви назар
او را به ملک و، شاه جهان را بدو نظر
Шодяши боду комрўоиӣу меҳтарӣ
شادیش باد و کامروایی و مهتری
Пояндагии саодату пайвастагии зафар
پایندگی سعادت و پیوستگی ظفر
Идаши хуҷастаи боду ҳамаи солаи иди бод
عیدش خجسته باد و همه ساله عید باد
Айёми он хуҷастаи хисоли накӯи сайр
ایام آن خجسته خصال نکو سیر